null Beeld

PREMIUM

Dagboek van Koen: “Kaj wordt verwaarloosd, zijn huidje lag tot bloedens toe open en hij was vies”

Koen heeft zijn eerste uitje gehad met zijn zoon. Hij maakt zich zorgen over de gezondheid van Kaj.

Koen

Even schichtig als ze hem afleverde, komt Lot Kaj ook weer halen. Ze vraagt niet eens hoe hij het heeft gehad. “Lot, ik zou hem wel vaker willen zien. Misschien komt dat jou ook goed uit, qua werk enzo.”

“Als Roef erachter komt, is het afgelopen.” Ze neemt de tas met babyspullen van mij over en hangt hem aan de buggy waarin Kaj inmiddels ligt te slapen.

“Hij hoeft het niet te weten, toch? Je kunt zeggen dat je hem naar een oppasadresje brengt.”

“Ik denk erover na.” Ze wil alweer vertrekken.

“Nog iets, ik ben bij de apotheek langsgegaan om een zalf te kopen tegen de schrale plekken op zijn huid.”

Gealarmeerd kijkt ze me aan. “Die heb ik thuis ook wel.”

“Nou ja, ik liep er toch langs en ik had de indruk dat Kaj er last van had.”

“Wil je er geld voor of wat?”

“Geld? Nee, ik wilde het gewoon zeggen.”

“Oké, prima.” Daarna vertrekt ze.

Nog voor Loretta haar tas heeft neergezet begin ik al. “Kaj wordt verwaarloosd! Zijn huidje lag tot bloedens toe open, hij stonk, en was vies. Je had die rouwrandjes onder zijn nageltjes moeten zien. Ik wed dat ze hem nooit wast.”

“Hé schat”, ze kust me op mijn mond. “Zullen we eerst even gaan eten met een lekker glaasje wijn?”

“Ik drink voorlopig niet meer.”

Ze kijkt me verbaasd aan. “Ik heb het over een glas, niet een hele fles.”

“Ik meen het. Als ik ga vechten voor de voogdij wil ik zeker weten dat zelfs dat glaasje wijn niet tegen me werkt.”

“Ho. Stop. Wacht. Nu ga je echt tien stappen te snel.” Op haar voorhoofd ligt een diepe frons. “Eten. Wijn voor mij, water voor jou. En zitten.”

Terwijl we aan de keukentafel zitten en zij eet, vertel ik haar het hele verhaal. Over dat Lot niet goed voor hem zorgt, dat ik het zelfs als een vorm van mishandeling zie, dat ik haar uit de voogdij moet zien te krijgen. En niet alleen haar, vooral ook haar vriend die nog enger is dan zij.

“Ik heb al her en der geïnformeerd en het is zaak dat ik de komende tijd bewijzen verzamel. Eén getuige heb ik al: de apothekersassistente.” Ik kijk haar aan. “Nou, wat vind je ervan?”

“Ik denk dat het heel lastig wordt om een moeder uit de ouderlijke macht te zetten. Dan moet je hard bewijs hebben”, zegt ze. Haar stem klinkt mat. “Daarbij vraag ik me af of je dit gevecht moet aangaan met die gestoorde vrouw. Dat gaat allemaal zoveel negativiteit opleveren.”

“Negativiteit? Dit gaat over mijn zoon.” De irritatie in mijn stem is niet te missen.

“Sorry, Koen”, zegt ze dan met een zucht. “Ik zat even in een andere film. Babs ligt op sterven.”

Benieuwd wat hieraan vooraf ging? Dat lees je hier.

Maud, de ex-vrouw van Koen schrijft ook iedere week in haar dagboek. Haar verhalen lees je hier.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden