De stagiair hoofdstuk 19 Beeld Getty Images
De stagiair hoofdstuk 19Beeld Getty Images

PREMIUM

De Stagiair - hoofdstuk 19: “Ik had nooit gedacht dat ik me op mijn 49e nog zo begeerd zou voelen”

Sanna geniet na van haar nacht met Laurens. En haar dochter Fae bloost als ze thuiskomt van een feestje...

Hanneke MijnsterGetty Images

Bel me zo even!, app ik naar Rosita. Ik heb Laurens net uitgezwaaid, met een lange zoen en een tikje op mijn bil, en ik weet even niet meer hoe ik het heb. Ik ben blij, in de war, gelukkig, bezorgd, vrolijk en vooral klaarwakker. En allang blij dat hij niet blijft slapen trouwens, want ik vind dat niks, iemand in mijn bed. Dan doe ik geen oog dicht.

Bellen lukt niet schat, doe maar een spraakbericht, stuurt Rosita. Gets, dat vind ik niks hoor, zo eenzijdig lullen in mijn telefoon. Lekker warm douchen dan maar, daar knap ik vast van op.

Twee schuimsessies later ben ik iets rustiger, maar toch lig ik nog helemaal aan in bed. Vooruit dan maar, en ik praat zeven minuut twintig Rosita’s app vol. Na een paar seconden ben ik al vergeten dat ik geen directe toehoorder heb en dat is misschien maar goed ook. Alles vertel ik, en gut wat lucht dat op. Eindelijk val ik in slaap. Voor een uurtje of twee, zo blijkt, want om 3.30 uur kijk ik toch weer op mijn telefoon. Fout nummer één volgens slaapexperts, las ik laatst. Als je ‘s nachts wakker wordt moet je vooral niet kijken hoe laat het is, of hoe vroeg nog, want door de frustratie die dat oplevert, dommel je sowieso niet meer in.

Maar ik ben niet gefrustreerd. Ik zie Rosita’s hartjes en lachsmileys op mijn scherm en kan er zelf ook wel om lachen. Nooit gedacht dat ik me op mijn 49e nog zo begeerd zou voelen. Zijn zoenen zo lief, zijn armen zo warm. En wat een lijf. Ik moet er gewoon een beetje van grinniken.

Wat een cadeau!, app ik naar Rosita. Met extra kusjes. Ik ben zo blij met een vriendin als zij. Nooit oordelend, wel eerlijk en altijd gezellig. Inmiddels klaarwakker lig ik te denken aan mijn vijftigste verjaardag. ‘Geef een feest!’, opperde Rosita, maar dat zie ik mezelf niet doen hoor. Zo veel mensen ken ik helemaal niet, en om nou allemaal collega’s uit te nodigen om die zaal te vullen? Nee dank je. Ik ga dan liever met Fae en Rosita een dagje naar Utrecht, met taart en shoppen. Misschien een nachtje zelfs. En dan niks geen gekkigheid van poppen op de galerij of parachutespringen of zo, maar gewoon gezellig met elkaar. Misschien schrijf ik ze dan allebei wel een brief, om te vertellen wat ze voor me betekenen. Dat lijkt me wel mooi.

Na nog een hazenslaapje word ik wakker van een ping. Ik hoop dat het Laurens is. En ik heb geluk, want het is een liedje en een kushartje. New Love, staat er. Een lief liedje van Amos Lee. Ik luister ‘m met mijn telefoon onder de deken, waardoor het nog intiemer voelt.

I am underneath her spell
She’s lying there silently
I’m patiently waiting
Wondering
If I can kiss her on her shoulder
It’s just new love

Een soort liefdesbriefje is het. Een liedjesbriefje. Mijn hart vult zich met vlinders en ik zoek naar een muzikaal antwoord. Scrollend door mijn lijst met favorieten luister en twijfel en fantaseer en voel ik. Het is de sport om iets te sturen wat hij nog niet kent en ook nog eens zo dicht mogelijk bij de waarheid komt. Just a little lovin’ wordt het, m’n lievelings van Shelby Lynne. En nu zet ik mijn telefoon uit en ga ik een stuk wandelen, want ik moet echt even tot mezelf komen.

8674 stappen later gooi ik mijn voeten op m’n salontafel.

Hoe laat moet ik thuis zijn?, vraagt Fae op de app. En nog voordat ik antwoord kan geven, volgt haar eigen plan erachteraan: Ik ga naar een skatefestival in Eindhoven met An. Van papa mag het. Duurt tot 22.

Zo maakt die Pim zich er wel weer makkelijk vanaf. Hoe verrassend. 22.00 uur klinkt nog als een eeuwigheid weg, maar ik wil haar plezier ook niet in de weg staan. En het is vakantie.

Hoe kom je dan thuis?, vraag ik.

Vader van An. Dus mag het?

Ik stuur een ja en een veel plezier en krijg een OK terug.

Goed. Zeeën van tijd nu ineens. Weet je wat? Ik ga naar het tuincentrum en plantjes kopen voor het balkon. Gezelligheid in huis.

Winkelend, ompottend, inrichtend en kokend kijk ik wel twintig keer op mijn telefoon. Niks. Zoekend naar wat? Mijn scherm blijft leeg. Pas tijdens het afwassen hoor ik een ping en als het hondje van Pavlov laat ik meteen alles uit mijn handen vallen.

Het is Pim.

Ging goed. Ze wilde per se naar festival met vriendengroep. Over twee weken kom ik haar weer halen op zaterdag om 10.00 uur.

Ik krijg het er koud van. Waarom toont deze man nu ineens zo veel interesse in zijn dochter, terwijl hij al die jaren alleen met zichzelf bezig was en letterlijk en figuurlijk geen cent aan haar opvoeding bijdraagt? Ik ben benieuwd naar haar verhalen straks.

Het is al 23.15 uur als ik eindelijk haar sleutel in het slot hoor.

“Hoi lieverd!”, roep ik naar de gang.

Ze zegt niks.

Ik steek mijn hoofd boven de bank uit en kijk naar de gang. Fae ziet eruit als een vuurvliegje.

“Was het leuk? Zo te zien wel”, lach ik.

“Oh mam, het was zo leuk! We hebben gechild met heel leuke gasten, en ook meiden hoor, heus, maar heel leuk en gedanst en eentje kon echt heel goed skaten, of twee eigenlijk, en Seb was er ook, die echt supergoed was, en An vond het ook echt vet en we willen daar wel vaker heen, en...”

“Haal even adem lieverd”, glimlach ik. “Wat fijn zeg, dat het zo leuk was. Heb je zelf ook geskatet?”

Wanneer ik haar aankijk, zie ik dat ze bloost.

“Mag ik nog even met mijn telefoon in bed zo?”, vraagt ze.

“Je weet wat de regel is”, antwoord ik.

“Heel even? M’n hoofd is zo vol. Even nagenieten.”

Ik moet lachen om hoe ze het aan me verkoopt en zeg dat het goed is. Waar ik vooral benieuwd naar ben, is hoe het bij Pim was, maar ik zie aan alles dat ik dat beter morgen kan vragen.

Haar telefoon trilt. ‘SebSkate volgt je nu’ zie ik bij het TikTok-icoontje en nog een rijtje eronder.

“Nou, ik ga naar bed”, zegt Fae en ze grist haar telefoon mee.

Morgen gaan we iets samen doen, want eerlijk is eerlijk, ik heb haar gemist dit weekend.

Mijn telefoon blijft stil en dat vind ik toch wel jammer. Met een zucht stap ik in bed. Moe genoeg om deze nacht wel te slapen. Net wanneer ik mijn geluid uitzet op mijn telefoon, vliegt er een appje van Laurens op mijn scherm. Had een topdag. Jij hopelijk ook. Slaap goed lieve S. En een kushartje. Gelukkig!

Hieronder luister je alle muziek die je terugvindt in de hoofdstukken van De Stagiair.

OVER DE STAGIAIR

Elke zaterdag om 22.00 uur verschijnt er op Libelle.nl een nieuw hoofdstuk uit onze erotische thriller ‘De Stagiair’.

Sanna (49) geeft les op een middelbare school. Ze twijfelde toen de stoere skater Laurens solliciteerde om haar stagiair te worden, maar hij pakte haar in met zijn charme en kennis. In de loop van het jaar laat ze hem steeds dichterbij komen en komt-ie zelfs bij haar thuis. En dan is haar dochter Fae (12) ineens verdwenen.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden