De Stagiair - hoofdstuk 30: “Ik voel meteen een steek in mijn maag” Beeld Getty Images
De Stagiair - hoofdstuk 30: “Ik voel meteen een steek in mijn maag”Beeld Getty Images

PREMIUM

De Stagiair - hoofdstuk 30: “Ik voel meteen een steek in mijn maag”

De stage van Laurens is afgelopen. Sanna vraagt zich af hoe het nu verder moet.

Hanneke MijnsterGetty Images

Noem het naïef, maar de gedachte dat Laurens en ik elkaar niet meer zouden zien, is niet eens in me opgekomen. Een blinde vlek, voor het gemak geblokkeerd, zoiets. Zijn opmerking zingt nog na in mijn hoofd. Ik lig op de bank, het knoopje van mijn spijkerbroek open om de lasagne wat ruimte te geven en probeer een appje te sturen naar Laurens. Probeer inderdaad, want steeds haal ik het weer weg en scrol door nieuwssites en playlists, en check voor de zoveelste keer het weer. Volgende week wordt het dik dertig graden en dat is niks hier in dit flatje natuurlijk. We gaan ook pas over twee weken naar Rosita’s boerderij, dus ik moet iets anders verzinnen. De plas bij De IJzeren Man is sowieso lekker, maar ook nu snijd ik mezelf in mijn vingers met Faes huisarrest, want ik kan haar nu niet met vriendinnen op pad sturen. Hoewel ik zelf ook wel zin heb om te zwemmen als het hier in huis een magnetron wordt.

“Fae?”

Niks.

“Fae?” roep ik nog een keer.

“Ja.”

“Kom eens?”

Mijn puberette komt aangesjokt in een legging tot ver in haar taille en een veredelde beha als top.

“Zo, zo”, zeg ik. “Het is dat ik weet dat je nergens heen gaat, maar anders zou ik vragen wat je plannen waren.”

“We zitten te FaceTimen”, zegt ze.

“Wie?”

“Gewoon, met de groep.”

“Wie is de groep?” vraag ik.

“Gewoon, Anna enzo. Maar wat is er?”

“Wil je zwemmen, volgende week? Het wordt dinsdag 37 graden.”

Een paar seconden kijkt Fae me blij aan, maar dan betrekt haar gezicht weer. “Nee, laat maar”, zucht ze, “in mijn eentje is dat toch niet leuk.”

Ik wil haar zeggen dat ze haar vrijheid met wat klusjes wel terug kan verdienen, maar slik het bewust nog even in. Zo makkelijk moet ze er nu ook weer niet vanaf komen.”

En dus duikt Fae weer haar kamer in, en ik mijn telefoon.

Ik heb tegen Laurens nog niks over een baan gezegd, en ben ook niet van plan om te lobbyen bij Verbunt.

Finally! app ik naar Laurens, met het nummer Free van Primal Scream erbij. Na een half uur scrollen door Spotify is dit het beste wat ik nu kan bedenken. Ongelofelijk dat ik appen en contact zo ongemakkelijk blijf vinden.

Is dat wat je voelt, ja? vraagt Laurens een minuut later. Ben je vrij van mij?

Vrij vanwege de vakantie, antwoord ik.

Maar dat zingt ze niet, tikt hij terug.

Ik krijg het er warm van. Wanneer ik goed naar de tekst luister, blijkt dat ik een nummer heb gestuurd over vreemdgaan en afscheid nemen. Shit!

Slordig, antwoord ik, en ik zoek naarstig naar een emoji met handjes voor de ogen of een beschaamd gezichtje. Blijf ik lastig vinden.

No biggy, lees ik. Met een kushartje.

Wanneer zie ik je weer? vraag ik.

Vakantie toch?

Bedoelt hij nu dat we elkaar alleen zien op school? Ik voel meteen een steek in mijn maag.

Of ga je mee zwemmen volgende week? schrijft Laurens.

Ik stuur een gezichtje met tranen van het lachen.

Ondertussen luister ik een lekkere zwijmelaar uit de jaren negentig en kan ik het niet laten om ook You’re making me high van Toni Braxton naar Laurens te sturen.

Je bent op dreef Sanna, zegt Laurens. Ik snap het al, je wil met mij op date. Een echte date. Met kaarslicht en goede wijn. Alleen goede wijn, natuurlijk.

Dat lijkt er meer op ja, doe ik stoer.

OK. Watch me! antwoordt Laurens en weg is-ie.

De volgende dag, onze eerste schoolvrije dag, zitten Fae en ik elkaar al in de weg. Ik stel voor om even te wandelen samen, boodschappen te doen, een film te kijken, maar ze is nergens voor te porren.

“Wanneer mag ik weer naar papa?” vraagt ze.

“Hij zou zelf bellen”, zeg ik. Maar dat voelt niet zo aardig. Ik denk aan de dateplannen van Laurens en realiseer me ineens dat een logeernacht bij Pim me best goed uit zou komen. “Maar weet je, ik bel hem zo wel even voor je.”

Fae kijkt verdrietig en dat raakt me. Zou dat nou allemaal door haar huisarrest komen of speelt er iets anders?

Ik loop naar mijn slaapkamer om Pim te bellen, omdat ik niet wil dat Fae ons hoort bekvechten, mocht het weer zo ver komen.

“Hoe is het?” vraag ik.

“Wat wil je?” is Pims reactie.

“Fae wil graag bij je komen volgende week. Is dat oké?”

“Tuurlijk! Ik weet niet waarom je haar zo lang bij me weghoudt, maar ik kan niet wachten om mijn kleine meid weer te zien.”

Ik verslik me bijna in de tegenwerpingen die ik wil doen, maar ik weet inmiddels ook dat dat helemaal geen zin heeft. Dus haal ik nog eens diep adem en vraag wanneer het precies schikt.

“Ik kom haar woensdag ophalen en breng haar zaterdag terug”, antwoordt Pim zonder nadenken.

“Afgesproken”, zeg ik. “Woensdag tot zaterdag. Dat is drie nachten. Lukt dat wel?”

Pim hangt op.

Faes gezicht klaart op als een muffin in de oven wanneer ik haar vertel dat ze naar Pim mag volgende week. “Zullen we dinsdag dan gaan zwemmen, mama? Dan hebben wij ook nog even iets leuks samen.” De lieverd denkt soms verder dan ik in de gaten heb.

Ping!

“Je hebt een app”, zegt Fae, alsof ik dat zelf niet hoor. Het is Laurens. Ineens realiseer ik me dat het niet zo handig is dat mijn geluid aanstaat, want voor hetzelfde geld pakt Fae mijn telefoon en ziet ze zijn bericht.

Voorpret, lees ik. En een linkje. Ik heb een playlist gemaakt van alle nummers die we naar elkaar gestuurd hebben, schrijft Laurens, zodat we alvast op kunnen warmen.

En verdomd, die voorpret werkt wel, want ik vind dit zeker een romantisch begin.

Hieronder luister je alle muziek die je terugvindt in de hoofdstukken van De Stagiair.

OVER DE STAGIAIR

Elke zaterdag om 22.00 uur verschijnt er op Libelle.nl een nieuw hoofdstuk uit onze erotische thriller ‘De Stagiair’.

Sanna (49) geeft les op een middelbare school. Ze twijfelde toen de stoere skater Laurens solliciteerde om haar stagiair te worden, maar hij pakte haar in met zijn charme en kennis. In de loop van het jaar laat ze hem steeds dichterbij komen en komt-ie zelfs bij haar thuis.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden