Vervolg: de dag nadat... ik voor het eerst kerst vierde zonder mijn familie

PREMIUM

Vervolg: de dag nadat... ik voor het eerst kerst vierde zonder mijn familie

Vervolg: de dag nadat... ik voor het eerst kerst vierde zonder mijn familieBeeld Unsplash

Na het overlijden van haar moeder ontstonden er spanningen tussen Debby en haar broer en zus. Uiteindelijk besloot ze deze kers zonder hen te vieren.

Annemarie van DijkUnsplash

Debby (56): “In de tijd dat ik overspannen was, heb ik hard aan mezelf gewerkt. Rust pakken, meer bewegen, gezonder eten. Ook de hormoontherapie voor mijn overgangsklachten maakte dat ik me beter voelde. Maar wat betreft de familieruzie schoot ik geen meter op. Ik bleef maar verdrietig, en boos op mijn broer en zus.

Oud zeer

In de therapie die ik ben gaan volgen kwam boven dat er veel oud zeer van vroeger speelde, dat ik altijd had weggedrukt. Ook dingen die een eigen leven waren gaan leiden in mijn hoofd. Daar gaf ik mijn broer en zus de schuld van, terwijl dat misschien niet terecht was. Ik leerde ook hoe waardevol de relatie met een broer of zus eigenlijk is. Zij zijn de enigen die alle stadia van je leven meemaken en maken deel uit van je identiteit. Dat biedt houvast. De relatie met een broer of zus kun je niet werkelijk verbreken. De familieband blijft bestaan, dat is een natuurwet. Je kunt een ex-partner hebben, maar geen ex-broer of een ex-zus.

Eerlijke gesprekken

Een halfjaar daarna zocht ik daarom toch weer contact met mijn broer en zus. De eerste keer vielen we elkaar bepaald niet in de armen, maar het was positief dat we er alle drie wilden uitkomen. We voerden verschillende gesprekken. Ik bleek niet de enige te zijn die vol boosheid zat. Eerst over dat ik me zo eenzaam voelde in de mantelzorgperiode van mijn moeder. Mijn broer en zus gaven toe dat ze steken hadden laten vallen, maar vonden allebei dat ik me ook star had opgesteld. Daarna spraken we over onze gedeelde jeugd, hoe verschillend we die hebben ervaren. Ik werd bijvoorbeeld altijd geknuffeld door onze moeder, mijn zus nooit. Voor mij waren onze ouders heilig, voor mijn broer totaal niet. Zelf vond ik het ook weleens moeilijk dat ik het lievelingetje was, bekende ik. Die eerlijke gesprekken verbeterden onze verstandhouding. Mijn zus gaf toe dat ze mij geen verwijten moest maken, die eigenlijk voor onze ouders waren bedoeld.

Warm gevoel

De gesprekken werkten verhelderend. Ik vond als oudste altijd dat ik de boel bij elkaar moest houden, dat we op één lijn moesten zitten, dat ik de familie moest uitnodigen met kerst. Nu ik snap dat we niet elkaars vrienden hoeven te zijn, accepteer ik dat we anders zijn. We zien elkaar minder dan vroeger, maar hebben geen ruzie meer. Misschien groeien we voorzichtig wat verder naar elkaar toe, misschien ook niet. Het is allebei goed. Laatst trouwde de zoon van mijn zus. Ook Mark en ik waren op de receptie. Toen ik mijn zus zag stralen van trots, merkte ik voor het eerst dat dit me niet ergerde maar een voorzichtig warm gevoel gaf.”

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden