null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

PREMIUM

De Stagiair - hoofdstuk 27: “Ik lijk wel gek ook. Mijn kind thuis achterlaten voor mijn eigen avontuurtje”

Rosita, Sanne en Pim zijn op zoek naar Fae, die al een paar uur verdwenen is. Wanneer ze aan het zoeken zijn op straat krijgen ze het verlossende belletje van Peter, hij weet waar de meiden zijn.

Hanneke MijnsterGetty Images

Fae is al twee uur weg en kan werkelijk overal zijn. Pim is woest, Rosita huilt en ik ben opvallend kalm. We moeten haar gewoon vinden en met paniek komen we nergens. En dus bel ik de ouders van haar vriendin Anna, van haar vriendin Mirthe en van haar vriendin Elizabeth. Allemaal zeggen ze iets anders, maar geen van hun dochters is thuis.

“Het spijt me zo”, snikt Rosita. “Ik had haar nooit naar Pim moeten laten gaan.”

“Nee, dat had je inderdaad niet”, bits ik. “Maar aan spijt hebben we nu ook niks, we moeten haar vinden.”

“Ze bracht het ook zo overtuigend, en omdat ik weet dat je het wel belangrijk vindt dat ze een goede band met hem heeft… en dat wij dan misschien samen nog even de stad in zouden kunnen… en...”

Ik bel Laurens. Misschien heeft hij wel een idee, en misschien ook omdat ik mijn verhaal kwijt wil. Hopend op een beetje steun, omdat ik altijd zo rustig word van zijn stem.

“Dit telefoonnummer is op dit moment niet bereikbaar”, hoor ik een vrouw met een koude klank zeggen.

Pim belt weer.

“Ik ga haar zoeken in de stad”, zegt hij. “Kroegen, winkelstraten, het park. Hou me op de hoogte.”

“Oké”, antwoord ik. “Dan ga ik nu de politie inseinen.”

“Nee, ik wil geen wouten”, reageert Pim fel. “Die blauwbakken bemoeien zich overal mee. Laat Rosita maar meezoeken, we vinden haar zelf wel.”

“Misschien kan ik juist beter hier blijven”, stelt Rosita voor, “voor als ze toch ineens thuiskomt.”

Misschien heeft ze gelijk. En daarbij: ik wil ook weg, het huis uit. Weg van haar en iets doen. Dus pak ik de fiets, zet het volume van mijn telefoon voluit en struin de straten in, de buurt af. Ik lijk wel gek ook. Mijn kind thuis achterlaten voor mijn eigen avontuurtje. Misschien voelde ze het wel, misschien wist ze wel iets. Misschien is ze wel boos of zit ze ergens verdrietig te huilen.

Ik fiets door het park, langs het water en kijk bij elk kliekje pubers uitvoerig of ze ertussen zit. Allemaal hebben ze lang haar, een wit T-shirt en lichtblauwe jeans. Ik loop naar een groepje toe dat lijkt op haar klasgenoten.

“Hebben jullie Fae gezien?”

Who de fak is Fae?” vraagt een jongen met donkerbruine ogen. Slecht idee dit, denk ik bij mezelf en ik draai weer om. Ik fiets door naar de andere kant van het park, maar meer dan een man die zijn hond uitlaat zie ik niet. Het is al acht uur geweest en ik ben allang niet meer rustig.

TRRR

TRRRR

TRRRRR

Grabbelend door mijn tas zoek ik naar mijn telefoon. Het is een onbekend nummer.

“Met Sanna?”

“Peter. Eh, de vader van Anna”, vult hij mijn vragende stilte.

“Oh hoi”, antwoord ik.

“Ik weet waar Anna is en ik denk ook dat Fae bij haar is.”

De tranen schieten in mijn ogen.

“Waar dan?” vraag ik met bibberende stem.

“Ik heb FindMyFriends ingesteld op haar telefoon en die wijst Eindhoven aan. En ik begreep van mijn vrouw dat daar vandaag een skatefestival is waar ze allebei naar toe wilden.”

“Maar niet mochten, van mij”, vul ik aan.

“Nee, van ons ook niet. Dus ik stel voor dat ik er nu heen rijd en de meiden oppik. Dan zet ik Fae straks thuis af en kunnen we allebei een stevige maatregel bedenken.”

“Lijkt me goed”, zeg ik. “Dank je wel Peter.”

Huilend zak ik door mijn armen en leg mijn hoofd te rusten op mijn stuur. Pas wanneer ik mezelf weer bij elkaar geraapt heb, bel ik Pim. Hij staat erop dat hij Fae zelf gaat ophalen in Eindhoven. Ik zeg dat dat niet hoeft, maar Pim weet zeker waar hij moet zijn en laat een ander toch niet zijn eigen dochter, bla bla bla. Ik heb totaal geen energie om naar zijn haantjesgekakel te luisteren.

Ik hang op en bel meteen Rosita.

“Oh wat fijn schat!” roept ze opgelucht, wanneer ik vertel dat Fae en Anna blijkbaar een plannetje bekokstoofd hadden. “Oh, wat een geruststelling. Die puber zou eens moeten weten wat ze ons allemaal aandoet.”

“Nou, zeg dat wel. Ik kom er nu aan”, lach ik.

Laurens heeft me nog niet teruggebeld zie ik. Ik probeer het nog een keer, omdat ik wil vertellen dat alles goed is, ook al weet hij niet eens wat er aan de hand was, maar weer krijg ik hem niet te pakken.

Binnen een kwartier ben ik thuis. Rosita heeft een rosé voor me ingeschonken en haar favoriete playlist opgezet. Ze heeft zelfs een omelet voor me gebakken en die vol kruiden en groenten voor me op een broodje gelegd. Voor Rosita gaat liefde altijd door de maag. Ik waardeer het gebaar, maar ben nog niet helemaal de oude merk ik. Misschien straks, als Fae weer veilig thuis is.

“Wat zei Laurens?” vraagt ze.

“Hij weet het niet, want ik kan hem niet bereiken”, zeg ik. Ik voel een steen in mijn buik als ik dat zeg. “Pim is nu naar Eindhoven, en die vader van Anna dus ook.”

“Je hoeft je echt niet schuldig te voelen hè mop”, zegt Rosita. “Omdat jij even iets voor jezelf deed. Andere moeders doen zo vaak iets anders, niemand zit de hele dag bovenop z’n kind. Ze is een puber. Een beetje lucht is ook wel gezond.”

“Wat weet jij daar nou van!” schreeuw ik. Ineens ontsteek ik in razernij. “Jij hebt niet eens een kind, en jij liet haar gewoon gaan! Ze had wel dood kunnen zijn!” Ik huil, Rosita huilt.

Ze kijkt me strak aan en zegt: “Ik weet dat je nu niet jezelf bent, dus ik zal het voor deze keer laten gaan. Maar je weet zelf ook dat deze wel heel laag is. Zo ken ik je niet.”

Zwijgend zitten we naast elkaar op de bank, mijn telefoon tussen ons in. De klok slaat negen en nog steeds geen nieuws. Mijn scherm licht op en er verschijnt een kushartje van Laurens.

“Hoe is het op je werk?” vraagt Rosita. We schieten allebei in de lach. Wat een bizarre toestand ook.

Ik sla mijn arm om haar heen en geef haar een dikke knuffel.

“Sorry schat.”

“Sorry schat.”

Hieronder luister je alle muziek die je terugvindt in de hoofdstukken van De Stagiair.

OVER DE STAGIAIR

Elke zaterdag om 22.00 uur verschijnt er op Libelle.nl een nieuw hoofdstuk uit onze erotische thriller ‘De Stagiair’.

Sanna (49) geeft les op een middelbare school. Ze twijfelde toen de stoere skater Laurens solliciteerde om haar stagiair te worden, maar hij pakte haar in met zijn charme en kennis. In de loop van het jaar laat ze hem steeds dichterbij komen en komt-ie zelfs bij haar thuis. En dan is haar dochter Fae (12) ineens verdwenen.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden