null Beeld

PREMIUM

Dagboek Koen: “‘Ik heette vroeger Laurens’, zegt Loretta”

Koen is met zijn zoon Julian naar Babs gegaan in het verzorgingshuis.

Redactie

Na afloop van het bezoek aan Babs, zat Loretta’s dienst erop, en zijn we met zijn drieën Indisch gaan eten. “Dus Julian, heb je al een nieuwe vriend op het oog?” Loretta kijkt Julian uitdagend aan.

Direct

Julian verslikt zich bijna in zijn hap rijst met smoor. “Hmm, niet echt”, zegt hij met volle mond.

“Niet echt maar wel een beetje?” gaat ze door. Ik wil haar even aanstoten onder de tafel, maar het gaat per ongeluk te hard. “Au! Koen wat doe je nou?”

“O sorry, voet schoot uit.”

Julian schiet in de lach. “Pap, probeerde je haar nou te waarschuwen? Ik vind het juist verfrissend dat iemand in onze familie een directe vraagt stelt, in plaats van alleen maar zo’n beetje om de hete brij heen draait.”

“Speak for yourself”, zeg ik. “Ik ben juist heel direct. Dat was wat je moeder me ook altijd verweet. Dat ik te bot was.”

“Bot en direct zijn twee verschillende dingen”, zegt Julian bijdehand.

“Puntje voor je zoon”, zegt Loretta plagerig.

“O, is dit nu een wedstrijd?” Ik kijk naar mijn zoon en begin me ineens ongemakkelijk te voelen.

Persoonlijkheid

“Geen wedstrijd, maar wel een test.” Mijn zoon buigt zich voorover alsof hij ons een geheim wil toevertrouwen. “Pap, denk jij dat ik te genezen ben?”

“Genezen, waar slaat dat op?”

“Nou stel dat ik verliefd word op een meisje. Denk je dat ik dan weer hetero ben?”

“Wat is dit voor een rare vraag. Als je verliefd bent op een meisje, dan ben je toch gewoon hetero. Of bi.”

Julian leunt naar achteren met een genoegzame blik. “Dus voor jou is het belangrijk om te weten wat ik ben?”

Ik kijk even opzij naar Loretta, die haar wenkbrauwen optrekt van: geef maar gewoon antwoord.

“Je bent gewoon mijn zoon, wat je ook bent.”

“Dus als ik met een meisje thuiskom, ben je even blij als wanneer ik met een jongen thuiskom?”

“Tuurlijk!”, zeg ik met geforceerd enthousiasme. “Het gaat toch om je persoonlijkheid. Niet waar je op valt.”

“Precies pap, ik val op een persoonlijkheid, op een mens, of dat nou een man is of een vrouw.”

“Daar proost ik op.” Ik hou mijn lege glas in de lucht. “Zullen we nog een rondje doen?”

Laurens

“Heel even nog. Stel: Loretta was eerst een man. Omgebouwd en perfect gelukt, zou je dan nog steeds op haar vallen?”

“Nu weet ik waar jij heen wil mannetje”, zeg ik wijzend met mijn vinger. “Ik hou dan nog net zo veel van Loretta. Ben ik nu geslaagd voor de test?”

Julian geeft geen antwoord op mijn vraag. In plaats daarvan zegt hij tegen Loretta: “Zullen we het hem dan maar vertellen?”

“Is goed”, zegt ze. Ze haalt diep adem en dan begint ze aarzelend te praten. “Koen, ik had het eerder moeten zeggen, maar ik heette vroeger Laurens.”

Mijn mond valt open. “Dat meen je niet!”

“Nee, dat meen ik niet,” zegt Loretta, “maar je hebt wel verloren.” Loretta en Julian komen niet meer bij. Als een boer met kiespijn, lach ik mee.

Benieuwd wat hieraan vooraf ging? Dat lees je hier
De ex-vrouw van Koen heeft ook een dagboek, dat lees je hier

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden