Depressed asian woman has sad and lonely feel sitting on the bed in the morning.

PREMIUM

De dag nadat... ik werd aangerand door een collega

Depressed asian woman has sad and lonely feel sitting on the bed in the morning.Beeld Getty Images/iStockphoto

Maureen (33): “Ik draai me om en zie dat de andere kant van het bed leeg is. O ja, het is vrijdag en mijn man Lex is gewoon naar zijn werk. Zelf ben ik vrij vandaag. Ik had een ontspannen dag gepland na de werkborrel van gisteren, maar in plaats daarvan voel ik me vreselijk.

Eva BredaGetty Images/iStockphoto

Toch besluit ik mijn schouders eronder te zetten. Hup, uit bed, de kinderen moeten naar school. Maar terwijl ik naar beneden loop, flitsen de beelden van gisteravond weer door mijn hoofd. Mijn collega vierde zijn pensioenfeestje. Tijdens de speeches was ik in de keuken druk bezig met het bevoorraden van de drankjes, toen ik plotseling werd vastgegrepen…

Automatische piloot

Nee, niet aan denken. Op de automatische piloot draai ik mijn programma af: ik smeer boterhammen, breng de kinderen naar school en doe alsof er niets aan de hand is. Ze zijn pas vier en acht, ik wil niet dat ze merken dat ik van slag ben. Toch gaan mijn gedachten telkens terug naar gisteravond. Hoe mijn collega Fabian me vastgreep, me in mijn nek zoende, mijn borsten betastte. Het duurde maar even, maar het voelde alsof hij me urenlang aanrandde voordat hij me plotseling losliet en wegliep. En ik? Ik bevroor en liet het gewoon gebeuren.

Schuldgevoel

De hele dag zit ik met een soort schuldgevoel. Ik voel me zo dom, want dit is al de tweede collega die me ongewenst aanraakt. De vorige keer was het een van mijn leidinggevenden die me op een personeelsfeestje zomaar vastpakte. Geef ik dan echt verkeerde signalen af? Ja, ik ben een hakje-jurkjetype. En ja, mijn hele vriendengroep bestaat vooral mannen, maar zij zoeken er toch ook niet automatisch meer achter? Waarom verzette ik me beide keren niet? Ik had kunnen gillen, duwen, vechten...

Ik schrik als mijn telefoon gaat. Mijn collega Emily. Gisteravond was ze al een enorme steun voor me. In shock liep ik de keuken uit en zocht naar een bekend gezicht. De eerste die ik zag staan was Fabians verloofde. Het kon hem blijkbaar niets schelen dat zij een paar meter verderop stond. Wat een walgelijke vent. Gelukkig zag ik algauw daarna Emily en een andere bevriende collega. Ze vingen me goed op, hielpen me de keuken opruimen en belden met me tot ik thuis was.

‘Hoe gaat het met je?’, vraagt Emily meelevend. Ik vertel haar over mijn schuldgevoel. ‘Onzin!’ roept ze direct. ‘Al was je naakt geweest, hij had je nooit mogen aanraken.’ Ze heeft gelijk, maar ik voel het niet. Ik had beter moeten weten. Fabian zit in het bestuurssecretariaat van ons bedrijf en stuurde me al een tijdje ongepaste mails die ik standaard negeerde. Ik had geen zin in gedoe met mannen uit het bestuur en ik had nooit verwacht dat hij echt iets zou doen. Aanranding associeer ik met bospaden en gure steegjes, niet met kantoor op klaarlichte dag en te midden van honderden anderen.

Bang

Dat ik met meer zit dan alleen schuldgevoel, merk ik als ik de kinderen ’s middags van school haal. Tijdens het wachten valt het me op hoe dichtbij de andere ouders staan. Ik word er ongemakkelijk van. Ik schrik zelfs af en toe van een beweging achter me. Ben ik nou echt bang dat Fabian me weer komt opzoeken? ‘Kom op, Maureen’, zeg ik tegen mezelf. ‘Hij woont hier niet eens in de buurt.’ Toch doe ik een stapje weg van de oudermenigte en houd ik mijn omgeving goed in de gaten. Je weet maar nooit.

’s Avonds in bed blijf ik malen. Emily heeft gezegd dat ik maandag bij het bestuur moet melden dat ik ben aangerand. Daar zie ik als een berg tegenop. Kan het tegen me werken? Zullen ze het me kwalijk nemen? En wat zal Fabian zeggen? Ik wil er nog niet aan denken en val met buikpijn in slaap.”

Lees hier hoe het verhaal van Maureen afloopt.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden