De dag nadat...

PREMIUM

De dag nadat… we besloten toch niet te scheiden

De dag nadat...Beeld Getty Images

Jikke (39): “Mijn vriendin Anneke begrijpt maar niet dat ik Gijs zomaar weer terugneem, na alles wat er het afgelopen jaar is gebeurd. ‘Waar is je trots?’, vraagt ze. We zitten op een terrasje met een espresso en ik praat haar bij. Aflevering zóveel, want het is bepaald niet de eerste keer dat het over mijn huwelijk gaat. Alleen kreeg deze soap gisteravond een onverwachte wending. Toen de kinderen op bed lagen, kwam mijn aanstaande ex-man Gijs ineens langs. Hij ging naast me op de bank zitten en viel met de deur in huis: ‘We moeten praten. Ik wil eigenlijk niet scheiden.’

Annemarie van DijkGetty Images

Wát? Ik wist niet wat ik hoorde. Net toen ik een beetje gewend was aan het idee dat Gijs niet met me verder wilde, kwam hij met twijfels. ‘En Noor dan?’, flapte ik eruit. Noor is de vrouw met wie hij al een paar maanden iets heeft. ‘Het is uit tussen ons,’ zei Gijs, ‘al twee weken. Ik wilde niet meer, want ik realiseerde me dat ik de kinderen enorm zou missen als ik wegga… en jou ook.’ Misschien had ik razend moeten worden, maar dat was ik niet. Ik hou nog steeds van Gijs. Wat heb ik gehuild toen hij ons een paar maanden geleden verliet. Dat hij vreemdging wist ik toen al een tijdje. Toch zag ik een scheiding niet zitten. Ik hoopte vooral dat die affaire een bevlieging zou zijn. Anneke heeft ergens wel gelijk: waar is mijn trots? Als dit verhaal over een ander zou gaan, zou ik er ook niets van snappen.

Maar ik slik graag mijn trots in als dat betekent dat mijn kinderen niet in een gebroken gezin hoeven op te groeien. Van een scheiding houden ze hun hele leven last. Ze zijn nu al beschadigd door wat er allemaal is gebeurd. Rowan is sinds we vertelden dat we gaan scheiden in zichzelf gekeerd en praat niet meer met ons. Eef plast ’s nachts weer in bed, ze is tien! Ja, Gijs heeft me beroerd behandeld, maar ik heb ook steken laten vallen. Hij is mijn grote liefde, ik wil ons een kans geven. Tegen Anneke zeg ik dat een jarenlang huwelijk niet iets is dat ik zomaar weggooi. Dat ik niet alleen wil zijn denk ik erbij, maar zeg ik niet hardop.

Gisteravond heb ik niet meteen toegegeven. Nadat ik me maandenlang jaloers en doodongelukkig had gevoeld, was ik net weer een beetje opgekrabbeld. Maar toen Gijs en ik gisteren toch met elkaar gingen praten, merkte ik dat we voor het eerst sinds lange tijd écht naar elkaar luisterden. Ik gaf toe dat ik hem de laatste jaren als een soort meubelstuk in de kamer was gaan zien. Dat ik zelf óók niet mijn best had gedaan voor ons huwelijk. Toen Gijs relatietherapie opperde, zei ik meteen ja. Ik wilde vechten om er weer iets van te maken.

Mijn vriendin Anneke heeft bewondering voor mijn verdraagzaamheid. Zij zou hem onder geen beding hebben teruggenomen. Dat snap ik ook wel, maar stiekem vraag ik me af wat zij er als eeuwige vrijgezel van weet. Zelf ben ik ook in de war. De toekomst ziet er opeens anders uit, hoewel ik nog niet voor me zie hoe. Wel weet ik dat ik Gijs weer wil vertrouwen, dat móet gewoon, anders kunnen we het net zo goed niet nog een keer proberen.

Voordat ik naar huis ga, stap ik nog even een boekhandel in. Mijn blik valt op een tijdschrift over psychologie. ‘Waarom bij elkaar blijven meestal beter is’, lees ik op de cover. Nieuwsgierig sla ik het blad open en stuit op een onderzoek waarin staat dat we minder opknappen van een scheiding dan we hopen. Gescheiden mensen – zelfs als ze hertrouwen – zijn minder gelukkig en gezond dan getrouwde koppels. Twee op de drie ongelukkige stellen die toch bij elkaar bleven, waren vijf jaar later gewoon weer blij met elkaar. Zie je wel, denk ik. Dat kan bij ons ook gebeuren, en daar ga ik keihard voor vechten.”

Lees hier hoe dit verhaal verder gaat.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden