Dagboek van Maud: “John zegt dat hij nooit zo’n jonge meid als vriendin zou willen” Beeld Libelle
Dagboek van Maud: “John zegt dat hij nooit zo’n jonge meid als vriendin zou willen”Beeld Libelle

PREMIUMDagboek van Maud

Dagboek van Maud: “John zegt dat hij nooit zo’n jonge meid als vriendin zou willen”

Maud vreest dat haar kringetje steeds kleiner wordt als ze bij John blijft.

Elle van RijnLibelle

Benieuwd wat hieraan vooraf ging? Dat lees je hier.

Een avond met Johns zogenaamde vrienden is bijna net zo vermoeiend als een bijeenkomst met mijn familie. Niet omdat John weer een sociaal toneelstuk opvoert, maar het gaat tijdens het diner alleen over onderwerpen waarover ik niet kan meepraten: financiële constructies, blockchain en crypto currency, private equity. Kennelijk is de financiële wereld precies wat deze vrienden bindt. Daarnaast voel ik me oud, omdat bijna iedereen een stuk jonger is dan ik – of zich op zijn minst zo gedraagt. Een van de vrouwen, die zich voorstelt als Christa, is nauwelijks ouder dan Rosa. Toch is zij degene die na afloop van het diner naast me op de bank schuift en een gesprek begint. “Jij bent toch verloskundige?”, vraagt ze. “Klopt”, zeg ik. “Iets heel anders dan financieel expert.”

Christa moet gniffelen, waarbij haar sluike haar langs haar gezicht valt en ze haar hand voor haar mond houdt, kennelijk een gewoonte om de slotjesbeugel die ze heeft te verbergen. “Wat doe jij, studeer je nog?”

“O nee, ik heb nooit gestudeerd”, zegt met evenveel ontwapening als schaamte. “Ik heb Roderick leren kennen toen ik nog op het vwo zat en daarna zijn we naar het buitenland vertrokken.”

Weer dat lachje. Ze is geen klassieke schoonheid, maar heeft toch iets heel aantrekkelijks. “Heb je daar nooit spijt van gehad?” Ik hoop dat mijn vraag niet te direct is. “Dat kwam eigenlijk pas toen bleek dat we geen kinderen konden krijgen”, zegt ze. “Ik wist altijd al dat ik moeder wilde worden.” Ze kijkt even schuin naar haar man. “Roderick vond het niet erg, want hij heeft al drie kinderen uit zijn eerste huwelijk. Maar ik...” Ze stokt even, maar herpakt zich dan. “Dus ja, toen ik hoorde dat jij verloskundige bent, dacht ik ineens: dat kan natuurlijk ook.” “Nou, je mag ze niet houden, hoor!”, zeg ik om het gesprek wat luchtiger te maken. “Dat weet ik, maar ik wil iets zinvols met mijn leven doen.”

Christa raakt mijn arm even aan. “Zou ik een keertje mee mogen kijken met jou? Dan weet ik tenminste zeker of het iets voor mij is. Roderick wordt er tureluurs van om telkens weer een nieuwe opleiding te betalen die ik niet afmaak.” Ze bijt op haar onderlip. “Ik voel me ondertussen ook een bejaarde tussen al die jonge studenten.”

Ik schiet in de lach. “Een beetje zoals ik me hier voel?” Nu pas lijkt ze zich te realiseren dat er minstens een generatie verschil is tussen ons. “Misschien wel”, zegt ze enigszins besmuikt.

“Vond je het gezellig?”, vraagt John wanneer we na afloop naar huis rijden. Omdat ik niet wil klagen over de avond met zijn vrienden, zeg ik alleen wat ik wél leuk vond: “Ja, ik heb gezellig gekletst met de vriendin van Roderick.” “Ik zag het”, zegt John. “Ik zou me maar een beetje afzijdig houden van haar.” “Hoezo?”, vraag ik verbaasd. “Ze schijnt nogal labiel en achterdochtig te zijn.”

Hij kijkt even opzij naar mij en richt zijn blik dan weer op de weg. “Dat wil zeggen, als ik Roderick mag geloven. Daarom zou ik ook nooit zo’n jonge meid willen. Op den duur is dat toch niet echt houdbaar.”

Koen, de ex-man van Maud schrijft ook iedere week in zijn dagboek. Zijn verhalen lees je hier.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden