De Stagiair - hoofdstuk 31: “Heeft Laurens nou een andere date? Of erger: een vriendin?” Beeld Getty Images
De Stagiair - hoofdstuk 31: “Heeft Laurens nou een andere date? Of erger: een vriendin?”Beeld Getty Images

PREMIUM

De Stagiair - hoofdstuk 31: “Heeft Laurens nou een andere date? Of erger: een vriendin?”

Sanna heeft een date met Laurens, maar eerst gaat ze met Fae zwemmen bij de plas. Ziet ze daar nou Laurens met een meisje?

Hanneke MijnsterGetty Images

Donderdag datedag? app ik naar Laurens. Daarna pak ik nog minstens drie keer mijn telefoon op om te kijken of hij heeft gereageerd. Nu ik mijn geluid heb uitgezet, moet ik het handmatig checken. Ook niet ideaal. En toegegeven, ik ben ook wel verwend met de snelheid van zijn reacties en de aandacht die Laurens me geeft. Het duurt uiteindelijk twee kopjes thee en het dweilen van de keukenvloer voordat ik lees dat Laurens er minstens zoveel zin in heeft als ik.

Ik heb gereserveerd om 19.00 uur. Trek je mooiste jurk aan, ik haal je op om half zeven.

Leuk! antwoord ik. Maar ik fiets zelf wel joh, vind ik echt niet erg.

Sanna. Ik haal je op.

Heb je een auto dan?

Je ziet het vanzelf, houdt Laurens vol. En ik vertel je niet waar we heen gaan, dus je kunt niet anders dan je overgeven.

Ik stuur hem een kushartje en krijg naast twee kushartjes ook een liedje retour. Thursday zingt The Weeknd. Hartstikke creatief vast, maar ik stoor me dus mateloos aan die bewust weggelaten e. Doe niet zo aanstellerig met tekst, of hip. Net als een koffiezaak die zich Beanzz noemt. Alsof je dan ineens een toffe gozer bent. Maar ik ben wijs genoeg om dat allemaal niet tegen Laurens te zeggen en dit appgesprek toch een zweem van romantiek te laten behouden.

Na een drukkende plaknacht zitten Fae en ik al vroeg aan het ontbijt. Ze heeft haar bikini al aan en zelfs haar tas met badlaken en blikjes cola al gepakt.

De vraag of ze nog een boek mee wil, hoef ik niet eens te stellen. Zelf twijfel ik tussen Gemmetje van Yvonne Keuls en Het snoephuis van Jennifer Egan. Ik neem ze gewoon allebei mee, want als ik iets vervelend vind, dan is het wel met de verkeerde mood lezen in het verkeerde boek. Ik bepaal het straks wel, op het strand.

Om kwart over negen zitten we al op de fiets richting de plas. De wind is heerlijk en het uit huis zijn ook.

“Ik heb echt zin om te zwemmen”, zegt Fae. “Kom jij ook zwemmen?”

“Eerst ga ik lezen en lekker chillen, daarna kom ik denk ik ook wel zwemmen”, antwoord ik.

“Zeg je nou echt chillen?” schatert Fae.

“Jazeker”, lach ik.

“Zeg je dan ook barkies en kaulo?”

“Als ik wist wat het is, misschien wel ja”, glimlach ik.

Fae komt niet meer bij. “Doe normáál!” roept ze.

Het is fijn dat het uitgelubberde elastiek tussen ons weer wat veerkracht krijgt.

“Ik ben blij dat je zo vrolijk bent”, zeg ik, maar uiteraard heeft Fae geen boodschap aan mijn gereflecteer.

Fae wil het liefst haar handdoek naast de frietkraam neerleggen, maar ik opteer voor een plekje met wat meer rust en gelukkig gaat ze akkoord. Ik heb druiven meegenomen, broodjes, een pak drinken en een zak bolognesechips, die uiteraard als eerste opengaat.

Na dertig bladzijden Gemmetje, want die werd het, komt Fae me halen en sleurt me naar het water. “Kom nou even zwemmen”, zeurt ze. “Gaan we daarna eten en kun jij weer lezen.” Vooruit dan maar. Het water is niet eens koud, maar vooral heerlijk. Ik loop tot mijn knieën, zoals ik meestal doe, maar laat me nu toch tot mijn hals in het water zakken. Fae glundert ervan. “Je zwemt gewoon!” We doen een wedstrijdje tot de gele boei en zonder dat ik het laat gebeuren wint zij. Wat wordt ze al sterk en groot. We dobberen nog wat rond, zwemmen nog een paar keer naar de boei en dan ben ik er wel weer klaar mee.

“Ik ga weer naar mijn handdoek”, zeg ik, en Fae maakt totaal nog geen aanstalten om mee te gaan. “Tot zo!”

Zo net uit het water lopend, voel ik me op mijn onaantrekkelijkst. Mijn haren plat, mogelijk wat mascara op mijn wangen en straaltjes water die via mijn bikinibroekje langs mijn benen naar beneden druipen. Zolang ik niemand aankijk en zo snel mogelijk ga zitten, gaat het goed. Ik trek mijn handdoek van het zand, droog mijn gezicht en mijn haren af en neem de spontane scrubbehandeling op de koop toe. Wanneer ik even later boven mijn boek uit naar Fae kijk, kan ik haar niet direct vinden. Mijn ogen spieden het water over en gelukkig komt ze daar weer bovendrijven. Grappig hoe mijn grote dame ineens weer zo lekker kan spelen in het water. Het is al behoorlijk druk geworden bij de plas.

He? Is dat nou..? Dat lijkt Laurens wel, bij de frietkraam. Shit nee! Hij mag mij hier niet zien nu, met Fae en met dit haar. Ik duik achter mijn boek en kijk nog een keer goed over het randje. Hij is het echt. Ik herken zijn lichte o-benen en zijn lach. Maar wie is dat meisje naast hem? Ze staan dicht bij elkaar en terwijl ze wachten op hun bestelling, slaat ze haar arm om zijn heupen en leunt haar hoofd even tegen zijn schouder. Is dat... is zij... zijn vriendin? Zo te zien kennen ze elkaar al lang. Laurens draait om, met twee puntzakken in zijn hand, zij draagt de drankjes. Ik duw mijn boek nog iets verder omhoog en volg ze met mijn ogen. Ze gaan vast bij die groep daar zitten, hoop ik, maar nee, Laurens is echt alleen met dat meisje. Ze lachen en plagen en gaan naast elkaar op dezelfde handdoek liggen. Mijn maag draait om in mijn buik en ik krijg het heter dan heet. Heeft-ie nou een andere date? Of erger: een vriendin?

Ik grabbel in mijn tas, op zoek naar mijn telefoon. Misschien moet ik hem appen, om te checken of hij het echt is. Maar wacht: als ik vraag wat hij aan het doen is, dan merkt hij me misschien op. Of ik moet voor mezelf een andere locatie verzinnen. Ik kijk weer en het meisje knoopt haar lange donkere haar vakkundig in een knot op haar hoofd, nadat ze een slok van Laurens’ drankje neemt. Hij doet alsof hij haar in het water wil gooien en weer lachen ze samen.

“Mam!” roept Fae. “Waar zit jij met je hoofd?”

Ik schrik me wezenloos. “Ik roep je echt al een kwartier, hè. Jij bent echt niet aan het lezen. Wat is er?”

Ik verzin iets over een eerder boek van Yvonne Keuls, waarvan ik de titel niet meer weet. “Onzin”, heeft Fae door. “Jij weet dat soort dingen altijd, en anders Google je het toch gewoon? Dus wat is er?”

“Niks schat”, houd ik vol. “Heb je lekker gezwommen? Wil je een broodje?”

“Ik wil een broodje kroket.”

“We hebben kaas en kipfilet, schat.”

“Mag ik friet halen?”

“Nee!” roep ik fel. Veel te fel.

“Naahhh, wat ís er met jou?”

“Niks. We gaan gewoon niks halen. De vakantie wordt al duur genoeg.”

“Hokeeeee.”

De rest van de middag doe ik uren over een bladzijde of vier. Fae wil naar huis, maar ik wil niet langs Laurens en het meisje lopen, dus ik rek zoveel tijd als ik kan. Uiteindelijk zie ik dat zij opstaan en overtuig ik Fae om nog even te zwemmen. Pas wanneer zij weg zijn, kan ik weer ontspannen. Althans, deels.

“Kom”, zeg ik uiteindelijk. “Laten we hier een frietje kopen. Ik heb helemaal geen zin meer om te koken.” Fae omhelst me van blijdschap en ik ben blij dat ik de dag toch nog positief heb kunnen draaien voor haar.

De rest van de dag hoor en lees ik niks meer van Laurens. Ik ga douchen en naar bed. Liggend en uitdampend denk ik weer aan wat ik heb gezien. Die date van donderdag hoeft nu ook niet meer. Ik voel een snik in mijn hart. Het nummer Living in another world van Talk Talk zit al uren in mijn hoofd en laat me niet meer los. Ik realiseer me dat dat precies is wat ik voel. Wat weet ik ook van Laurens. We leven in twee aparte werelden. Zonder tekst, zonder emoji, stuur ik precies dit nummer naar Laurens en zet mijn telefoon op vliegtuigstand. Met een diepe zucht, en de tranen brandend achter mijn oogleden draai ik mijn gezicht in mijn kussen. Wat dacht ik ook...

Hieronder luister je alle muziek die je terugvindt in de hoofdstukken van De Stagiair.

OVER DE STAGIAIR

Elke zaterdag om 22.00 uur verschijnt er op Libelle.nl een nieuw hoofdstuk uit onze erotische thriller ‘De Stagiair’.

Sanna (49) geeft les op een middelbare school. Ze twijfelde toen de stoere skater Laurens solliciteerde om haar stagiair te worden, maar hij pakte haar in met zijn charme en kennis. In de loop van het jaar laat ze hem steeds dichterbij komen en komt-ie zelfs bij haar thuis. En dan is haar dochter Fae (12) ineens verdwenen.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden