null Beeld

PREMIUM

Dagboek Koen: “Ik zou mijn zoontje willen erkennen”

Koen heeft besloten toch contact op te nemen met zijn zoontje.

Koen

Soms lijkt het wel of alles een bedoeling heeft. Dat ik die Casper tegenkwam bijvoorbeeld. Dat is toch iets raars. Dat hij precies over dat punt begon waar ik totaal niet mee bezig was, maar waar ik wél mee bezig had moeten zijn. Alsof het universum me iets duidelijk wil maken.

Loretta stond er gelukkig meteen positief tegenover, ook al was ze wel huiverig voor mijn ex, Lot, die overduidelijk niet spoort. Casper was wel even flabbergasted toen ik zei dat er een zoontje van mij rondkroop, waarin ik nog geen interesse had getoond. Maar hij proostte met me op het ouderschap. Best apart voor iemand die zelf geen kinderen heeft. Maar volgens Casper gaat dat wel gebeuren; hij voelt het gewoon.

Lot woont inmiddels bij haar vriend en niet meer op de boot. Ik heb het adres van de havenmeester gekregen die ik ook goed ken. “Ik wil er geen gedoe mee, hoor Koen”, had hij er waarschuwend aan toegevoegd. “Die vriend is nogal een… bullebak.”

Nerveus sta ik voor de deur. Ik had geprobeerd om haar te bellen voor een afspraak, maar er klonk een toon die aangaf dat haar nummer niet meer bestond. Loretta bood me aan om mee te gaan, en zelfs Casper zei: “Man, dat moet je niet alleen doen, ik ga mee.” Maar ik vond juist wel dat ik dat alleen moest doen.

Krakend gaat de voordeur open in de armoedige flat waar ze woont. Gelukkig is het Lot die haar hoofd om de hoek steekt en niet haar vriend. “Koen?”

“Ja, dat ben ik!” Ik forceer een glimlach op mijn mond. “Sorry dat ik zo onaangekondigd kom, kan ik iets met je bespreken?”

“Eh… ja…” Ze komt naar buiten en sluit de deur tot op een kier achter zich. “Sorry, de kleine slaapt.”

“Daar kom ik voor. Ik zou hem willen erkennen.” Ik zeg het strak en duidelijk.

Haar ogen kijken paniekerig om zich heen, alsof ze bang is dat iemand ons kan zien of horen. “Misschien kunnen we daar een andere keer over praten”, zegt ze zacht. “Hij slaapt nu.”

“Dat had je al verteld, ja. Kaj is toch wel mijn zoon, of niet?”

Ze knikt. “Maar mijn vriend heeft hem erkend als zijn eigen zoon.”

“Dat wist ik al, maar het is misschien goed als zijn echte vader toch bekend is, voor als hij later vragen heeft. Ik zou ook graag een band met hem opbouwen. En ik wil financieel mijn verantwoordelijkheid nemen.”

Ze zucht diep. “Okee, maar ik moet je waarschuwen…”

“Waarvoor?”

“Hij is nogal agressief.”

“Wie, Kaj?” zeg ik verschrikt.

Ze kijkt me bevreemd aan. “Nee, mijn vriend natuurlijk.”

Benieuwd wat hieraan vooraf ging? Dat lees je hier.

Maud, de ex-vrouw van Koen schrijft ook iedere week in haar dagboek. Haar verhalen lees je hier.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden