De dag nadat... ik voor het eerst kerst vierde zonder mijn familie

PREMIUM

De dag nadat... ik voor het eerst kerst vierde zonder mijn familie

De dag nadat... ik voor het eerst kerst vierde zonder mijn familieBeeld Kaboompics

Debbie (54): “Voorzichtig haal ik de wijnglazen uit de vaatwasser. Nog wat borden, schalen, kopjes, bestek en hij is leeg. Ik ben in jaren niet zo snel klaar geweest met het uitruimen van de vaatwasser na het kerstdiner.

Annemarie van DijkKaboompics

Meestal moet ik hem daarna nog twee keer draaien, zo veel vaat is er altijd. Geen wonder, met drie gezinnen en alle aanhang. Gisteren was het anders. Alleen Mark en ik waren er, en onze twee kinderen. Het was zeker niet ongezellig. Toch deed het pijn als ik dacht aan hoe het andere jaren was, als we met z’n allen kerst vierden bij mij thuis – ik woon het grootst.

Traditie

Jarenlang was dat vaste prik op Eerste Kerstdag: mijn broer, zus en ik met onze gezinnen en aanhang. Eerst nog met mijn vader erbij, tot hij vijf jaar geleden stierf. Daarna nog een paar jaar met mijn moeder, tot ze te ziek werd. Iedereen maakte iets, zodat we een kerstdiner hadden waarvan de gangen niet precies op elkaar waren afgestemd, maar dat toch altijd erg lekker was.

Boos

Het voelt niet goed dat mijn broer en zus er gisteren niet waren – Kerstmis is voor mij een familiefeest. Helaas kon ik het niet, dit jaar. Ik ben te boos. Die boosheid sluimerde al een tijd, maar kwam echt tot uiting nadat mama overleed. Er is te veel gebeurd.

Irritaties

Een schoonzus die zich op de verkeerde manier bemoeide met de zorg voor onze moeder, wat me mateloos irriteerde. Het verwijt van mijn broer en zus dat ik als oudste altijd het lievelingetje van onze ouders ben geweest. En vooral dat ik de mantelzorg voor onze zieke moeder vrijwel in mijn eentje heb moeten doen.

Afstand nemen

De anderen kwamen wel af en toe bij haar langs, maar bij alle doktersbezoeken was ik degene die meeging. Al het regelwerk en het nemen van moeilijke beslissingen kwam op mijn bordje terecht. Mijn broer verweet me dat ik vaak te moeilijk deed en alles op mijn manier wilde doen. We hadden er nare ruzies over en ik raakte er overspannen door. Na de begrafenis van onze moeder was ik óp, een wrak. Ik kon niet anders dan even afstand nemen van mijn familie, uit zelfbescherming.

Geen contact

Inmiddels heb ik al vijf maanden geen contact met mijn broer en zus. Dat vind ik ergens heel verdrietig, al mis ik hen niet. Mijn zus heeft een paar keer gebeld, ik neem niet op. Mark snapt het ergens wel, maar ook weer niet. Hij denkt dat de overgang waarin ik zit een rol speelt in mijn heftige reactie. Misschien is dat ook zo, ik heb er inderdaad veel last van.

Ik wil niet

Mark heeft af en toe contact met mijn broer. Die zei laatst dat we nodig mijn moeders appartement moeten verkopen. Haar spullen moeten verdelen. Dat is ook zo, maar dat betekent dat we met elkaar om de tafel moeten. Dat kán ik nog niet. Of liever gezegd: ik wíl het nog niet.

Mijn moeder

Soms snap ik mezelf niet. Ik erger me enorm aan een programma als Het Familiediner, waarin de presentator probeert mensen na een ruzie weer bij elkaar te krijgen. In die families zijn er conflicten om niks, vind ik. En nu zit ik zelf in zo’n situatie. Ineens staan de tranen in mijn ogen. Mark houdt me even stevig vast. “Ik ben zo blij dat mam dit niet meer weet”, snik ik. “Ze had het vreselijk gevonden dat we geen contact meer hebben.”

Weg met schuldgevoelens

Samen dekken we de ontbijttafel voor een kerstontbijt. Vandaag doen we rustig aan. De kinderen gaan allebei naar hun verkering en Mark en ik willen straks een lange klompenpad-wandeling maken. Als we later in de natuur lopen en de wind door mijn haren blaast, voel ik me ineens gelukkiger dan in het hele afgelopen jaar. Weg met die schuldgevoelens, zeg ik tegen mezelf, ik mag me zo voelen als ik me voel. Deze time-out van mijn familie heb ik nu nodig.”

LET OP: Graag in de lees-ookjes linken naar het vervolg!

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden