null Beeld

PREMIUMDagboek van Maud

Dagboek van Maud: “Als John me die vriendschap niet gunt, zie ik geen toekomst voor ons”

Maud heeft John eerlijk verteld dat zij graag bevriend wil blijven met haar ex-man Koen.

Elle van Rijn

Het is een paar dagen stil tussen John en mij. We doen wel een soort van normaal tegen elkaar, maar ik weet dat hij er nog over aan het nadenken is. Dus ik loop op eieren en begin te twijfelen of ik het wel had moeten opperen. Tot hij ineens naar me toe komt terwijl ik aan het koken ben en me van achteren beetpakt. “Maud, ik weet het”, zegt hij nadat hij me in mijn nek heeft gezoend.

Ik draai me naar hem toe en doe een stap naar achteren. “Oké, zeg het maar.” Ik merk dat ik nerveus ben. Als hij me dwingt te kiezen tussen de liefdesrelatie met hem en de vriendschap met Koen, weet ik niet wat ik zal kiezen. Of eigenlijk weet ik het wel: ik zou voor de vriendschap met mijn ex kiezen. Niet omdat de relatie met John me minder waard is – die is me juist veel dierbaarder en het zou ook veel impact hebben als we nu zouden stoppen – maar omdat ik geen relatie wil met een man die zo jaloers is dat hij me de vriendschap met Koen niet gunt.

“Het siert je dat je niet haatdragend bent en dat je de banden met je verleden niet wil verbreken. Het siert je dat je zo veel waardering hebt voor de vader van je kinderen, maar…”

Daar is-ie dan: de grote MAAR. De knoop in mijn buik trekt zich strak. “…ik kan niet ontkennen dat ik er moeite mee heb. Toch wil ik me niet door angst laten leiden, dus ik heb besloten dat ik het toejuich dat jullie vrienden zijn. Sterker nog: ik zou een nieuwe poging willen wagen om zelf ook matties met Koen en Loretta te worden.”

Dankbaar sla ik mijn armen om hem heen. Wel schieten de beelden van die nare eetafspraak tussen ons vieren door mijn hoofd. Vooral omdat het door John zo ontspoorde. John heeft beloofd het dit keer beter aan te pakken. Ik heb op mijn beurt met hem afgesproken dat we het allemaal wat minder officieel maken. Een borrel met alle kinderen, hier bij ons, lijkt ons een uitstekend idee. Loretta zou haar kinderen en kleinkinderen ook mogen meenemen, als ze dat zou willen. One big family.

Deze decemberdagen met guur weer en storm buiten, zijn extra gezellig. We bedenken de gerechtjes samen, doen inkopen en zetten een kerstboom op. Sinds we weten dat iedereen die we hebben uitgenodigd kan komen, lijkt het of we er allebei op gebrand zijn om dit te laten slagen. Hoewel ik nog achterdochtig ben of het niet een pose is, geniet ik er met volle teugen van. Ik ben dol op die drukte om me heen. Op familie. Alleen is John juist zo solitair omdat hij geen familie heeft, daarom voelt het tussen ons soms als een mismatch. Die gedachte probeer ik naar de achtergrond te drukken terwijl we alles tot in de puntjes voorbereiden.

“Heb je er wel echt zin in?”, vraag ik als we lepeltje-lepeltje in bed liggen in onze donkere slaapkamer.

“Ik vind het best spannend”, zegt John met zijn lage stem. “Maar ik heb weinig keus. Ik wil jou niet kwijtraken.”

Ik draai me naar hem toe, ook al kan ik zijn gezicht niet zien. “Je raakt me niet zomaar kwijt hoor, John.”

“Niet zomaar”, zegt hij zacht. “Maar wel als ik je de vriendschap met Koen niet had gegund.”

Koen, de ex-man van Maud schrijft ook iedere week in zijn dagboek. Zijn verhalen lees je hier.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden