PREMIUMkoninklijk huis

Willem-Alexander & Máxima 20 jaar getrouwd: zo begon hun liefdesavontuur

null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

“Wie is dat stuk chagrijn?”, vroeg Máxima nadat ze Willem-Alexander in 1999 ontmoette op een feest in Sevilla. Niets wees er toen op dat zij hem in 2002 haar jawoord zou geven en jaren later Koningin der Nederlanden zou zijn. Portret van een vorstelijk huwelijk.

Ella VermeulenGetty Images

Het porseleinen huwelijk van koning Willem-Alexander en koningin Máxima mag dan professioneel wat krasjes hebben opgelopen, privé is er nog altijd geen barstje te bekennen.
Wie naar de trouwfoto’s van 2 februari 2002 kijkt, ziet de liefde ervan af spatten. Als er miljoenen mensen naar je bruiloft kijken en je hebt alleen oog voor elkaar, dan zit het wel goed! Wat het des te opmerkelijker maakt dat Máxima Zorreguieta en kroonprins Willem-Alexander een stroeve start maakten in 1999, in Sevilla.
Máxima was er met een vriendin, die wist dat de relatie van de Argentijnse niet lekker liep. Om haar op te vrolijken had deze vriendin haar uitgenodigd mee te gaan naar de traditionele Aprilfeesten in Sevilla. Overdag waren er stierengevechten en paardenraces, ’s avonds was het één en al flamenco, sherry, wijn en tapas in de feesttenten die de adel afhuurde.
Roddelbladen schreven later dat Máxima overhaast had gepakt en haar jetlag met flink wat make-up en een wijntje had gecamoufleerd. Aanwezigen zagen op het privéfeest, van vermoedelijk de hertog van Alba, een volwassen versie van de eerste feestfoto die Nederland ooit zag. Wie weet het nog? Witte minirok, sigaret in de ene hand, martini in de andere, schaterlachend.

null Beeld

Máxima had het naar haar zin. Ze houdt nu eenmaal van een feestje, van muziek en van rode wijn. En het was niet zo dat haar hart onmiddellijk sneller ging kloppen toen er een lange blonde man met een lijfwacht in zijn kielzog binnenkwam. Het gebrek aan enthousiasme was wederzijds: de prins knapte meteen af op de camera om haar nek. Máxima was door de gastvrouw gevraagd om wat foto’s te maken en hij reageerde korzelig toen ze haar lens op hem richtte en afdrukte. Máxima wist niet hoe snel ze zich uit de voeten moest maken. “Wie is dat stuk chagrijn?”, vroeg ze aan vrienden. Nou, de Nederlandse troonopvolger, dus. “In het begin vond ik het niet zo goed”, zei Máxima in 2001, in nog gebroken Nederlands, tegen het Jeugdjournaal. “Hij had een beetje vervelende reactie toen ik een foto maakte.”
In het interview voor haar vijftigste verjaardag verduidelijkte ze haar woorden: “Hij keek me heel slecht aan. Zo van: waarom kijk jij zo naar mij? Ik had daar gewoon helemaal geen begrip voor. Wie denkt hij dat hij is? Als ik foto’s wil maken, maak ik gewoon foto’s.”
Dat was inderdaad de eerste impressie die Willem-Alexander van zijn latere grote liefde kreeg: die van een blondine die vrijpostig foto’s maakte. “Ik dacht: wie is zij wel niet?”

Liefde op het tweede gezicht

Wederzijdse vriendin Cynthia stelde hen aan elkaar voor. Máxima hield het bij een hand die hij iets langer vasthield dan strikt noodzakelijk. “We zijn toen vrij snel aan de praat geraakt en toen bleek dat we wel wat meer in elkaar waren geïnteresseerd”, zei hij er later over.
Liefde op het tweede gezicht? “Of op het derde gezicht”, aldus een zuinige Willem-Alexander. Máxima: “Ik vond hem niet helemaal aardig, maar dat is wel verbeterd.” Er werd gedanst, die avond. Hij improviseerde voor de grap een tango, die zij omschreef als: ‘Alsof je van hout bent’.
Willem-Alexander kon erom lachen en deed zijn best om indruk op haar te maken met een woordje Spaans. Voor wie hem kent, was duidelijk dat hij zich aan het uitsloven was. Zij was eerder nieuwsgierig dan onder de indruk. “Ik vond niks van hem”, zei Máxima later. Zie echter maar eens onverschillig te blijven als een interessante man zijn bewondering voor je niet onder stoelen of banken steekt, zeker als je relatie met een ander aan het doodbloeden is.

null Beeld

Anoniem in New York

Het resultaat van die kennismaking in Sevilla was dat Máxima drie dagen na terugkeer in New York weer een vrije vrouw was omdat haar ex zijn spullen had gepakt. Willem-Alexander zadelde intussen zijn moeder op met een astronomische telefoonrekening en verrassend veel afspraken in New York. Soms moest hij daarvoor verplichtingen afzeggen en dan zijn moeder – die niet houdt van plichten verzaken – tekst en uitleg geven. Later zei hij: “Ik heb tegen mijn moeder gezegd: ‘Ze heet Máxima. Ze is Argentijnse, woont in New York, en vertrouw op mij. Stel verder nu geen vragen.’”
Die dagen, nog anoniem in New York, leverden gouden herinneringen op. Volgens Willem-Alexander gingen ze in deze periode ‘rollerbladend door Battery Park’. Ze ontdekten dat ze, hoewel ze allebei opgroeiden op een ander continent en onder andere omstandigheden, toch veel gemeen hadden en eenzelfde soort jeugd hadden gehad. Zowel bij de Oranjes als bij de Zorreguieta’s mochten de kinderen bijvoorbeeld maar weinig tv kijken en werd lezen intensief aangemoedigd.
Toen ze elkaar wat beter kenden, was het de econome die meestal op het vliegtuig stapte. “Máxima kwam vaak naar Nederland, ik ben maar weinig naar New York gegaan”, zegt Willem-Alexander daarover. “Terwijl iedereen altijd dacht dat ik daar de hele tijd zat. Het is elke keer gelukt om haar ongezien hiernaartoe te krijgen.”
Máxima zette in het begin een pet op. “Maar na een paar maanden… een pet is niet zo groot en meestal val je ook een beetje op als je met een hoed op in een vliegtuig zit”, zei ze. “Ik kroop altijd in een hoekje en bleef daar de hele reis zitten, zo is het goed gegaan.”
Slechts vier maanden was hun gegund om elkaar in alle rust te leren kennen. Máxima had nog altijd zo haar twijfels, maar zoals ze later zei: “Mijn man, als u hem een beetje kent, hij is persistent. Ik vond hem heel leuk. Maar ik bleef in New York, kijken, is de relatie wel wat? Is de persoon iets voor me? Dat groeide en groeide. Ik vond het interessant. Toen het verder ging, als ik dit echt wil, moet ik echt veel meer weten. En toen ben ik begonnen met Nederlandse les, in New York.”

Afschuwelijke broeken

Het was dus niet louter onbezorgde liefde voor Máxima. De opbloeiende relatie trok een enorme wissel op het sociale en professionele leven dat ze in New York had opgebouwd en waarvan ze genoot. Daarbij kwam dat haar vriend het wel heel vaak over zijn moeder had en ze niet verrukt was over het idee dat koningin Beatrix – die ze nog niet had ontmoet – zo’n prominente rol had in zijn leven en hun relatie.
Het besef begon te dagen over wat de realiteit zou zijn van een relatie met Willem-Alexander. Natuurlijk, hij droeg haar op handen en ze miste hem als ze niet bij elkaar waren. Hij opende een andere wereld voor haar, vol boeiende mensen en aristocraten, iets wat haar ouders altijd geambieerd hadden voor hun kinderen. De verkering was bovendien comfortabel: first class tickets, privévliegtuigen, vipbehandelingen alom. Maar ook: leven in een glazen huis, ingetogener moeten worden, haar werk moeten opgeven en alles wat ze had opgebouwd moeten achterlaten, voor een man voor wie ze geen vlinders voelde en die ‘afschuwelijke broeken’ droeg.
“Voor ik mijn man ontmoette, dacht ik dat ik hoogstwaarschijnlijk niet zou trouwen”, zegt Máxima over die tijd. “Ik vond het heel moeilijk dat ik een persoon zou ontmoeten die net zo verliefd zou zijn op mij als ik op hem, en dat de timing goed zou zijn. Ik vond het echt ingewikkeld. Waarschijnlijk had ik een hele goede voorbeeldrelatie van mijn ouders. Die was zo goed. Dat evenaren vond ik best gecompliceerd. Ik was met mijn werk bezig, niet met huisje-boompje-beestje en kinderen krijgen.”

null Beeld

Schoonouders

Het is totaal anders om als troonopvolger te worden geboren en op te groeien met je lotsbestemming, dan om als zelfstandige, onafhankelijke vrouw van 28 vrijwillig voor een rol in een koninklijke poppenkast te stappen. Je anonimiteit en nationaliteit opgeven. Altijd de kritische blik voelen van het volk, zijn moeder, de pers en de premier van dienst. Kinderen krijgen van wie het lot van de oudste bij de geboorte vastligt. Weten dat bij een eventuele scheiding ze niet de ‘gebruikelijke voogdij’ zou krijgen – het is geen wonder dat het geen onbezorgde relatie was en Máxima wat moeite had om zich over te geven aan haar groeiende gevoelens.
Toch stelde ze hem al in de zomer van 1999 voor aan haar ouders en familie, tijdens een skivakantie in Bariloche in Argentinië. En Willem-Alexander introduceerde haar bij koningin Beatrix en prins Claus, in hun Italiaanse buitenhuis in Tavernelle. Gezien het feit dat eerdere vriendinnen jaren moesten antichambreren voor een ontmoeting, als die er al kwam, was dit een teken dat het serieus was. Op 31 augustus 1999 lekte dan ook uit dat Máxima Zorreguieta de nieuwe vriendin van de kroonprins was.
Het betekende kennismaken met paparazzi, wat een aardig voorproefje was van het leven dat Máxima zou krijgen als ze voor hem zou gaan. Twijfelde ze toen nog? Niet zozeer aan haar vriend, maar wel aan alles wat er aan hem vastzat. Niet roken en drinken in het openbaar, geen al te korte rokken dragen, niet flirten… “Ik dacht: hier moet ik ver van blijven, ik ben een onafhankelijk meisje en heb allerlei plannen”, zei ze er later over. “Dit paste er eigenlijk niet in.”
Maar toch: ze hoorde er al een beetje bij. Ze leerde Nederlands en Willem-Alexander nam haar mee voor weekenden – kastelen, paarden, feesten – bij vrienden in België en Engeland. De eeuwwisseling vierde ze met de complete familie Oranje in India. “Het was heel leuk, maar wel moeilijk”, zei ze na die vuurproef van 1999 tegen haar Nederlandse juf Hanny Veenendaal, die erover schreef in het Algemeen Dagblad. “Nederlanders zijn behoorlijk kritisch, ik werd als nieuwkomer tegen het licht gehouden. Iedereen kreeg last van Delhi Belly (buikgriep) en ik werd wagenziek. Mijn haardroger ging ook nog kapot. Toen ik hem in het stopcontact stopte, blies hij op. Het voltage was te hoog. De koningin vroeg voortdurend: ‘Waarom is je haar nat?’”

In 2001 verkent Máxima het land van haar verloofde, zoals hier in Wijk bij Duurstede Beeld
In 2001 verkent Máxima het land van haar verloofde, zoals hier in Wijk bij Duurstede

Een echt team

Wat uiteindelijk de doorslag gaf, weet alleen Máxima. Het is geen geheim dat ze het niet héél erg vond dat er in Bariloche opeens een beveiliger was die haar skispullen droeg. Het belangrijkste was echter dat hij haar gelukkig maakte. In vergelijking met eerdere, wat wispelturige relaties, bewees de prins zich als een man op wie ze kon rekenen. Hoe serieuzer de relatie werd, hoe meer zich het teamverband ontspon dat ze tot op de dag van vandaag nog altijd tonen. Ze vinden elkaar leuk, ze kunnen samen goed praten en ontzettend lachen. Ze zijn naast partners ook echt vrienden. Zoals Willem-Alexander later zei: “Ze is gewoon een bijzondere vrouw. Ik heb heel veel geluk gehad dat ik haar heb ontmoet. En nog een groter geluk dat zij haar leven met mij wilde delen. Ze betekent alles voor me. Mijn geluk thuis, mijn kinderen, alles heb ik dankzij haar. Maar ze is ook een maatje, een sparring-partner. Ze is kritisch. Ze is ook heel erg zorgzaam. En vergevingsgezind, als ik af en toe nukkig ben.”

Eenzaam in Brussel

Dat kiemde allemaal in het najaar en de winter van 1999, waarna Máxima de knoop doorhakte. In maart 2000 kondigde de RVD haar verhuizing naar Brussel aan, om “Máxima te laten wennen aan het leven in Europa”. Woordvoerder Eef Brouwers sprak over ‘twee mensen die verliefd zijn en die elkaar goed willen leren kennen’. En zo begon de moeilijkste fase in de royal liefde.
In april belandde Máxima in een appartement van 225 vierkante meter in de chicste wijk van de Belgische hoofdstad, om daar alles te leren wat ze moest weten om een prinses te worden. Het viel niet mee om haar extraverte natuur in te moeten tomen, voortdurend op haar hoede te moeten zijn en vooral te horen te krijgen wat ze allemaal beter niet kon doen.
De tikje bezitterige kroonprins toonde zich bovendien wat laks toen hij meende de buit binnen te hebben: Máxima’s Nederlands was inmiddels goed genoeg om in een roddelblad te kunnen lezen dat hij weer eens had afgesproken met zijn ex Emily Bremers. Het leidde tot knallende ruzie in de viplounge van Brussels Airport.

19 jaar later ging Willem-Alexander opnieuw op één knie Beeld
19 jaar later ging Willem-Alexander opnieuw op één knie

Boos naar Argentinië

Toen aan het einde van een eenzaam jaar vol taallessen, protocols en inschikken vergelijkbare roddels opdoken, besloot ze een punt te maken. Ze zei tegen haar vriend dat ze alleen wilde zijn en vertrok voor kerst naar Argentinië. De prins had haar nog nooit zo kwaad gezien en bracht haar schuldbewust tot aan de deur van het vliegtuig, waar bepaald geen Hollywood-achtige verzoening plaatshad. Die kwam op Tweede Kerstdag, toen Willem-Alexander wijselijk naar Buenos Aires vloog om haar duidelijk te maken dat het wat hem betreft menens was. Ze vierden er oudjaar met de Zorreguieta’s, om middernacht hief hij het glas voor een toost: “Op Máxima’s laatste jaar als burgermeisje.”
Eénentwintig dagen later vroeg hij haar, toch een beetje zenuwachtig, ten huwelijk, op de bevroren vijver van Paleis Huis ten Bosch. Máxima zei volmondig ja, waarna onmiddellijk het volgende struikelblok opdoemde: het politieke verleden van haar vader Jorge Zorreguieta, staatssecretaris en minister tijdens de militaire dictatuur van generaal Jorge Videla. Het aanhoudende debat hierover bezorgde de tortels meer stress dan de kritische blikken van de koningin. Willem-Alexander hield voet bij stuk en zei dat ze hoe dan ook zouden trouwen. Máxima moest er echter niet aan denken dat hij voor haar de troon zou opgeven.

Links: Op 7 december 2003 wordt prinses  Amalia geboren. Rechts: De dag dat de kroonprins en het ‘burgermeisje’ elkaar het ja-woord  geven Beeld
Links: Op 7 december 2003 wordt prinses Amalia geboren. Rechts: De dag dat de kroonprins en het ‘burgermeisje’ elkaar het ja-woord geven

Bitterballen eten

Dat hoefde ook niet. Op 30 maart 2001 onderging Máxima haar vuurdoop als officiële verloofde, in het bijzijn van een broze Claus en een statige Beatrix. “Ik ben heel blij om hier te komen wonen en Nederland te leren kennen”, zei ze, na afstand te hebben genomen van alles wat met Videla te maken had. “Nu zal mijn echte inburgering beginnen, in alle rust en openheid.”
De aanstaande prinses droeg op dat moment een brave jurk met een kapsel dat volgens haar sprekend op dat van Eva Perón leek. Maar dat deed er niet meer toe toen ze eenmaal naar buiten kwam voor een eerste kennismaking met het publiek: a star was born.

9 mei 2001 in de Keukenhof: hun eerste gezamenlijke openbare optreden sinds de verloving Beeld
9 mei 2001 in de Keukenhof: hun eerste gezamenlijke openbare optreden sinds de verloving

Het tafereel herhaalde zich tijdens de kennismakingstour van Willem-Alexander en Máxima door Nederland in september 2001: wuiven, bomen planten, bij molens poseren. Waar ze ook kwamen troffen ze enthousiaste mensen aan. Máxima was inmiddels verhuisd van Brussel naar Paleis Huis ten Bosch en leerde haar nieuwe vaderland ook kennen tijdens geheime expedities: in de auto, alleen of met een vriendin, met een zwarte pruik op kriskras door Nederland, waarbij ze graag stopte bij een café: “Bitterballen eten. Mijn Nederlands even oefenen.”
Ze kon het zich veroorloven om zich helemaal aan haar studie Nederland & Protocol te wijden (“Je moet zo Nederlands lijken als een veld tulpen”, prentte haar hofdame haar veelvuldig in), want verder had Máxima bitter weinig inbreng over haar trouwdatum, bruiloft en trouwjapon. Haar aanstaande boeide het niet zo en Beatrix bepaalde toch alles. De gasten, het programma, de jurk van de Italiaanse ontwerper Valentino. “Ik zie eruit als een enorm gipsen beeld”, vertrouwde ze vriendinnen toe, hoewel ze de jurk bij elke doorpas mooier ging vinden. Het leverde een sprookjesbruiloft op, ondanks het feit dat het voor Máxima verdrietig was dat haar ouders er niet bij mochten zijn. Zij volgden de huwelijksvoltrekking op televisie, in The Ritz in Londen. Willem-Alexander had geregeld dat ze elkaar een dag later alsnog troffen, in het Zwitserse St. Moritz.

null Beeld

Jaren in de luwte

Het huwelijk bleek een gelukkige match. Door Máxima besefte Willem-Alexander, toch een wat onwillige kroonprins, dat zijn toekomst wel degelijk interessante aspecten bood. Andersom kon ze altijd op hem rekenen – hij is bezitterig en koppig, maar ook zeer liefhebbend – en kreeg ze van Beatrix, die niet wilde dat ze à la Claus zou verkommeren, het vertrouwen om als kroonprinses meer te doen dan alleen lintjes doorknippen.
De druk was van de ketel toen Amalia werd geboren en Máxima haar voornaamste taak – het leveren van een troonopvolger – had volbracht. Zoals elk stel met jonge kinderen hadden Willem-Alexander en Máxima het even moeilijk toen Alexia erbij kwam. Tegen de tijd dat Ariane arriveerde, was het gezin een geoliede machine en hadden ze een redelijk normaal leven. Als ouders draaiden ze mee op school en bij de hockeyclub en er was op Villa Eikenhorst in Wassenaar huishoudelijke hulp aanwezig, maar na vijf uur ’s middags waren ze onder elkaar. IJsjes eten bij Luciano, helpen op de Bloemcampschool en de hockeyclub – het waren heerlijke jaren in de luwte, tot de inhuldiging in 2013.

Links: Een koninklijke selfie tijdens de Olympische Spelen in Peyong Chang in 2018. Rechts: 26 september 2001 tijdens een bezoek aan  Amersfoort Beeld
Links: Een koninklijke selfie tijdens de Olympische Spelen in Peyong Chang in 2018. Rechts: 26 september 2001 tijdens een bezoek aan Amersfoort

De grote promotie

Veranderde er iets tussen hen toen Willem-Alexander koning werd? Privé vermoedelijk niet, maar voor de buitenwereld was het duidelijk dat ze hem de hoofdrol gunde en zich wat ingetogener opstelde, zoals hij haar in de elf jaar ervoor gul had laten stralen. En het leverde ondanks de toegenomen werkdruk een foutloos parcours met drie leuke dochters op. Prachtige staats-bezoeken, nuttige werkbezoeken, prima visitekaartje voor Nederland.
Tot Willem-Alexander en Máxima in 2020 door de pandemie onzichtbaarder werden. Iets wat ze zelf in de hand werkten door hun hang naar privacy. Dit in tegenstelling tot andere royals, die makkelijker dingen uit hun leven delen via social media en zo wel de connectie met de rest van het land behielden. Tel daar wat onhandige acties – de dure speedboot in crisistijd, de Griekse vakantie en het feest voor Amalia’s achttiende verjaardag – bij op en het is duidelijk hoe fijn het is om elkaar te hebben als iedereen weer eens wat van je vindt. Hun band is er hechter door geworden.

Links: 4 juli 2011 in Tavernelle (Italië), waar prinses Beatrix een vakantiehuis heeft. Rechts: 11 april 2011, de eerste schooldag van de jongste: prinses Ariane Beeld
Links: 4 juli 2011 in Tavernelle (Italië), waar prinses Beatrix een vakantiehuis heeft. Rechts: 11 april 2011, de eerste schooldag van de jongste: prinses Ariane

Het geheim van de Oranje liefde? Ze vullen elkaar goed aan, maar verschillen ook genoeg om het spannend te houden. Hij draagt haar nog altijd op handen. Zij is zeer loyaal (over de speedboot: “Het was iets wat mijn man graag wilde hebben en ik gun het hem. Dat doet niets af aan wat hij allemaal voor Nederland doet.”) Máxima zegt verder over Willem-Alexander: “Apart van de vader van mijn kinderen en mijn echtgenoot, hij is mijn anker. Hij houdt mij scherp en hij prikkelt mij om mijn werk te doen. Tegelijkertijd houdt hij mij vast. Die combinatie vind ik fantastisch. We hebben het erg fijn samen, met onze kinderen. Heel veel humor, een enorme steun.” En het helpt natuurlijk, als je ook na twintig jaar nog met lichtjes in de ogen naar de ander kijkt.

Of het nu over Máxima, Amalia, de Windsors of andere Europese koningshuizen gaat, onze online redacteuren houden alle nieuwtjes bij en schrijven daar uitgebreid over op Libelle.nl.
Meer lezen? Ga naar Libelle.nl/royal.

Fotografie: ANP, Getty Images, Koninklijk Huis/@koninklijkhuis

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden