null

PREMIUM

De dag nadat… mijn vrouw naar een verpleeghuis moest

Beeld Getty Images

Naomi (55): “Voorzichtig springt Pascha op bed. Voor het eerst komt onze kat me weer wekken. Ze werd angstig door het onvoorspelbare gedrag van Ellen en kwam pas tevoorschijn als ik ’s ochtends haar etensbakje had gevuld. Maar nu is Ellen weg.

Germaine van AstGetty Images

Gistermiddag heb ik haar achtergelaten in de zorgvilla. Na bijna dertig jaar samenzijn moet ik alleen verder. Wat hebben we het mooi gehad samen. Onze Chi Kung-studio liep als een trein. Ellen verzorgde de lessen, ik hield me bezig met de planning en administratie. Het ging zo goed dat we een paar maanden per jaar de studio verhuurden en zelf afreisden naar exotische oorden als India en Thailand. De laatste jaren zochten we het dichter bij huis en vierden we vakantie op ons ongerepte plekje aan de Griekse kust. Als we over een paar jaar stoppen met de studio gaan we hier overwinteren, was het plan.

Dat was het plan, dreunt het na in mijn hoofd. Totdat Ellen drie jaar geleden werd getroffen door een herseninfarct met vasculaire dementie als gevolg. Haar brein kreeg een flinke klap en dat ze niet meer de oude was, werd langzaam maar zeker duidelijk. Ze kon zich moeilijk concentreren en begon alles te vergeten. Lesgeven lukte ook niet meer. En ze werd angstig. Als ik de deur uitging voor een boodschap, stond ze opeens achter me in de supermarkt. Ook in huis liep ze me de hele dag achterna. Daarna sloeg de angst om in agressie. Als we ’s avonds hadden gegeten, zei ze dat ik moest vertrekken omdat haar vriendin zou thuiskomen. Als ik zei: ‘Maar ík ben je vriendin!’ werd ze laaiend. Steeds vaker herkende ze me niet. Tijdens een van die woedeaanvallen duwde ze me richting de trap. Voor het eerst in mijn leven was ik bang voor de vrouw van wie ik zo veel hield. Uit wanhoop heb ik beneden in de studio geslapen. Ik krijg weer tranen in mijn ogen als ik aan die nachten denk. Tranen van verdriet én van woede. Het is zo oneerlijk, we zouden samen oud worden. Maar ze heeft 24/7 zorg nodig en ik kan die niet geven, hoe graag ik het ook zou willen.

Ik dwing mezelf op te staan. Straks komt de accountant om Ellens paperassen met me door te nemen. Al die officiële papieren die ik heb moeten afhandelen, ik zag vaak door de bomen het bos niet meer. En naast de dagelijkse zorg voor haar belandde ik in een rollercoaster van gesprekken met instanties en rondleidingen in verpleeghuizen. Een net geopende zorgvilla niet ver van ons huis bleek de beste optie. De gesloten villa heeft ruime, lichte kamers, een mooie tuin en een gezellig café. De afgelopen maand hebben we hier bijna elke dag koffie gedronken, vaak met onze persoonlijke zorgmedewerker Aaf, mijn steun en toeverlaat. Ook Ellen is dol op haar. Gisterochtend zaten we nog met z’n drietjes aan een latte bij de leestafel. Met een smoesje, ‘ik ga even boodschappen doen’, heb ik met pijn in mijn hart afscheid genomen van Ellen. Voorlopig mag ik haar niet opzoeken omdat ze tot rust moet komen in haar nieuwe woonomgeving.

Dan klinkt de deurbel, de accountant is blijkbaar te vroeg. Ik druk op de deuropener en hoor voetstappen. Opeens staat ze voor mijn neus: Ellen. ‘Zullen we koffiedrinken?’ lacht ze, terwijl ze kopjes uit de kast pakt. Ik ben perplex. Hoe heeft ze de weg naar huis kunnen vinden? In paniek app ik Aaf: ‘Ellen is hier, wat moet ik doen?’ Aaf antwoordt resoluut: ‘Breng haar meteen terug’. Ik stel voor om buiten de deur koffie te drinken. El vindt het een topidee. Aaf zit al in het café van het verpleeghuis en opnieuw moet ik Ellen achterlaten met een smoes. Als ik naar huis loop, merk ik hoe moe ik ben. Uitgeput van de afgelopen maanden. Mijn mobiel gaat, de accountant staat voor de deur. ‘Bijna thuis’, roep ik en versnel mijn pas. Ik moet volhouden, dat ben ik mijn levensmaatje verplicht. Binnenkort mag ik haar weer zien.”

Hoe dit verhaal verder gaat, lees je hier.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden