De dag nadat vervolg

PREMIUM#16

Vervolg: de dag nadat... mijn moeder vertelde waar ze begraven wil worden

De dag nadat vervolgBeeld Getty Images

Loes schrok toen haar moeder vertelde dat ze een graf wilde naast dat van de man die haar jaren had mishandeld en gekleineerd.

Annemarie van DijkGetty Images

Loes (54): “Na het gesprek met mijn broer vroeg ik aan mijn moeder: ‘Heb je er nog over nagedacht? Zullen we kijken of we een graf kunnen kopen op de andere begraafplaats, waar ook je vader en moeder liggen?’ Het bleek niet bespreekbaar, ze hield eraan vast dat ze bij mijn vader begraven wilde worden, alsof ze nog steeds bang was voor zijn invloed. Ook toen ik zei: ‘Tot de dood ons scheidt, zei je altijd. Dan ben nu toch vrij om zelf je keuzes te maken, mam?’, gaf ze niet toe. Best vreemd, want wat de buitenwereld ervan dacht was altijd heel belangrijk voor haar. In dat opzicht had ze beter op de christelijke begraafplaats begraven kunnen worden. Dat had tegenover haar kennissen uit de kerk een betere indruk gemaakt.

Soms zag ik onzekerheid op haar gezicht als we het erover hadden. Dan dacht ik: zullen wij kinderen het gewoon regelen?

Bij de man die haar mishandelde

In de stromende regen hebben we vorig jaar onze moeder begraven. Bij onze vader, zoals zij het had gewild. Toen de kist bij het graf werd geplaatst, viel mijn oog op het graf ernaast: Eindelijk weer samen, stond er. Dat gold zeker niet voor mijn moeder, dacht ik. Het voelde voor mij helemaal niet goed dat ze nu voor eeuwig op een niet-christelijk kerkhof lag, en dan ook nog bij de man die haar mishandeld heeft. Ik had het haar zo anders gegund.

Gelukkig heeft ze nog zeventien mooie jaren gehad zonder mijn vader. Ze is negentig jaar geworden, ondanks haar epilepsie waarvoor ze veel zorg nodig had. Haar vijf kinderen hebben haar al die jaren gesteund, bijna elke dag was er iemand die bij haar kwam mantelzorgen. De laatste vijf jaar zat ze in een verzorgingshuis, met veel plezier trouwens.

Het huwelijk was een domper

Toch vind ik het triest, hoe haar leven veranderd is nadat ze met mijn vader moest trouwen. Vóór haar huwelijk stond ze voor de klas, ze stond bekend als iemand die altijd de touwtjes in handen had. Na haar huwelijk moest ze stoppen met werken en thuis had ze niets te vertellen. Wat moet haar huwelijk een domper zijn geweest na haar warme, veilige jeugd. Ze moet erg bang voor mijn vader zijn geweest, anders had ze zich vast niet zo volgzaam gedragen. Wat mijzelf betreft: ik heb lang geleden mijn gevoel voor mijn vader uitgeschakeld. Ik deed normaal tegen hem, maar ik hield niet van hem. Hij heeft mijn jeugd verknald, en ook die van mijn broers en zussen. We kampen allemaal met psychische problemen.”

Lees hier wat er aan dit verhaal vooraf ging.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden