Stagiair hoofdstuk 25 Beeld Getty Images
Stagiair hoofdstuk 25Beeld Getty Images

PREMIUM

De Stagiair - hoofdstuk 25: “Wanneer mijn hele lichaam schokt van genot, drukt Laurens me stevig tegen zich aan”

Rosita blijft een weekendje logeren en biedt aan op Fae te passen, zodat Sanna met Laurens kan afspreken.

Hanneke MijnsterGetty Images

Het liefst zou Fae er de hele avond bij blijven zitten. Ze voelt zich al zo groot met haar dertien jaar. Nog even en ze drinkt een wijntje met ons mee. Rosita lijkt het wel gezellig te vinden, maar ik wil ook nog even wat tijd en ruimte voor de ongekuiste verhalen.

“Kom lieverd, naar bed nu”, zeg ik daarom. Ik verwacht een protest en tegenstribbeling, maar Fae blijkt verrassend welwillend.

“Jullie willen zeker over seks praten”, grapt ze. “Je hoeft me echt niet op bed te leggen hoor, mam, ik ga zelf wel.” Ze geeft Rosita en mij een knuffel en vertrekt naar haar kamer.

“Wat een goede meid is ze”, glimlacht Rosita wanneer Faes slaapkamerdeur dicht slaat. “Mag je trots op zijn, sweetie, dat heb je toch maar mooi voor elkaar gekregen in je eentje.”

Ik knik. En inderdaad, het gaat goed met Fae de laatste tijd. Fijn is dat.

“Daar mogen we wel op proosten”, zeg ik en ik schenk onze glazen vol.

“Hoe is het nu met je knappe boy?”

Ik probeer er nog een beetje omheen te draaien, maar bij Rosita zou ik beter moeten weten natuurlijk.

“We hebben het een paar keer heel gezellig gehad, maar nu is het rustig”, zeg ik daarom.

“Rustig?” vraagt Rosita. “Rustig waarom?” Dus ik vertel over de hack op school en het gedoe met Pim. Rosita kijkt me ondertussen met een strenge blik aan.

“Schatje, jij moet eens een keer uit je hoofd en in je lijf”, zegt ze. “Voelen moet je. En doen in plaats van denken. Dus als jij nou even een date regelt voor morgen, dan blijf ik wel gezellig bij die leuke dochter van je.”

“En wat zeg ik dan tegen Fae?”

“Gewoon, dat ik je even wat tijd voor jezelf gun. Maar ga maar wel naar hem toe dan, want dan hebben we allemaal alle tijd. Dus hup, appen jij.”

Ik grabbel mijn telefoon uit mijn tas en zie dat Laurens me een liedje heeft gestuurd. Een onbekende voor me, van Leela James. Ga ik nu niet luisteren natuurlijk, maar Rosita denkt daar anders over.

“Je bloost helemaal!” lacht ze. “En moet je kijken wat hij stuurt.” En hup, daar gaat haar vinger naar de playbutton. Zwoele beats, een kreunende vrouwenstem zingt All we have is tonight en This must be love, I’m so turned on. Ze zingt I want you en ik krijg het er warm van. Ja. Ik ga hem uitnodigen. Of mezelf.

Wat een fijne plaat Laurens, typ ik.

“Sanna, Sanna, daar krijgt zelfs een gigolo nog geen warme ballen van”, zegt Rosita en ze trekt mijn telefoon uit mijn handen. Ze wist mijn tekst en typt: Jij voelt mijn mood ,schatje. Ik wil je zien. Morgen? En weg is-ie.

“Niet!” roep ik nog, maar het is al te laat. Laurens tikt meteen terug.

Hmmm, nice Sanna. Morgenmiddag? Ik kan om drie uur bij je zijn.

Ik kom wel naar jou, typt Rosita voor mij.

Laurens typt en stopt en typt en stopt.

Ik weet een beter plekje. Kom maar naar het stadion van FC Den Bosch.

Graag appt Rosita, maar dat vind ik nogal overdreven. Ik gris mijn telefoon uit haar handen en stuur hem een kusjes emoji. Weg nu, die telefoon.

“Lekkere vriendin ben jij”, zeg ik plagend, maar Rosita kijkt me vol trots aan. “Maar je hebt nu wel een spannende date morgen schatje, en een oppas, dus je zou me dankbaar moeten zijn.” En dat ben ik ook. We drinken de fles leeg en kruipen twee uur later samen in bed.

Met een lichte kater sta ik op. Rosita en Fae staan al croissantjes te bakken in de keuken. Zo fijn altijd, als ze er is.

“Wij gaan zo de stad in”, zegt Fae, maar ze is minder enthousiast dan ik had verwacht.

“Gaat het wel met je?” vraag ik.

“Ja, zeker”, antwoordt ze. “Ik had verwacht dat ik dit weekend wel naar papa zou gaan, maar ik heb nog niks van hem gehoord.”

“Ach die flap-”, moppert Rosita, maar gelukkig ziet ze op tijd mijn stopteken.

“Dat kan vast gauw weer, lieverd”, troost ik.

“Moeten we in Den Bosch blijven, of mogen we ook verder weg op avontuur?” vraagt Rosita. Lief hoe ze me meer tijd en veiligheid met Laurens geeft. Ik moet er toch niet aan denken dat we Fae ineens tegenkomen in de stad.

“Jij bent de baas”, knipoog ik. En daar klaart Faes gezicht van op gelukkig.

Een paar uur later fiets ik in een mijn knalgroene jurkje naar het stadion. Ik heb een fles wijn, een fles water en een picknickkleed mee in mijn fietstas. De zon brandt op mijn rug en laat mijn blote benen extra bruin lijken. Laurens staat er al, ook al ben ik zelf te vroeg.

“Daar ben je eindelijk”, glundert hij en hij geeft me een kus op mijn mond. Een lange, warme. Zijn bovenlip smaakt een beetje zout. Zijn witte T-shirt hangt wijd om zijn strakke lijf, net als zijn korte broek. Bruine benen, veel haar. Pezig.

Ik glimlach. Voel dat ik hem gemist heb. Laurens pakt mijn hand en geeft er een kusje op.

“Ga je met me mee? Ik heb een rugzak vol lekkers, want we gaan picknicken.”

“Leuk!” lach ik, “ik heb wijn en een picknickkleed meegenomen.”

“Twee zielen, Sanna”, grijnst Laurens. “Heel goed, maar ik heb echt alles al.”

Hij stapt op zijn fiets en wijst naar rechts. We fietsen dik een half uur en komen dan aan bij een bos. Onderweg heeft Laurens al twee keer gezegd hoe mooi ik eruit zie vandaag en ook nu kan hij de vergelijking met mijn jurk en het bos niet laten. Het doet me goed.

“Gooi jij je kleedje maar eens op de grond”, zegt Laurens en hij pakt een gestreepte doek uit zijn tas. Het blijkt een dekbedovertrek.

“Ja, lekker zacht, toch?” beantwoordt hij mijn vragende blik. Ik ga zitten en gooi mijn sandaaltjes uit. Blote voeten in het gras. Laurens trekt ondertussen twee glazen, een fles witte wijn, druiven en een langwerpige box uit zijn rugzak. Er klinkt een duistere drum, met een spannende bas. Het lijkt een beetje op het geluid van een specht. You are my angel zingt een mooie stem, en nu herken ik de sound van Massive Attack. Laurens schenkt de glazen vol en komt voor me zitten.

“Kletsen hebben we al genoeg gedaan op de fiets”, fluistert hij, “mag ik je nu alsjeblieft zoenen?”

Ik vind het schattig en opwindend tegelijk en trek hem aan zijn T-shirt naar me toe. Laurens kust me, eerst zacht, dan wilder. Op de maat van de muziek. Hij likt mijn lippen en duwt zijn tong naar binnen.

“Kom”, zegt hij, en trekt aan mijn armen. “Sla je benen om mijn middel en je armen om mijn nek.”

Ik vind het lekker als hij duidelijk zegt wat hij wil. Ik druk mijn lippen weer op de zijne en Laurens duwt me op mijn billen dicht tegen hem aan. Hij is hard. We zoenen gulzig en Laurens duwt zijn hand dieper mijn bil in. Hij glijdt naar beneden en ik voel hoe zijn vingers zacht mijn slipje raken.

Ik houd mijn ogen gesloten en laat mijn handen over de huid van zijn rug zakken. Ik voel een klein knobbeltje, maar besluit me er niet door te laten afleiden. Ik wil genieten.

Laurens kneedt zich via mijn billen, langs mijn lies een weg naar de binnenkant van mijn slipje.

“Ohhh”, kreunt hij, “wat ben je nat, Sanna.”

Mijn ademhaling wordt zwaarder en het wiegen van mijn bekken wordt wilder. Mijn lijf danst op het ritme van de muziek. Ik berijd zijn schoot, zijn vingers, zijn hand en duw mijn mond tegen zijn schouders om geen geluid te maken. Wanneer mijn hele lichaam schokt van genot, drukt Laurens me met zijn linkerhand stevig tegen zich aan.

“Goed zo, schatje”, fluistert hij.

Een tikkeltje ongemakkelijk kruip ik van zijn schoot. Alles doet pijn, maar o, wat was dit fijn.

Ik wil een slokje van mijn wijn nemen, maar Laurens pakt mijn hand en drukt ‘m op zijn kruis. Blijkbaar zijn we nog lang niet klaar.

Hieronder luister je alle muziek die je terugvindt in de hoofdstukken van De Stagiair.

OVER DE STAGIAIR

Elke zaterdag om 22.00 uur verschijnt er op Libelle.nl een nieuw hoofdstuk uit onze erotische thriller ‘De Stagiair’.

Sanna (49) geeft les op een middelbare school. Ze twijfelde toen de stoere skater Laurens solliciteerde om haar stagiair te worden, maar hij pakte haar in met zijn charme en kennis. In de loop van het jaar laat ze hem steeds dichterbij komen en komt-ie zelfs bij haar thuis. En dan is haar dochter Fae (12) ineens verdwenen.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden