null Beeld

PREMIUM

Dagboek van Koen: “Hoe kun je een kind afleveren alsof het een pakketje is?”

Kai, de zoon van Koen die hij met een instabiele vrouw kreeg, met wie hij ooit een affaire had, is bij hem thuis afgeleverd.

Elle van Rijn

Benieuwd wat hieraan vooraf ging? Dat lees je hier.

Ik kan er nog steeds niet bij hoe je een kind kunt afleveren alsof het een pakketje is. Lot heeft niks meer van zich laten horen nadat ze haar kind – ons kind! – bij mij heeft gedumpt. Ik ben blij, natuurlijk ben ik blij, maar ik wil wel zeker weten dat ze hem straks niet weer komt opeisen. Dat die enge vriend van haar zich er niet weer mee gaat bemoeien. Ik acht ze zelfs in staat om een verhaal op te hangen tegen de politie dat ik hem gestolen zou hebben. Ik vind het allemaal maar schimmig en onzeker en wil het liefst zo snel mogelijk in contact komen met de kinderbescherming, maar die instanties zijn natuurlijk ook gesloten in deze periode, mits het bloedspoed is. Kai is veilig hier bij ons, dus het is geen spoed, nee.

Ik merk dat ik behoorlijk onrustig ben door de situatie. Loretta moet in deze periode best veel werken, dus ik ben degene die 24/7 bij Kai is.

Je merkt aan zijn gedrag dat hij al behoorlijk wat heeft meegemaakt in zijn krap twee jaar oude leventje. Soms krijgt hij enorme driftbuien, waarin hij inderdaad op de vloer gaat liggen. Niet in de supermarkt, want daar neem ik hem niet meer naartoe, maar gewoon thuis. De woedeaanvallen beperken zich tot onze woonkamer en het kleine logeerkamertje, waarin we een bedje voor hem hebben gezet. Ik probeer geduldig te blijven, zoals ik dat vroeger deed met mijn kinderen, maar ik moet zeggen dat het een hele uitdaging is bij Kai. Hij dramt en wil zijn zin hebben. Om hem uit zijn fitty te krijgen doe ik vaak iets onverwachts. Ik begin ineens te zingen, waardoor hij me verbaasd aankijkt. Ik lees een kinderboek met plaatjes en vraag of hij stil kan zijn, waarna hij na een tijdje mee gaat lezen. Ik leg mijn hand op zijn rug of kriebel hem onder zijn voetjes. Het enige wat absoluut niet werkt is wanneer ik wegloop. Dan rent hij me achterna om me te slaan en te schoppen.

Soms, wanneer ik boosheid verwacht, wordt hij juist helemaal stil en trekt zich terug. De vieze knuffel die bij hem in de buggy zat toen Lot hem bracht, is dan heel belangrijk. Ik had het stinkende vod weg willen gooien, of op zijn minst willen wassen, maar Loretta zei dat dat het stomste was wat ik kon doen. Loretta schijnt beter te weten dan ik wat je moet doen met getraumatiseerde kinderen. Toen ik vroeg waarom, zei ze: “Omdat ik er zelf een ben, Koen.”

Maud, de ex-vrouw van Koen schrijft ook iedere week in haar dagboek. Haar verhalen lees je hier.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden