null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

PREMIUM

De Stagiair - hoofdstuk 35: “Wat raar: Fae heeft haar telefoon al zeker vijf uur niet gebruikt”

Nadat de politie op de stoep stond en haar apparatuur in beslag nam, besluit Sanna een paar dagen met Fae naar Rosita te vertrekken. Maar dan is Fae weer verdwenen...

Hanneke MijnsterGetty Images

“Kom anders meteen hierheen”, pusht Rosita. “Weg bij die gast.”

“Ik weet niet eens of ik wel weg mag nu. En wanneer ik mijn spullen weer terug krijg.”

“Luistert de politie je nu ook af met die andere telefoon?”

“Dat zou me niet eens verbazen”, zeg ik.

“Piemel! Tieten! Seks! Pijpen! Kut!” roept Rosita en we gieren het uit. “Dat zal ze leren!” lacht ze.

“Of minstens laten lachen”, grap ik, met een zucht.

“Echt schat, ga je kleine meid ophalen bij Pim en kom hierheen. Als de politie nog iets van je wil, kunnen ze altijd bellen. Ik wil niet dat Laurens ineens bij je voor de deur staat en dat jij dan niet weet wat je moet doen. Helemaal niet als Fae dadelijk ook weer thuis is.”

Rosita’s bezorgdheid raakt me. Zo ver had ik nog niet eens doorgedacht, maar ik weet dat ze gelijk heeft.

“Oké”, zeg ik daarom. “Dat ga ik doen. Ik regel het hier met Fae en Pim en app je als we in de auto stappen.”

“Goed zo, lieverd. En voorzichtig, hè.”

“Ja, ja, komt heus wel goed. Tot later”, sus ik.

Ik bel Pim, maar hang meteen weer op. Want zojuist klonk Rosita’s plan nog heel logisch, maar wat ga ik zeggen? Waarom komt de politie bij mij thuis en wat moet ik vertellen over het restaurant? Ik wil niet dat Pim te weten komt dat ik met Laurens datete, en al helemaal niet dat Fae er iets over hoort. En zou ik Verbunt nu ook moeten inlichten? Of heeft Van Rijn dat al gedaan?

Helaas voor mij belt Pim deze keer wel meteen terug.

“Kan ik Fae komen halen? Ik wil graag eerder naar Lemmer”, kom ik meteen ter zake.

Tegen alle verwachtingen in doet Pim helemaal niet moeilijk. “Ja, prima. Komt mij ook wel goed uit want ik heb enorm veel aan m’n kop”, moppert hij.

“O, wat dan?” vraag ik.

“Gezeik. Werk, wouten, ik ben genaaid door iemand die ik vertrouwde.”

“Wouten? Politie?” vraag ik.

“Ja, niet belangrijk, hou er maar over op”, kapt Pim af. “En bel Fae zelf maar even als je wil, ze is nu niet thuis.”

“Waar is ze dan?” vraag ik.

“Oké, zie ik je zo”, zegt Pim en weg is hij.

Ik bel Fae, maar ze neemt niet op. Dat verbaast me niet overigens, want bellen vindt ze iets voor boomers.

Hey lieverd, ik kom je zo ophalen bij papa’s huis. Dan gaan we meteen door naar Lemmer. Kom je, dan zie ik je zo, typ ik. Bij het versturen zie ik dat het bericht op één vinkje blijft staan. Ha, is die schat vast ook de cockpit ingedoken: telefoon op vliegtuigstand en helemaal geen zin om gestoord te worden.

Ik ben er om 15.00 uur. Zorg dat je er bent!, stuur ik erachteraan.

Als ik meteen door wil naar Rosita en Jelle in Lemmer, moet ik nu alvast de spullen pakken. Bikini’s voor Fae, badpakken voor mij, badlakens en kleding. Wat Fae mee wil weet ik nu niet, maar de shirtjes die ik van de waslijn trek zijn vast goed. Ondergoed, chillbroek, en voor ons allebei een vest voor als het koud is. Dat moet genoeg zijn. O, en boeken natuurlijk, en een oplader. Fae ziet natuurlijk meteen dat dit niet mijn eigen toestel is. Wat zeg ik dan? Dat de mijne kapot is, en ik deze in bruikleen heb van de winkel. Een leugentje om bestwil dan maar.

Een uur later stap ik met twee flessen water en twee bananen in de auto. Ik moet mijn telefoon opnieuw verbinden met het boxje dat los op mijn dashboard ligt en realiseer me dat ik nog niets van Laurens heb gehoord. Zelfs geen appje, zoals rechercheur Van Rijn zei. Dat is toch ook gek. Hij overlaadde me met aandacht en liedjes en nu zwijgt hij als de nacht. En het steekt me ook. Want naar mijn idee was er wel degelijk een connectie tussen ons. Heeft mijn intuïtie me dan echt in de steek gelaten de laatste tijd?

Spotify maakt verbinding en terwijl ik naar Pim rijd, zingt Elvis precies wat ik voel: You look like an angel, but you’re the Devil in disguise. Ik moet mijn zinnen verzetten. Niet aan Laurens denken, maar gaan genieten met Fae bij Rosita. Misschien kunnen we wel naar die film gaan samen, Elvis. Heeft Lemmer eigenlijk een bioscoop of moeten we dan naar Heerenveen? Maakt ook niet uit. Het is fijn om er even uit te zijn.

Stand by me, zingt Ben E. King terwijl ik Pims straat inrijd. Muziek maakt me rustig, ook nu weer. Ik durf aan te bellen bij mijn moppergrage ex, zonder knikkende knieën of angst voor gezeur zoals vroeger. Wat dat betreft is er de afgelopen jaren veel gebeurd en weet ik ook dat ik mijn intuïtie wel degelijk kan vertrouwen.

Pim doet open in een vaal T-shirt waar zijn bolle buik voorzichtig onderuit piept.

“O hé, je bent er al. Je zou Fae toch bellen?”

“Heb ik ook gedaan, maar ze nam niet op. Dus ik heb haar geappt dat ze om drie uur hier moet zijn.”

“Het is kwart voor drie”, zegt Pim, alsof ik zelf niet kan klokkijken.

“Klopt.”

“Eh ja, nou, eh. Wil je dan, eh, je gaat zeker niet, eh, goed, wacht maar binnen dan.”

Het is lang geleden dat ik bij Pim thuis ben geweest. En zo te zien komen er ook niet dagelijks andere vrouwen over de vloer, want het is me een bende zeg. Hij biedt me thee aan, maar kijkend naar de stapel vaat op zijn aanrecht en de vergeelde kopjes op zijn salontafel bedank ik vriendelijk.

“Ik wacht wel even in de tuin”, zeg ik en pak mijn telefoon om Fae nog een keer te bellen. Weer direct haar voicemail en ook in WhatsApp zie ik nog steeds een vinkje. Potverdorie.

“Krijgen we nou weer zo’n zelfde grap als met dat festival laatst?” roep ik naar Pim. Ik sta op van zijn tuinbankje en loop weer naar de woonkamer, waar hij diep achter zijn laptop verscholen zit.

Ik wil mijn zin herhalen, maar Pim roept, starend naar zijn scherm, dat hij ook geen signaal van haar telefoon doorkrijgt.

“Hoe bedoel je?” vraag ik.

“Nou, sinds dat gezeik track ik haar altijd, want ik wil weten waar mijn dochter uithangt. Een beetje zoals Find My Iphone, ken je dat?”

Ik knik. “Maar hoe bedoel je geen signaal?”

“Ik zie hier dat Fae sinds vanmorgen 10.17 uur niet meer connected is geweest.”

“Online bedoel je?”

“Nee, verbonden. Ze heeft haar telefoon al zeker vijf uur niet meer gebruikt.”

Dat is echt niks voor Fae.

Hieronder luister je alle muziek die je terugvindt in de hoofdstukken van De Stagiair.

OVER DE STAGIAIR

Elke zaterdag om 22.00 uur verschijnt er op Libelle.nl een nieuw hoofdstuk uit onze erotische thriller ‘De Stagiair’.

Sanna (49) geeft les op een middelbare school. Ze twijfelde toen de stoere skater Laurens solliciteerde om haar stagiair te worden, maar hij pakte haar in met zijn charme en kennis. In de loop van het jaar laat ze hem steeds dichterbij komen en komt-ie zelfs bij haar thuis. En dan is haar dochter Fae (12) ineens verdwenen.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden