null Beeld

PREMIUM

Dagboek van Maud: “Hoe graag wil ik eigenlijk weten wat Johns geheim is?”

Via de nieuwe vriend van haar zus ontdekt Maud meer informatie over de geheimen van John.

Maud

Ik heb het hele verhaal eruit gegooid. Dat ik voor het eerst weer echt verliefd was, net als mijn zus op Nout. Met het verschil dat John mij niet zijn dagboeken liet lezen. Integendeel, hij wilde niets loslaten over zijn verleden. “Er is kennelijk een gebeurtenis die hij niet wil oprakelen. Omdat ik toch doorvroeg, heeft hij me aan de kant gezet.” Normaal ben ik niet zo open tegen Juliet. Niet alleen omdat ze altijd meteen haar eigen mening moet laten horen, maar vooral omdat ze niet goed kan luisteren. Dit keer lijkt het anders te gaan. Bedachtzaam kijkt ze me aan. “Dus hij reageert nergens op?”

“Nee, het is alsof hij van de aardbodem is verdwenen. Suus zegt dat hij slecht nieuws is en dat ik blij mag zijn dat ik van hem af ben.”

“Daar kun je pas over oordelen als je weet wat er is gebeurd.”

“Dat dacht ik ook. Maar het doet er niet toe hoe ik erover denk, hij heeft al voor mij beslist.”

Het gezicht van mijn zus staat ernstig. “Hoe graag wil je weten wat de reden is?”

“Ik zeg toch net dat ik daar niet meer achter kom?” Zie je wel, ze luistert niet.

“Er is misschien een manier, maar dan zonder zijn medewerking.”

Onwillekeurig schiet ik in de lach. “Door in te breken zeker? Nee, zo graag wil ik het niet weten.”

“Niet letterlijk inbreken, maar online kun je een heleboel over iemand vinden. Nout zegt altijd dat er geen geheimen zijn voor digitaal handige mensen.”

“Is dat illegaal?”

“Volgens mij niet.”

Een paar dagen later zit ik met mijn zus in de flat van haar nieuwe vriend. Ik had een semi-studentenhuis verwacht, maar dit appartement in het centrum van Amsterdam is gloednieuw en modern. Het lijkt wel ingericht door een interieurdesigner. Er hangen grote kunstwerken aan de muur en er staan meubels die je niet tegenkomt bij een meubelboulevard. Nout kijkt me vol mededogen aan en zegt: “Wél met iemand het bed delen, maar niet zijn fotoalbums mogen bekijken, da’s niet oké. Wat weet je van hem? Zijn naam... is die echt?”

“Natuurlijk!” Maar terwijl ik het zeg, begin ik te twijfelen. “Zijn vrienden noemden hem John, maar of zijn achternaam klopt, geen idee.”

“Vertel me wat je weet”, zegt Nout. “Waar hij woont, of beweerde te wonen, wat hij voor werk doet, waar zijn vrienden wonen, hoe die heten, gewoontes die je zijn opgevallen.”

Na tien minuten ben ik wel door de informatie heen en zegt Nout: “Trekken jullie maar een goede fles wijn open. Je weet waar ze staan, hè Juultje?”

Mijn zus kijkt hem vol bewondering aan. “Tuurlijk, Noutje.”

Net voordat de fles leeg is, komt Nout naar ons toe. “Dit is jouw John.” Hij legt een stapeltje papieren op de glazen tafel. “Ga er maar rustig doorheen. Ik moet je wel waarschuwen: het is niet leuk wat je gaat lezen. Je kunt ook nog besluiten dat je niet wil weten wie de man was met wie je oud dacht te worden.”

“Is het zo erg?”, vraag ik geschokt.

Nout haalt zijn schouders op. “Eerder tragisch.”

“Zou je het wel doen, Maud?”, zegt Juliet.

Even twijfel ik, dan trek ik de papieren naar me toe.

Benieuwd wat hieraan vooraf ging? Dat lees je hier.

Koen, de ex-man van Maud schrijft ook iedere week in zijn dagboek. Zijn verhalen lees je hier.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden