De dag nadat... mijn man vertelde dat hij bij me weg wil

PREMIUM

De dag nadat... mijn man vertelde dat hij bij me weg wil

De dag nadat... mijn man vertelde dat hij bij me weg wilBeeld Getty Images

Babette (47): “Als tot me doordringt dat ook mijn tweede huwelijk ten einde is, voel ik me intens verdrietig. Vandaag ben ik jarig. Ik ben 47 geworden en gisteren vertelde mijn man me dat hij niet samen verder wil. Wat een timing. Mijn vader is nog maar net overleden. Als ik besef dat dit ook nog mijn eerste verjaardag zonder mijn ouders is, kan ik niet meer ophouden met huilen.

Christien JansenGetty Images

Begreep ik maar waarom Duncan wil stoppen. Natuurlijk vroeg ik hem daarnaar, maar ik krijg gewoon geen antwoord. Behalve dat hij niet meer gelukkig is met mij. Het lijkt wel alsof hij zich van me heeft afgekeerd toen mijn vader ernstig ziek was. De enige periode in onze relatie dat ik er niet honderd procent voor hem was.

Een appje van mijn beste vriendin onderbreekt mijn gedachten. Zij weet al van de situatie, omdat Duncan gistermiddag bij haar en haar man is langs geweest om zijn hart uit te storten. Daarna kwam hij thuis, ging zitten en vertelde hij me geëmotioneerd dat zijn gevoel voor mij weg was en hij bij me weg wilde. Ik bleef rustig, want dit gingen we natuurlijk uitpraten. Desnoods zouden we in relatietherapie gaan. We zijn negen jaar samen, hebben sinds anderhalf jaar een geregistreerd partnerschap en verbouwden onlangs in perfecte harmonie dit hele huis. Dat gaan we dus niet zomaar opgeven. Maar in plaats van met me te praten, vertrok Duncan om ‘een stukje te gaan rijden’. Even later appte ik hem om te vragen wat we zouden doen met eten, waarop hij meldde dat hij met zijn vriend Mike zou gaan eten. Ik stuurde een bericht: ‘Vind je dat niet raar, om dat eerst met hem te bespreken in plaats van met mij?’ O ja, dat vond hij ook best raar, dus kwam hij toch naar huis. Aan tafel waren we allebei behoorlijk van slag. ‘Hoezo heb jij het nu zo moeilijk?’, vroeg ik, ‘jij wil toch weg?’ Hij voelde zich ook rot, bekende hij. Toen ik voorstelde dat het misschien beter was dat hij dan maar meteen vertrok, wilde hij er niets van weten. Nee, ik was morgen jarig. Mij op de dag vóór mijn verjaardag verlaten zou te cru zijn. Ondertussen sloeg hij het ene glas wijn na het andere achterover. Toen ik opstond om naar bed te gaan, wilde hij gewoon met me mee naar de slaapkamer. Niet dus, daar moet ik nu even niet aan denken.

Ik loop de trap af en zie mijn aanstaande ex-man op de bank liggen. De man die ik een paar jaar na mijn scheiding ontmoette op een borrel en die me meteen slappe knieën bezorgde. De week erna gingen we uit eten en binnen een maand woonden we samen. En dat terwijl hij ooit had gezworen nooit te gaan samenwonen. We hadden het goed samen – in mijn beleving, althans. Blijkbaar was het voor hem niet goed genoeg.

Duncan wordt wakker, glimlacht flauwtjes naar me en feliciteert me met mijn verjaardag. Een uur later rijden we richting ons favoriete eettentje waar Duncan me trakteert op een verjaardagsbrunch. Hij eet met smaak, is vrolijk. Het lijkt of er een last van hem is afgevallen. Ik verstop mijn roodbehuilde ogen achter mijn zonnebril en krijg geen hap door mijn keel. Dan bied ik aan dat hij wel tijdelijk in het leegstaande huis van mijn ouders kan wonen, maar dat vindt hij gek. Misschien is dat zo, ik weet het niet. Zoals ik ook niet weet of het gek is dat we die avond nog een keer samen in ons bed gaan liggen, lepeltje-lepeltje, zoals altijd. Het flitst door mijn hoofd dat het net lijkt alsof Duncan gewacht heeft tot mijn vader dood was. ‘Zorg je wel goed voor haar?’, vroeg mijn vader hem nog op zijn sterfbed.

Weer bedenk ik dat dit zó niet mijn keuze is. Natuurlijk hadden we onze issues, maar welke relatie heeft die niet? Zelf kom ik uit een nest waarin twee mensen vijfenvijftig jaar zielsveel van elkaar hebben gehouden. Terwijl ik stil tegen Duncans rug aanlig, rollen de tranen voor de zoveelste keer over mijn wangen.”

Hoe dit verhaal verder gaat, lees je hier.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden