Dag nadat

PREMIUM#17

De dag nadat... ik het ouderlijk gezag kreeg over mijn dochter

Dag nadatBeeld Getty Images

Kim (35): “‘Wat is er, mama?’ Ik zit met mijn dochter Amy van drieënhalf aan het ontbijt en kan niet stoppen naar haar te kijken. ‘Helemaal niets, lieverd’, zeg ik. Het is voorbij, denk ik bij mezelf. Ik hoef niet meer bang te zijn dat ik haar kwijtraak.

Elle SmoldersGetty Images

Ik breng mijn dochter naar de opvang en rijd naar mijn werk. Mijn collega’s staan klaar om me te feliciteren. De tranen rollen over mijn wangen: het gevecht met mijn ex is eindelijk klaar.

Paul en ik leerden elkaar kennen in Zuid-Afrika, waar ik was voor een uitwisselingsproject. Ik was eenentwintig en meteen onder de indruk: hij was charmant, goedlachs en barstte van levenslust. Razend aantrekkelijk vond ik dat. Drie jaar lang vlogen we op en neer om elkaar te kunnen zien, ondertussen deed ik er alles aan om hem naar Nederland te halen. Ik was dolgelukkig toen dat uiteindelijk lukte. De liefde van mijn leven, naast me op de bank; een sprookje. Dat was het ook, even. Maar al snel sloeg zijn goedlachse karakter om. Paul kon moeilijk aarden in Nederland en liet steeds meer narcistische trekken zien. Hij begon me te kleineren, liet me geloven dat ik niks waard was. Wat ik ook deed: het was nóóit goed. ‘Wanneer ga je nu eens leren koken?’ zei hij dan. Ondertussen dronk hij steeds meer, een baan had hij niet. Toen ik zwanger raakte, hoopte ik dat dat ons dichter bij elkaar zou brengen.

Ik zit achter mijn bureau en staar naar mijn beeldscherm. Het werken wil niet lukken vandaag, mijn gedachten blijven afdwalen naar de afgelopen jaren. Paul was op geen enkele manier betrokken bij mijn zwangerschap en ook na de geboorte van onze dochter stond ik er alleen voor. Als ik thuiskwam van mijn werk, stond de muziek soms keihard aan en had hij liters bier gedronken. Amy zat dan in haar eentje voor de tv. Had ik hiervoor al die moeite gedaan om hem naar Nederland te halen? Maandenlang vocht ik voor mijn gezin, maar ik voelde aan alles dat hij me niet gelukkig ging maken. Toen hij tijdens de zoveelste ruzie om niets dreigde dat hij Amy mee naar Afrika zou nemen, knapte er iets in me. Ik pakte mijn spullen, belde een advocaat en startte een rechtszaak voor eenhoofdig gezag. Natuurlijk mocht hij haar blijven zien, maar no way dat hij haar zomaar mee naar het buitenland zou kunnen nemen. Over een paar maanden is dit achter de rug, dacht ik.

Het is halfzes, mijn werkdag zit erop. Ik pak mijn tas, wens mijn collega’s een goed weekend en haast me naar de opvang. Amy rent vrolijk in mijn armen. Drie jaar lang heb ik voor haar gevochten. Hulpverleningstraject na omgangsregeling passeerden de revue. Paul kwam geen enkele afspraak na. Negen van de tien keer kwam hij niet opdagen om onze dochter op te halen. Deed hij dat wel, dan belde hij vaak na een uur weer op: ‘Kan ik haar terugbrengen? Ik vind het mooi geweest.’ Ik bleef bang dat hij haar tóch eens zou meenemen naar Afrika en ondertussen probeerde hij mijn leven op alle fronten te dwarsbomen. Ik mocht niet met Amy naar de bruiloft van mijn broer in het buitenland. En toen ze in het ziekenhuis lag met een cyste in haar buik, wilde hij geen toestemming geven voor een operatie. Uiteindelijk begonnen ook de hulpverleningsinstanties in te zien dat het onbetrouwbare gedrag van Paul schadelijk was voor onze dochter.

Gisteren was de dag van de waarheid. Ik was op van de zenuwen. Ja, ons dossier was sterk, maar eenhoofdig gezag komt niet vaak voor. ’s Middags ging eindelijk de telefoon. ‘Het is gelukt!’ riep mijn advocaat nog voor ik iets kon zeggen. Ik kon mijn oren niet geloven. Ik heb mijn ouders gebeld, mijn vriendinnen en het gedeeld op Instagram. De hele wereld mag het weten. ‘Vanavond mag ik opblijven, mama!’ Ze kijkt me met verwachtingsvolle ogen aan. Met haar donkere huid en bruine krullen lijkt ze sprekend op haar vader. ‘Ja, schat. Het is feest dit weekend!’ Ik houd haar stevig vast. Hij kan ons niets meer maken, we zijn vrij.”

Wat er hierna gebeurde, lees je hier.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden