De dag nadat... ik op vakantie ruzie kreeg met mijn vriendin

PREMIUM

De dag nadat... ik op vakantie ruzie kreeg met mijn vriendin

De dag nadat... ik op vakantie ruzie kreeg met mijn vriendinBeeld Getty Images

Esther (34): “Voorzichtig stap ik uit bed, bang om iemand wakker te maken. Ik loop stilletjes naar de keuken en druk op de knop van de waterkoker. Mijn vakantie kan normaal gesproken niet lang genoeg duren, maar nu tel ik de dagen af. Het is de eerste keer dat ik samen met mijn dochter (10) en zoon (4) en een ander gezin op vakantie ben. De week begon zo mooi, maar gisteren barstte de bom.

Demi SchoenmakersGetty Images

In stilte dek ik de tafel. Als ik het zoete beleg op tafel zet, komt mijn dochter Lotte binnen. ‘Gaan we vandaag zwemmen?’ vraagt ze enthousiast. Ik wil volmondig ja zeggen, het is tenslotte vakantie, maar door de hysterische bui van Anna gisteren durf ik niets meer te beloven.

Sinds mijn scheiding drie jaar geleden, is mijn band met Anna steeds hechter geworden. We spreken elkaar dagelijks en ze heeft me door een moeilijke periode gesleept. Omdat we de deur bij elkaar plat lopen, ontstond het idee om met haar gezin en mijn kinderen op vakantie te gaan. Vier dagen geleden vlogen we met z’n allen naar Italië. We verblijven op een camping met blokhutten en een groot zwembad, midden in de natuur.

Als we met z’n allen aan de ontbijttafel zitten, bespreken we de dagplanning. Ik merk dat ik dichtklap, want intussen is Anna’s wil wet geworden. Omdat ze graag nog even wil bijbruinen ziet ze een dagje aan het zwembad wel zitten. Ik haal opgelucht adem en geef een knipoog aan mijn kinderen. Terwijl ik de zonnebrand in mijn strandtas gooi, flitsen beelden van gisteravond door mijn hoofd. Na wat gezellige dagen, sloeg de sfeer om toen Anna zich niet lekker voelde. Ze was ziekjes had allerlei pijntjes en gedroeg zich egoïstisch, chagrijnig en boos. Alles moest gaan zoals zij wilde en ze hield totaal geen rekening met de rest van het gezelschap. Natuurlijk is het vervelend dat ze zich zo ellendig voelde, maar met drie jonge kinderen is het geen optie om de hele dag bij de blokhut te blijven. Gisteren zijn haar man Pascal, de kinderen en ik terwijl ze sliep naar het zwembad gegaan dat op loopafstand ligt. De kinderen konden lekker afkoelen, het was dertig graden. Toen we terugliepen om te kijken hoe het met Anna ging, was ze weg. Wij maakten ons zorgen en zochten urenlang de camping af. Toen we haar uiteindelijk vonden, kwam er een stortvloed aan verwijten. Ze was kwaad dat wij plezier aan het maken waren, terwijl zij ziek in de hut lag. Ze huilde en schreeuwde dingen als ‘ik ga scheiden, een eigen woning zoeken en ik wil jullie nooit meer zien’. Ik wist niet wat ik meemaakte. Later kalmeerde ze, maar ze bleef afstandelijk en chagrijnig.

Ik heb er nóg buikpijn van. Om tot rust te komen wandel ik een rondje over het park. Als ik niet veel later bij het zwembad aankom, zie ik de kinderen vrolijk een bal overgooien. Gelukkig hebben zij nergens last van. Waarom kan ik het niet loslaten? Ik probeer op adem te komen en te bedenken waar het precies is misgegaan. Het lijkt wel alsof ze insinueerde dat er iets gaande was tussen Pascal en mij, terwijl dat absoluut niet zo is. Als je irritaties niet durft uit te spreken, stapelen alle kleintjes zich op tot één grote frustratie. Dat gebeurde bij Anna. En nu? Nu voelt het alsof ik op eieren loop.

De zon gaat bijna onder. Hoewel ik de gebeurtenis nauwelijks uit mijn hoofd kan zetten, is het fijn mijn gedachten te verzetten met een boek. Langzaam dommel ik in slaap. Eenmaal wakker vraagt Pascal wat we vanavond eten. Pasta carbonara, stel ik voor. Hij knikt, maar Anna wuift mijn optie meteen weg. ‘Nee, dat vind ik niks. Laten we voor hamburgers en salade gaan’, reageert ze resoluut. De spanning hangt nog altijd in de lucht. Ik durf niet tegen haar in te gaan, bang voor nog een uitbarsting. Ze kijkt me sowieso niet meer aan. Nou, ik durf niet te hopen dat onze vriendschap nog goedkomt. Om er alsnog een gezellige vakantie van te maken, kan ik niets anders doen dan instemmen. Daar gaat de vakantiepret. Met vrienden op vakantie? Nooit meer!”

Hier lees je hoe dit verhaal verder gaat.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden