Vervolg: de dag nadat... mijn dochter na drie jaar contact met me zocht Beeld Getty Images
Vervolg: de dag nadat... mijn dochter na drie jaar contact met me zochtBeeld Getty Images

PREMIUM

Vervolg: de dag nadat... mijn dochter na drie jaar contact met me zocht

Esther (50): “De eerste tijd dat we weer contact hadden, was ik én zielsgelukkig én liep ik op eieren. De angst dat ik iets verkeerds zou zeggen en ze weer zou verdwijnen, was er doorlopend. Het duurde best lang voordat we weer helemaal ‘normaal’ waren met elkaar, maar het kwam helemaal goed. En toen Meryam zelf moeder en ik daardoor oma werd, kreeg ik mijn rol als moeder helemaal terug.

Christien JansenGetty Images

Haar vriend vond dat het lang genoeg had geduurd

Langzaam maar zeker begon Meryam te praten. En kwam ik erachter dat zij er net zo veel moeite mee heeft gehad dat we geen contact meer hadden als ik. Op het moment dat ik haar vertelde dat Olivier en ik voor elkaar hadden gekozen, besloot zij in een split second: ik wil je niet meer zien. Blijkbaar overspoelde ik haar daarna met verwijten en boze berichten dat ze niet zo belachelijk moest doen. Doordat ik in de rol van boze moeder schoot, kwam de deur alleen maar vaster in het slot te zitten. Ze was helemaal niet van plan geweest zo lang geen contact te hebben, maar de drempel werd steeds hoger en uiteindelijk verdween ik helemaal uit haar systeem. Dat ze tóch weer contact wilde, kwam door haar vriend, inmiddels haar man. Hij vond dat de radiostilte wel lang genoeg had geduurd. Ik heb nooit overwogen om voor Meryam mijn relatie met Olivier te beëindigen. Hij was fantastisch voor mijn zoon Job, met zijn autisme niet het makkelijkste kind. In een korte tijd had hij een mooie, diepe band met Job opgebouwd. En daarnaast wist ik: met Olivier wil ik oud worden. Wat hij mij geeft, kan niemand anders me geven.

Ik was de hysterische moeder

Tegen moeders die dit overkomt, wil ik zeggen: houd het rustig, houd je berichten neutraal, dan is de stap om weer contact op te nemen kleiner. Later hoorde ik dat Meryam af en toe op het punt had gestaan om weer contact op te nemen, maar dat ik uitgerekend dan weer iets deed waardoor zij dacht: bekijk het maar. Ik ben toch te veel de hysterische moeder geweest die boos, verdrietig en teleurgesteld was. Overigens is het wel opvallend dat vrouwen bij wie een kind het contact verbreekt, vaak gescheiden zijn en een narcistische, psychopathische ex hebben. Ook ben ik erachter gekomen dat ik dácht dat ik alles goed had gedaan, maar dat dat niet zo is. Er is altijd een reden waarom een kind zich van je afkeert. Je moet naar je eigen rol kijken, jíj moet sorry zeggen en je excuses aanbieden, ook al heb je het in je eigen optiek niet fout gedaan. Bedenk dat kinderen niet per se het contact met jou willen verbreken, ze willen uit de situatie stappen.

Het mooiste compliment

Later bleek er nog iets te spelen: Meryam en ik leken innerlijk zo veel op elkaar, ze wilde uitzoeken wie ze zelf was. ‘Mam, ik leek te veel op jou, ik wist niet wie ik was’, zei ze later. Die jaren zonder mij had ze nodig om los te komen. Ook zij is, net als ik, bij een psycholoog terechtgekomen. Toen die haar vroeg welke slechte eigenschappen ik dan had, kon ze niets bedenken. Wat voor mij de bevestiging was dat ik een goede moeder ben geweest. Niet lang na onze hereniging vroeg ze me: ‘Denk je dat ik een goede moeder zal zijn?’ ‘Ik denk het wel’, antwoordde ik. ‘Wat denk je zelf?’ Ze antwoordde dat ze dat zelf ook wel dacht. ‘Waarom denk je dat?’ vroeg ik haar. ‘Omdat ik jou als voorbeeld heb gehad’, antwoordde ze. Dat was het mooiste compliment dat ze me kon geven.

Anders naar mezelf kijken

De periode dat Meryam uit mijn leven was, was de zoutste uit mijn leven, maar niet bitter. Ik heb er ook veel van geleerd. Dat houd ik vrouwen die in dezelfde situatie zitten ook voor: hier ga je van leren. Ik ben anders naar mezelf gaan kijken. Ben beter naar anderen gaan luisteren. Ook ben ik er minder emotioneel van geworden. Het ergste – nou ja, het een-na-ergste – wat me kon gebeuren, was immers al gebeurd. Ik heb ook gezien dat ik een overlever ben, dat ik niet in de depressiestand ben gezonken. Ook ben ik minder veroordelend, milder geworden.

Er gaat geen dag voorbij waarin ik niet dankbaar ben dat het contact weer hersteld is.”

Wat er aan dit verhaal voorafging, lees je hier.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden