De dag nadat...ik mijn restaurant moest sluiten

PREMIUMDe dag nadat...

De dag nadat... ik mijn restaurant moest sluiten

De dag nadat...ik mijn restaurant moest sluitenBeeld Getty Images

Stella (47): “Toch een wijntje te veel gedronken, denk ik als de wekker gaat. Mijn keel is droog, mijn hoofd bonkt en ik voel me nog erg wankel als ik opsta. Gisteravond hadden we een laatste borrel met het personeel voordat mijn restaurant definitief de deuren sluit.

Laura van der MeerGetty Images

Andere baan

Die paar wijntjes waren boven op alle emoties van de afgelopen tijd blijkbaar iets te veel van het goede. Sinds ik me realiseerde dat ik mijn zaak moest gaan sluiten, ben ik in de thuiszorg gaan werken om andere inkomsten te hebben. Van de ene dag op de andere ben ik een totaal ander leven gaan leiden, terwijl de ondergang van mijn restaurant nog aan me knaagt. Door het vrolijke gekibbel van mijn twee jongens kan ik toch weer een beetje glimlachen. Na een kop sterke koffie spring ik op de fiets naar mijn nieuwe werk.

Een droom die uitkomt

Al van jongs af aan had ik een passie voor koken, daarom maakte ik jaren geleden de keuze om een eigen zaak te beginnen. Het was keihard aanpoten, maar het was ook het leukste wat ik ooit heb gedaan. Ik ben een verzorgend type en wil het graag iedereen naar de zin maken. En ik hou van mensen. Dat was het mooie aan mijn zaak, er kwamen mensen van allerlei pluimage. Oma’s met kleinkinderen, yuppen in pak, jonge gezinnen, verliefde stelletjes. Ruim vijf jaar was mijn restaurant een plek om te smullen, te socializen en gewoon lekker te genieten. Maar wat hebben we het sinds de pandemie voor de kiezen gekregen. Eerst kwamen de lockdowns, vervolgens de personeelscrisis en daarbovenop de stijgende energieprijzen. Ik heb geknokt om het hoofd boven water te houden. Mijn zus sprong bij, mijn ouders kwamen vaak op onze zoons van zeven en negen jaar passen, zodat ik meer uren kon draaien, maar het was mijn man Henri die aan de noodrem trok. ‘Ik wil dat je nú naar je boekhouder luistert en conclusies trekt’, zei hij. Ik wist dat hij gelijk had, maar het deed me te veel verdriet om dat eerder onder ogen te kunnen zien.

Eerste cliënt

Zo opgewekt mogelijk trek ik de gordijnen open bij een hoogbejaarde cliënt, bij wie ik om negen uur begin. ‘Het is weer een mooie, nieuwe dag en de zon schijnt lekker’, zeg ik. Mijn cliënt merkt op dat het blijkbaar niet voor mij geldt en dat ik nogal somber kijk. Heerlijk, zo’n directe Haagse tante. Ik antwoord eerlijk dat het een beladen dag is voor mij, maar dat het niet wil zeggen dat er geen lichtpuntjes zijn. Ze kijkt me doordringend aan. Ze vindt het mooi gezegd van mij. Na wat huishoudelijk werk, een boodschapje en een snel kopje thee haast ik me naar de volgende cliënt. Ze roept me nog na dat ik niet te veel moet piekeren. Toch valt het me moeilijk om het zware gevoel van me af te schudden. Mijn droom ligt in duigen. Hoe zal de toekomst eruitzien?

Nog veel te doen

Het is woensdagmiddag, de kinderen zijn al uit school als ik thuiskom en mijn man is er ook. Samen willen we ons over de afhandeling van de zaak buigen. De huur is opgezegd, de contracten van de medewerkers zijn per direct beëindigd, maar er is nog heel wat regelwerk. In plaats daarvan stelt mijn man voor dat we met het hele gezin een ritje gaan maken. ‘Waarheen?’, vragen de kinderen. ‘Verrassing!’, zegt hun vader.

Steun

Een kwartier later staan we op het strand. De jongens zijn aan het vliegeren, Henri en ik genieten van het winterzonnetje. Hij slaat een arm om me heen en stelt voor om elke dag te genieten van wat wél goed gaat in ons leven en ons niet blind te staren op alle hobbels die nu moeten worden genomen. Ik kijk mijn mooie, lieve, altijd optimistische man aan en geef hem een kus. Nooit gedacht dat ik me op een dag als vandaag zo dankbaar zou kunnen voelen voor alles wat er wél is.”

Hier lees je hoe dit verhaal verdergaat.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden