L50_Koen Beeld
L50_Koen

PREMIUMdagboek

Dagboek van Koen: “‘Maud, ik heb naar je verlangd’, zeg ik zacht”

Koen kruipt bij Maud in bed en kust haar. Wat volgt is een discussie.

Elle van Rijn

Ik ga naast Maud op het krappe bed liggen en kus haar gezicht. Ze beantwoordt mijn kussen en kreunt zacht. Dit moment lijkt surreëel, alsof ik hardop droom. Hoewel er wel duizend gedachten door mijn kop schieten, ga ik gewoon door met haar zoenen. Ik streel haar haar, ga over haar rug tot ik bij haar billen kom. Loom opent ze haar ogen. “Koen...”

“Maud… ik heb naar je verlangd”, zeg ik zacht. Hierop kijkt ze me pas voor het eerst recht aan. Er verandert ineens iets in haar ogen. “Hè, wat doe je?” Ze duwt me van zich af. “Koen, dit kan niet!”

Ik ben in de war. “Jij wilde dit toch? Je riep mij...”

“Nee, ik... dit wilde ik niet”, zegt Maud die nu over me heen uit bed stapt. “Ik bedoel, niet echt. Is er iets gebeurd?” vraagt ze met haar handen tegen haar wangen, als iemand die net iets heel ergs heeft gehoord.

Ik kom overeind, maar durf nog niet uit bed te stappen. Bang dat mijn erectie nog niet geslonken is. Zo snel reageert het lichaam meestal niet.

Kwaad begint Maud door de kamer te stampen en ratelt over dat ze wist dat dit geen goed idee was. Hoewel ik de neiging heb om er tegenin te gaan, om te zeggen dat zij dit veroorzaakt heeft, niet ik, blijf ik rustig. Net zo lang tot ik weet dat mijn boxer zich niet meer tot een tent vormt als ik opsta. Dan ga ik naar haar toe en pak haar bij haar schouders. Ik vertel haar eerlijk dat ik in de war ben de laatste tijd. Eigenlijk sinds de dood van Babs, toen we alleen in haar lege kamer stonden. Die lege ruimte leek wel een metafoor voor een nieuw begin. Althans, zo voelde het voor mij toen zij zich aan mij vastklampte. Ik voelde zo veel liefde voor haar op dat moment, en dat gevoel bleef, ook al wilde ik het niet voelen.

Maud weet niet wat ze moet zeggen. Ik denk dat het lastig is voor haar om toe te geven dat ze hetzelfde voor mij voelt. Maar haar onderbewuste heeft vannacht opnieuw gesproken, dat is zo duidelijk als wat. Als ik dit tegen haar zeg, vlucht ze de badkamer in.

In de minuten waarin ik op haar wacht zie ik een berichtje van Loretta binnenkomen. ‘Hee moppie, jij slaapt natuurlijk. Ik ben net klaar met mijn nachtdienst en moest aan je denken toen ik ons bed zo koud en eenzaam aantrof. Tot morgen! xxx’.

Benieuwd wat hieraan voorafging? Dat lees je hier.

Maud, de ex-vrouw van Koen schrijft ook iedere week in haar dagboek. Haar verhalen lees je hier.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden