De dag nadat... er naast ons huis een wietplantage werd opgerold

PREMIUM

De dag nadat... er naast ons huis een wietplantage werd opgerold

De dag nadat... er naast ons huis een wietplantage werd opgeroldBeeld Dag nadat

Corine (45): “Ik loop naar de loods die aan onze achtertuin grenst. Vrijwel niets herinnert aan de politie-inval van gisteren, ik zie alleen wat bandensporen. Zelf was ik niet thuis, maar mijn man vertelde het verhaal in geuren en kleuren. Hoe de politie met meerdere busjes kwam aanrijden, de deur forceerde en binnen een gigantische hoeveelheid wietplanten aantrof.

Annemarie van DijkDag nadat

Daarna haalden ze de loods leeg, werden de wietplanten ter plekke vernietigd en namen ze auto’s in beslag. De man die de loods huurde is opgepakt. Toen ik het relaas hoorde, begon me ineens iets te dagen. Die zoetige geur die de afgelopen maanden in de slaapkamer van onze twaalfjarige zoon hing. De torenhoge waterrekening. Het dak van de loods dat als enige in de buurt niet besneeuwd raakte. Ergens klopte het niet, al had ik geen benul van wat er aan de hand was. Best stom achteraf dat we niets in de gaten hadden. Alsof zoiets op het platteland niet voorkomt.

Er komen wat buren aangelopen die even poolshoogte komen nemen. Geen van hen heeft iets gemerkt, blijkt als we in gesprek raken. ‘Ons dorp is geliefd bij wiettelers’, grapt een man die hier al langer woont. Hij vertelt over een ander huis in de straat waar jaren geleden een wietplantage is opgerold. Dat huis was flink toegetakeld en moest maandenlang worden verbouwd voordat er weer iemand kon wonen. Wat ben ik opgelucht dat ons huis geen schade heeft.

Een paar maanden geleden kwam de huurder van de loods bij ons aan de deur. Een aardige man op het eerste gezicht, ik denk dat hij een jaar of veertig was. Hij was de hele zomer niet in de loods geweest, zei hij, en had een kraan open laten staan. En omdat de loods en ons huis door een fout op dezelfde waterleiding waren aangesloten, schatte hij zo in dat we een hoge rekening moesten hebben. Hij bood aan om zijn aandeel ter plekke te betalen. Dat vond ik sympathiek. Samen lachten we om het feit dat het nogal stom was om een zomer lang een kraan te laten lopen en twijfelde geen moment aan zijn verhaal. Dat ik zo naïef kon zijn!

Nu ben ik laaiend. Er had makkelijk brand kunnen ontstaan! De buurman tapte namelijk elektriciteit voor de loods af van een lantaarnpaal bij ons huis – vandaar dat die lampen altijd flikkerden. Levensgevaarlijk, want het kantoor van de loods grenst aan de slaapkamer van onze zoon. Bij brand had zijn kamer als eerste vlam gevat. Ongelooflijk! En dan ons kind, dat maanden in die wietlucht heeft geslapen. Die rare geur vergeet ik nooit meer.

Als ik even later thuiskom, is onze zoon net uit bed. ‘Ik moet iets opbiechten’, zeg ik tegen hem. ‘Die rare geur op jouw kamer, weet je nog? Ik dacht dat dat een puberzweetlucht was. Daarom zette ik het raam steeds open. Alleen hielp dat totaal niet.’ Hij kan er wel om lachen. Ook hij had het steeds geroken, maar had geen idee waar die lucht vandaan kwam.

De rest van de dag probeer ik thuis wat te werken. Gelukkig kijkt mijn werkkamer niet uit de op de loods. ’s Avonds hebben we het er uitgebreid over aan tafel. ‘Ik vind eigenlijk dat wiet gelegaliseerd moet worden’, zeg ik tegen mijn man. ‘Dan ben je dit soort illegale praktijken voor én je zet criminelen buitenspel. Zij kunnen er dan niet meer aan verdienen.’ Mijn man is het met me eens. Verder zijn we vooral opgelucht dat de loods is ontruimd en dat we geen gevaar meer lopen. ‘Wietplantage opgerold’, hoe vaak niet heb ik zoiets gelezen? Alleen nooit gedacht dat het in mijn eigen achtertuin zou gebeuren.”

Hoe dit verhaal verder gaat, lees je hier.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden