null Beeld

PREMIUM

Dagboek van Maud: “Waarom moet ik eigenlijk goed contact hebben met mijn ex?”

In het ziekenhuis kwam Maud een oud-collega tegen, die haar zonder het te weten iets schokkends vertelde.

Maud

“Niet normaal toch?” zeg ik kwaad tegen John. “Koen liegt alles bij elkaar. Eerst over die affaire, en toen was die vrouw nog zwanger ook. Uiteindelijk vertelde hij opgelucht dat ze niet zwanger van hem kon zijn, want hij had er een rekensom op losgelaten. Maar nu blijkt dat hij zelfs nog met haar samen was toen ze hun kind kregen, terwijl ik in de wachtstand stond en twijfelde over wat we zouden gaan doen met onze relatie. En dan heeft hij ook nog het lef om mij te bellen over dat jij alles bij elkaar zou liegen!”

“Wacht even... Rustig, Maud”, zegt John. “Ik ken Koen nauwelijks, ik heb hem twee keer gezien. Toch denk ik niet dat hij dit allemaal heeft bekokstoofd. Daar lijkt hij mij de man niet naar.”

“Daar heb je gelijk in”, zeg ik, enigszins gekalmeerd. “Hij is geen berekenend type, daarvoor loopt hij te veel achter de feiten aan.”

“Bel hem”, zeg John droog.

“Pardon?”

“Of nee, spreek met hem af. Misschien kunnen we zelfs met zijn vieren afspreken. Met Loretta, jou en mij.”

“Ja hoor”, reageer ik sarcastisch. “Laten we de kinderen ook uitnodigen, en die Lot met haar kind niet te vergeten.”

“Dat zou kunnen, maar dat gaat wellicht wat te ver.” Hij geeft me spontaan een kus op mijn wang. “Je weet wat ik bedoel, Maud. Ik denk dat het goed is om misverstanden uit de wereld te helpen. Over dit kind, en of het nou wel of niet van hem is. En over mij. Ik wil niet de hele tijd het gevoel hebben dat ik me moet verdedigen. Gewoon schoon schip maken.”

“Nu praat je zoals Koen. In scheepstermen.”

“Het is een eerste stap om dichter tot elkaar te komen”, zegt hij met een jongensachtige lach.

Ik weet dat ik het moet doen, maar ik twijfel. Waarom zou je eigenlijk vriendschappelijk met je ex moeten willen omgaan? Los van de kinderen is er niets meer wat Koen en ik delen. Ja, ons verleden en een berg foto’s, maar om die nou gezellig te gaan bekijken met zijn tweeën... Nadat mijn boosheid is gezakt, weet ik eigenlijk niet meer waarom ik zo woedend was. Zonder het met John te delen, concludeer ik dat we ons beter kunnen richten op een nieuw sociaal leven, in plaats van een band te smeden met mijn ex en zijn huidige vrouw.

Een week later informeert John er jammer genoeg toch weer naar. “Heb je Koen nou nog gebeld?” vraagt hij, nadat we seks hebben gehad. Ik vind het een raar moment om dit te bespreken. Daarbij heb ik geen zin in een discussie. “Daar ben ik nog niet aan toegekomen”, antwoord ik ontwijkend. “Zullen we gaan slapen?”

“Prima, als jij er niet over wil praten.” De toon in zijn stem bevalt me niet.

“Wat doe je nou raar”, zeg ik. “Ik wil er best over praten, maar moet dat nu?”

“Wanneer anders?”

“Gewoon overdag, bij de koffie of zo.” Ineens heb ik het gehad. Ik ben ook aan het dralen. “Oké dan. Bij nader inzien hoef ik hem helemaal niet te zien. Ik begrijp niet waarover ik me zo druk maakte.”

“Omdat het je bezighoudt”, zegt John. “Waarom noem je anders zo vaak zijn naam in je slaap?”

Benieuwd wat hieraan vooraf ging? Dat lees je hier.

Koen, de ex-man van Maud schrijft ook iedere week in zijn dagboek. Zijn verhalen lees je hier.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden