null Beeld

PREMIUM

Dagboek van Maud: “Ik denk aan onze ruzie in Italië en hoe gemeen John soms kan zijn”

Na de woordenwisseling tussen Koen en John, belanden Maud en Loretta samen in een café.

Maud

Loretta en ik zitten tegenover elkaar in het grand café. Een jazzy achtergrondmuziekje doet de spanning tussen ons langzaam wegebben. “Koen wist echt niet dat hij de vader is van Kaj”, legt Loretta uit. “Maar het jochie lijkt zo veel op hem.” Ik lach schamper. “Hij zal wel blij zijn dat het hem toch nog gelukt is.” “Wat bedoel je?”, vraagt Loretta. “Om een zoon te krijgen die op hem lijkt. Julian lijkt totaal niet op Koen.” Ik probeer luchtig te klinken, maar de bitterheid klinkt door in mijn stem. “Nee, Maud, blij is hij totaal niet.” Loretta schudt haar hoofd. “Hij vindt het verschrikkelijk dat zijn biologische kind opgroeit bij die instabiele vrouw en gewelddadige man.”

Ik nip aan mijn wijn. Ik doe mijn best om het niet te laten gebeuren, maar deze informatie raakt me. Koen en ik waren gewoon nog samen toen dat kind is verwekt. “Als Lot niet wil dat hij een rol speelt in het leven van hun zoon, kan hij niet veel doen”, zeg ik. “Hij hoopt dat ze op den duur met die man breekt. Koen zegt dat het helemaal niet goed zit tussen hen.” “Pas maar op dat jullie niet te veel betrokken worden in dat drama”, antwoord ik. “Ja, daar ben ik soms ook bang voor.” Loretta komt eerlijk over. Wat me misschien nog wel het meest overtuigt van haar integriteit is de manier waarop ze twijfelt, zoals nu. Met een frons in haar voorhoofd en nerveus draaiend aan de brede ring om haar vinger. “Maar los van dit drama,” zegt ze aarzelend, “waarom denk je dat John zo fel was?”

Ik leg haar uit dat hij zo veel wantrouwen heeft naar mensen, omdat hij veel heeft meegemaakt en een paar keer erg belazerd is in zijn jeugd. “Normaal is hij de liefste man van de wereld”, zeg ik verdedigend. “Maar zoals vandaag heb ik hem helaas ook een paar keer gezien.” Ik moet denken aan onze heftige ruzie in Italië. En toen ik in Nederland bleef hameren op zijn verleden werd hij heel gemeen tegen mij. “John heeft vertrouwensissues, dat weet hij, en daar werkt hij aan. In dit geval kwam hij ook nog voor mij op, omdat hij weet hoe deze kwestie mij heeft gekwetst.” Loretta knikt nadenkend. “Dat hoop ik voor hem en voor jou. Net zoals ik Koen ook steeds probeer te stimuleren om te praten en niet alles op te potten.” “Wij vrouwen zijn vaak beter in praten dan mannen.” Ik probeer het gesprek wat minder persoonlijk te maken. “Weet je, Maud, door mijn ervaring met ouderen weet ik inmiddels dat mensen met een onverwerkt verleden niet de leukste mensen zijn. Hoe groter de trauma’s en frustraties, hoe onhandelbaarder. Niet dat ik zeg dat John zo is”, haast ze zich te zeggen. “Ik wil alleen maar zeggen dat het meestal over andere dingen gaat dan de ruzie op dat moment.” “Daar heb je gelijk in”, zeg ik. “Het wordt vaak getriggerd door iets wat onderhuids speelt. Ik denk dat juist mensen met trauma’s haarfijn aanvoelen wanneer iets niet klopt. In dit geval: wat er niet klopt aan Koens gedrag.” Ze kijkt me verbaasd aan. “Aan Johns gedrag, zul je bedoelen.”

Benieuwd wat hieraan vooraf ging? Dat lees je hier.

Koen, de ex-man van Maud schrijft ook iedere week in zijn dagboek. Zijn verhalen lees je hier.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden