null Beeld

PREMIUM

Dagboek Koen: “‘Koen, voor wie doen we dit?’ verzucht Loretta”

De trip van Koen en Loretta begint al stressvol omdat ze ruzie krijgen met een passagier in het vliegtuig.

Elle Rijn

We zijn beland in een ware hittegolf in Rome. In de straten zie je enkel toeristen lopen. Geen inwoner is zo gek om zich in deze hitte buiten te wagen. Wij natuurlijk wel, want waarom zijn we anders naar Rome gekomen? Dus we trotseren de zon en de stank van afval en we staan anderhalf uur in de rij voor het Colosseum, twee uur voor het Vaticaan museum, een uur om een blik te werpen in het Pantheon. Dat is dus het nadeel als je spontaan iets boekt in deze tijd. Je hebt geen tickets kunnen regelen dus overal moet je een eeuwigheid wachten als je er überhaupt nog binnenkomt. Het is erger dan voor de pandemie, qua drukte. Terwijl je juist door de pandemie veel scherper ziet hoe idioot dit eigenlijk is. In de avond zijn we zo kapot en chagrijnig dat we roomservice bestellen en op onze kamer blijven. “Koen voor wie doen we dit?” verzucht Loretta, wanneer we onze borden na de matige pasta weer voor de deur hebben gezet. “Alsof mijn leven minder fijn was, voor ik het al die musea bezocht. Ik had ook gewoon de plaatjes in een boek of online kunnen bekijken.”

“Het is toch leuk om het in het echt te zien?” breng ik er tegenin.

“Op zich wel, als je er gewoon naar binnen kunt lopen. Maar wat voegt het nou eigenlijk echt toe? Behalve dan je kunt zeggen: ik ben er geweest.”

Loretta heeft een punt. “Dan had ik beter niet kunnen boeken”, zeg ik.

“Nee, lieverd, het is juist heel lief dat je hebt geboekt. Echt waar!” Ze pakt mijn handen. “Maar gingen we hier niet heen om elkaar? Om weer met elkaar te verbinden, voor de gezelligheid en de romantiek?”

“Eh ja, dat was de bedoeling.”

“Wat doen we dan? Dan gaan we toch gewoon wandelen, pikken een terrasje hier en daar, bekijken wijken die minder druk zijn, winkelstraten die niet in elke reisgids staan, en genieten van elkaar.”

Ik ben meteen om. “Je hebt gelijk dushi!” zeg ik. “Misschien kunnen we dan beginnen met het genieten van elkaar. Want volgens mij staat er voor seks geen wachtrij. Of wel?” Ik kijk om mijn schouders, zogenaamd om er zeker van te zijn.

“Heeft iemand jou wel eens verteld hoe slecht jouw gevoel voor humor is?” zegt Loretta. Ze lacht erbij wat weer het tegendeel bewijst.

“Helemaal niemand,” zeg ik. “Wel heeft iemand me een gezegd wat een fantastisch minnaar ik ben. O verhip, dat was jij!” Ik duw haar naar achteren op het bed.

Benieuwd wat hieraan vooraf ging? Dat lees je hier.

Maud, de ex-vrouw van Koen schrijft ook iedere week in haar dagboek. Haar verhalen lees je hier.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden