null Beeld

PREMIUM

Dagboek van Koen: “Ik had heel even de neiging om Maud te zoenen”

Koen wordt onverwacht overspoeld door liefde wanneer hij Maud op haar kwetsbaarst ziet.

Koen

Het was zo’n gek moment met Maud, zo persoonlijk en dichtbij, dat ik er de rest van de dag nog van slag van ben. Als Loretta ’s avond thuiskomt van haar tweedaagse uitje naar de Efteling met haar dochter en kleinkind, probeer ik niets van mijn schuldgevoel naar haar toe te laten merken. Niet dat ik me ergens schuldig over zou hoeven voelen. Er is niks tussen mij en Maud gebeurd. (Hoewel ik wel heel even de neiging had om haar te zoenen.) Maar toch voelt het alsof ik iets heb gedaan wat niet mag, of iets heb gevoeld wat ik niet zou mogen voelen.

Om maar niks te laten merken ben ik extra belangstellend en luister ik naar de verhalen over het Sprookjesbos, Langnek, de zweefmolen, de dolfijnen in een achtbaan en de autootjes die de kinderen zelf konden besturen. Ik vraag door waar ik normaal mijn aandacht allang zou hebben verloren. Tot Loretta me aankijkt en zegt: “Je bent zelf toch ook weleens in de Efteling geweest toen jullie kinderen klein waren?”

“Ja, maar dat is al zo lang geleden dat ik het ben vergeten.”

“Nou, dan kun je je lol op”, zegt ze lachend. “Want er ligt nog een heel Efteling-traject voor ons in het verschiet.” Daarna zoent ze me op mijn mond. “Is er iets? Je bent… raar.”

“Babs is dood”, zeg ik plompverloren. “Ik vond dat toch best rot.”

Ze kijkt me vol mededogen aan. “Dat is toch heel normaal, Koen. Die vrouw heeft een groot deel van jouw leven meegemaakt.’

“Ach… maar om daar nou sentimenteel over te doen”, zeg ik schouderophalend.

“Jeetje Koen, als je zelfs de dood relativeert, wat blijft er dan nog over om je druk over te maken.” Ze pakt mijn handen en kijkt me nadrukkelijk aan. “Het is juist goed dat je durft te voelen.”

Terwijl ik naar het prachtige gezicht van mijn vriendin kijk, denk ik aan Maud. Ik sla mijn ogen neer.

“Gevoeligheid is echt niets om je voor te schamen, het is juist iets om trots op te zijn.” Ik zou willen dat dit alles, deze hele situatie van Loretta die dichterbij probeert te komen, in het luchtledige oplost. Dat het uit te wissen is met een gum. “Of is er iets anders, Koen?”

Ik haal diep adem, richt dan mijn gezicht op en zeg: “Nee lieverd, er is niks. Ik ben gewoon moe, en ik miste je de afgelopen dagen.”

Liefdevol drukt ze haar volle mond op mijn lippen. “Ik jou ook schat. Zullen we er een romantische avond van maken?”

Benieuwd wat hieraan vooraf ging? Dat lees je hier.

Maud, de ex-vrouw van Koen schrijft ook iedere week in haar dagboek. Haar verhalen lees je hier.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden