null Beeld

PREMIUM

Dagboek van Maud: “‘Zijn drankverslaving beheerst ons hele leven’, snottert Suus”

In een fel gesprek met Suus over John, ontdekt Maud per ongeluk dat zij zelf met een geheim worstelt: het drankprobleem van haar man Dave.

Maud

Zij aan zij lopen we door het park. Suus met haar schouders wat naar voren gebogen en nog altijd een beetje snotterend. Inmiddels weet ik waar haar aanval op mij vandaan kwam. Ze is zelf achter een groot geheim gekomen van haar man Dave. Bang geworden dat elke man iets te verbergen heeft, is ze John gaan uitpluizen.

“Je had al die tijd niks in de gaten?”, vraag ik aan mijn vriendin.

Ze kijkt even naar opzij. “Ik denk dat ik me graag vasthield aan het idee dat er niks aan de hand was. Dat zijn alcoholgebruik overdag enkel een middeltje was tegen de pijn en het gedoe van de chemo.” Peinzend kijkt ze weer voor zich uit.

“Hoe erg is het?”, vraag ik zacht.

“Veel erger dan ik vermoedde. Ik denk dat hij in die eerste twee jaar ook echt minder dronk. Dat het geluk wat we samen hadden gevonden ook een remedie was voor zijn probleem. Maar zoals dat gaat met alle problemen, die verdwijnen niet vanzelf. Tenzij je er iets aan doet.”

Ik probeer te bedenken of ik hem vaak veel heb zien drinken of dronken heb gezien, maar ik kan me geen moment voor de geest halen. “Wat waren de eerste tekenen dat je dacht: dit is mis?”

In voor- en tegenspoed

Suus blijft stilstaan. “Toen ik hem op een nacht uit bed hoorde gaan en hij over de wasmand viel die op de overloop stond. Ik schrok me rot en haastte me naar hem toe. Heel even dacht ik dat hij een beroerte had gehad, omdat hij er zo vreemd bij lag en niet kon opstaan. Totdat ik ontdekte dat hij laveloos was. Dat was het moment dat ik het niet meer kon ontkennen voor mezelf.”

We zitten bij Het Groene Paviljoen aan een kop thee. “Het gekke is dat het niet bij me opkomt om bij hem weg te gaan”, zegt Suus. “Ook al ontkent hij de ernst van zijn verslaving. Ik heb ja tegen hem gezegd in voor- en in tegenspoed en dat meende ik.” Ze kijkt me met een serieuze blik aan. Het valt me nu pas op dat ze mager is geworden in haar gezicht.

Verdrietige clown

“Kun je hem echt niet bewegen er iets aan te doen?”, vraag ik bijna tegen beter weten in.

Ze schudt haar hoofd. “Hij zegt dat hij het weer beheersbaar zal maken. Meer kan ik niet van hem verwachten. Op zich zou ik daar al tevreden mee zijn. Het is ook niet zo dat hij een slechte dronk heeft, of dat hij totaal niet meer kan functioneren. Maar de laatste tijd beheerst het ons hele leven. Dat wil ik niet.” Ze doet een klein snuiflachje. “Weet je nog dat hij vertelde dat zijn vrouw en hij uit elkaar gingen omdat het zogezegd ‘op’ was tussen hen?”

“O ja, dat benoemde hij als tip voor Koen en mij. ‘Een scheiding hoeft geen drama te zijn’, zei hij.”

“Nu begrijp ik waarom zijn vrouw van hem wilde scheiden.” Even haalt ze haar schouders op. “Had ik het maar bij mijn single leven gehouden.” Ze kijkt me aan als een verdrietige clown met een rood neusje en doorgelopen mascara. Ondanks haar pogingen om altijd alles zo goed mogelijk te doen, en alle narigheid uit haar leven te houden, is het haar niet gelukt. Maar misschien geldt dat voor de meeste mensen.

Benieuwd wat hieraan vooraf ging? Dat lees je hier.

Koen, de ex-man van Maud, schrijft ook iedere week in zijn dagboek. Zijn verhalen lees je hier.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden