De Stagiair - hoofdstuk 41: “Denkt de politie nou echt dat Pim me zou bespioneren?” Beeld Getty Images
De Stagiair - hoofdstuk 41: “Denkt de politie nou echt dat Pim me zou bespioneren?”Beeld Getty Images

PREMIUMDe Stagiair

De Stagiair - hoofdstuk 41: “Een rilling trekt over mijn rug als hij het woord vermissing uitspreekt”

Fae is nog steeds weg, Pim is op de vlucht geslagen en Sanna en Rosita zitten met rechercheur Van Rijn te wachten op nieuws. Dan appt Laurens ineens.

Hanneke MijnsterGetty Images

Ik heb de hele nacht geen oog dichtgedaan. Rosita en ik hingen wat op Pims bank. In zijn bed liggen gaat me echt te ver, en daarbij: ik heb toch helemaal niet de rust om te slapen. In het donker van de nacht weet ik niet waar mijn meisje is. Heeft ze het koud? Is ze bang? Is ze moe, net als ik?

Sinds de overgang wil ik nog we eens masturberen om in slaap te kunnen komen, of gewoon wat stress af te voeren, maar ook dat is nu niet aan de orde. Mijn rug zit vast en mijn kop knalt. Met een mok verse koffie knal ik twee pijnstillers achterover.

“Het zijn geen pepermuntjes, hè schatje”, tuttelt Rosita. Ik weet dat ze het goed bedoelt, maar ik kan het niet laten om te zuchten en zeg dat ik dit nu echt nodig heb.

Om 07.00 uur gaat de bel alweer.

“We hebben verdachte objecten gevonden in uw huis, dus u wordt geacht nog even hier te blijven”, zegt Van Rijn. Hij was net vertrokken, maar drinkt nu alweer de koffie die Rosita voor hem zette.

“Verdachte objecten?” vraag ik. “Wat moet ik me daarbij voorstellen?”

“Heb je een camera in je douche hangen?”, grapt Rosita. “Of een wietplantage onder je bed?”

“Dit zijn ernstige aantijgingen, mevrouw”, antwoordt Van Rijn. “Wij nemen dit onderzoek uiterst serieus.”

“Oké, excuseer. Meneer”, zegt Rosita en we proesten het uit.

“Het is niet ongewoon, dat mensen in tijden van stress of hevig verdriet een lachstuip krijgen”, gaat Van Rijn droog verder. “Het lichaam weet niet goed wat het met de opgebouwde spanning aanmoet en dan ontstaat er een zenuwlach. Geeft niet, maar u moet nu wel blijven opletten.”

Ineens voel ik me enorm bezwaard dat ik me laat meeslepen in een moment van luchtigheid terwijl mijn dochter spoorloos is, mijn ex op de vlucht en mijn lover niet alleen maar lief blijkt.

“Sorry”, zeg ik daarom. “Je hebt gelijk. Wat is nu de bedoeling met mijn huis? Ga je me ondervragen? Moet ik iets verklaren? Wanneer kan ik er weer in? En weet je al iets over mijn telefoon en laptop en zo?”

“U wordt vanzelf opgeroepen, dus blijf nog even in de buurt.”

Ik wil zeggen dat ik Fae wil zoeken, en dat die vragen later wel komen, maar Van Rijn neemt zijn telefoon op, die ik niet eens hoorde gaan.

“Starbucks, oké, hoe laat?”

Ik veer op.

Van Rijn kijkt strak langs Rosita heen naar mij en vertelt dat Fae mogelijk gesignaleerd is bij een Starbucks-vestiging op het station. Gisterochtend, in Nijmegen.

“Wat moet ze daar nou?” vraag ik me hardop af. “Ze lust niet eens koffie.”

“Ach ja, het is zoals dat liedje van The Undertones,” zegt Van Rijn, “Are teenage dreams so hard to beat?”

Verbaasd kijk ik hem aan.

“Van dat nummer, Teenage kicks. Pubers zoeken spanning en dan is met elkaar koffie halen leuk. Helemaal als je daarvoor eerst met de trein moet.”

“Maar hoe komt ze dan aan dat geld? Van Pim?”

“Ook dat zullen de collega’s onderzoeken”, zegt Van Rijn.

Opgetogen zeg ik dat Rosita en ik wel naar Nijmegen kunnen rijden om Fae op te halen, maar daar wil Van Rijn nog altijd niks van weten.

“Ze kan ook al lang in Duitsland zijn, dus dat heeft echt geen zin. En u bent hier nodig, zoals ik net zei, voor mijn onderzoek. Ik wil u nog wat vragen over Pim stellen. Wat weet u over zijn vermogen? Zijn inkomsten? Zijn schulden?”

Voor mijn gevoel vertel ik nu al voor de zesde keer alles wat ik weet over mijn ex. Ik voeg eraan toe dat hij soms met buitensporige cadeaus voor Fae op de proppen komt, zoals een Barbie-cabrio vroeger en laatst die Apple Watch, en dat hij dan daarna weer weken niets laat horen.

“Kwamen die cadeaus in de originele verpakking?”

“Poeh, daar heb ik nooit zo op gelet”, antwoord ik. “Volgens mij wel.”

“Geen gekke schroefjes gezien, andere klepjes? Opmerkelijke lampjes wellicht?”

“Denk je nou echt dat Pim me zou bespioneren?”

“Wij sluiten niets uit”, zegt Van Rijn. “Collega’s De Bie en Van Beinum zijn onderweg, ik ga nu naar uw woning en zij komen nog wat vragen stellen.”

“De Bie en wie?”

“Saskia en Gerben, de agenten die met de vermissing bezig zijn.”

Er trekt een rilling over mijn rug wanneer Van Rijn het woord vermissing uitspreekt.

Ik knik en laat me verdrietig op de bank zakken.

“Ga even naar buiten, schat”, oppert Rosita. “Even een frisse neus halen, even iets dóen. Ik blijf wel hier, voor als Fae toch thuiskomt of als er nieuws is.” Dat klinkt als een meesterlijk idee en vijf minuten later sta ik buiten. Met haviksogen loop ik rond. Zie ik iets? Valt me iets op? Ik zie mijn toegetakelde auto weer staan en neem me voor om straks een afspraak bij een ruitenboer te maken voor volgende week. Dan is dit vast allemaal weer achter de rug en ruziet Fae met me over haar huisarrest.

Ping!

Ping!

Ik trek mijn telefoon uit mijn jaszak en zie dat Laurens me een kushartje heeft gestuurd. En een foto. Wanneer ik op de afbeelding klik, zie ik dat het een selfie van ons tweeën is, in de limousine. Ik schrik ervan. Het voelt gek. Alsof er niks aan de hand is nu. En wanneer maakte hij die foto dan? Ik kan me helemaal niet herinneren dat we een selfie schoten op de achterbank.

‘Waar ben je?’ stuur ik terug. ‘Is Fae bij jou?’

Offline. Eén vinkje. Wederom.

Why does my heart feel so bad?

Hieronder luister je alle muziek die je terugvindt in de hoofdstukken van De Stagiair.

OVER DE STAGIAIR

Elke zaterdag om 22.00 uur verschijnt er op Libelle.nl een nieuw hoofdstuk uit onze erotische thriller ‘De Stagiair’.

Sanna (49) geeft les op een middelbare school. Ze twijfelde toen de stoere skater Laurens solliciteerde om haar stagiair te worden, maar hij pakte haar in met zijn charme en kennis. In de loop van het jaar laat ze hem steeds dichterbij komen en komt-ie zelfs bij haar thuis. En dan is haar dochter Fae (12) ineens verdwenen.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden