Dagboek van Koen: “Ik veeg mijn plotseling opwellende tranen weg” Beeld
Dagboek van Koen: “Ik veeg mijn plotseling opwellende tranen weg”

PREMIUMDagboek van Koen

Dagboek van Koen: “Ik kijk naar mijn vriendin, en bedenk ineens dat ik haar zo had kunnen verliezen”

Koen gaat wat drinken met Loretta, en hij vertelt haar over zijn nieuwe vriendschap met Maud.

Elle van Rijn

We zijn naar een grand café gegaan in de stad, waar het gezellig is met al die lichtjes zo voor de feestdagen. Met voor mij een glas Belgisch bier en voor Loretta een warme wijn op tafel, vertel ik haar dat Maud en ik graag vrienden willen blijven. Niet alleen voor de kinderen, maar ook om onze geschiedenis samen niet te wissen. Ze reageert verrassend positief.

“Dat snap ik toch. Als mijn ex net zo aardig was als Maud zou ik ook nog gewoon contact hem hebben, hoor.” Geen spoortje jaloezie of achterdocht. Natuurlijk heb ik het niet over die gezamenlijke hotelkamer, over mijn nachtelijke flater, of de seksuele gevoelens die ik voor Maud had. Het gekke was dat die gevoelens ook in één klap weg leken na ons gesprek.

“Hoe is Julians kamer eigenlijk geworden?”, gaat Loretta over op een ander onderwerp.

“Mooi, hij wist precies hoe hij het wilde: strak en in mijn ogen steriel. Toen het af was, zag ik pas dat hij echt smaak heeft.” Ik moet lachen. “Ik verbaas me soms dat die jongen uit mij is ontstaan. Hij is zo anders dan ik ben: consciëntieus, creatief, bedachtzaam, en gay natuurlijk.”

“Dat is geen eigenschap, Koen!” tikt ze mij op de vingers.

“Haha, dat was een grap. Ik wilde zien of je nog een beetje alert bent.”

“Heel alert!” zegt ze.

“Toch hebben we het daar wel over gehad”, zeg ik. “Hij vertelde me hoe hij daarmee heeft geworsteld naar mij toe.” Ik zucht. “Je denkt altijd denkt dat je het met jouw kinderen beter zult doen dan je ouders, tot je je realiseert dat je zelf ook fouten maakt.”

“Zo hoort het kennelijk te gaan”, zegt ze schouderophalend.

“Dat is zo”, zeg ik. Ik kijk naar mijn lieve mooie vriendin, en bedenk ineens dat ik haar zo had kunnen verliezen door mijn eigen stomme gedrag.

“Hé Koen, wat is er?”

“Niks, niks”, zeg ik, de plotseling opwellende tranen wegvegend. Dat sentimentele had ik eerder niet. Ik kreeg juist vaak het verwijt dat ik een hork was, gevoelloos, te weinig empathisch... “Beetje emo de laatste tijd”, mompel ik.

“Misschien zit je in de mannelijke menopauze; de penopauze.” Loretta zegt het bloedserieus.

“Dan heb ik liever een midlifecrisis”, zeg ik. “Dat klinkt in elk geval een stuk sexyer.”

“Die heb je allang gehad!” schatert ze.

“Niet! Ik heb niet eens een motor.”

“Maar wel een nieuwe vrouw.” Met een ondeugende uitdrukking kijkt ze me aan.

“Dat is waar, en dan koop ik morgen een Harley!”

Als we later op straat lopen met de kragen van onze jassen hoog opgetrokken tegen de kou en haar hand in mijn jaszak, zegt ze: “Vertel eens, wat raakte je nou eerder zo?”

Ik adem een wolkje warme lucht uit. “Ik realiseerde me dat ik zo gelukkig ben met jou”, zeg ik naar waarheid.

Benieuwd wat hieraan vooraf ging? Dat lees je hier.

Maud, de ex-vrouw van Koen schrijft ook iedere week in haar dagboek. Haar verhalen lees je hier.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden