De Stagiair - hoofdstuk 49: “Ik kan er gewoon niet bij dat Laurens twee gezichten zou hebben” Beeld Getty Images
De Stagiair - hoofdstuk 49: “Ik kan er gewoon niet bij dat Laurens twee gezichten zou hebben”Beeld Getty Images

PREMIUMDe Stagiair

De Stagiair - hoofdstuk 49: “Ik kan gewoon niet geloven dat Laurens twee gezichten heeft”

Sanna en Rosita besluiten samen op zoek te gaan naar Fae. Hun eerste stop is het huis van haar vriendinnetje Anna. Dan belt de politie dat er een aanwijzing is.

Hanneke MijnsterGetty Images

“Zet hem uit je hoofd schat. Echt”, zucht Rosita.

Ze ziet me kijken naar de bank en zoals altijd kan mijn beste vriendin mijn gedachten lezen. Hier op deze rode bank vol kussens heb ik me lange tijd echt geliefd gevoeld.

“Ik kan gewoon niet geloven dat Laurens twee gezichten heeft. Ik weet wat er is tussen ons en ik weet dat het oprecht is. Of was, want inderdaad, het is nu nogal rommelig.”

“Echte liefde is niet rommelig”, vindt Rosita. “Als het goed zit, dan weet je het. En als er onduidelijkheid is, dan is het prut. Ik hoef nooit te twijfelen aan Jelle, of aan zijn bedoelingen. Al meer dan twintig jaar niet.”

“Maar heb jij ook nog goede seks?” vraag ik plagend.

“Goed genoeg”, lacht ze. “En voor de lustluwe tijden heb ik mijn eenmanszaak geopend.”

Ondeugend kijkt ze me aan. Ze wil me duidelijk nog meer vertellen. We zijn de afgelopen dagen ook alleen maar met mij bezig, en met Fae natuurlijk.

“Vertel eens”, vraag ik, terwijl ik ons allebei een witte wijn inschenk. Middagwijn mag altijd, als je hart het nodig heeft.

“Ik weet niet wat het is”, glundert Rosita, “maar het lijkt wel of ik sinds mijn vijftigste alleen maar meer kan genieten van seks. Soms heb ik een hele dag al zin, dan wacht ik Jelle op in de hottub thuis en dan nemen we het er goed van. Sta ik om half negen ’s avonds nog een kip te bakken omdat we zo uitgebreid van elkaar gesmuld hebben onder etenstijd.”

“Wat fijn voor jullie!”

“Maar ook in bed joh”, gaat ze verder, “het is zo anders allemaal. Jelle kan veel langer doorgaan nu we wat ouder zijn en hij is helemaal enthousiast over de speeltjes die ik bestel. Zoals die vibrator die ik jou laatst stuurde, vindt hij ook enig.”

“Hmm, ik weet niet of ik dit nou wel wilde weten, Rosiet. Ik moet Jelle ook nog onder ogen kunnen komen.”

“Ach joh, wat geeft het. En weet je, tegenwoordig heb ik veel vaker zin dan Jelle. Daar laat ik me niet door tegenhouden, hoor. Als hij niet hapt, dan begin ik gewoon zelf en negen van de tien keer kan hij het dan niet laten om te kijken en doet dan toch mee.”

“Mee, als in ook zelf, of bij jou?” Ik probeer het me toch zo goed mogelijk voor te stellen blijkbaar.

“Allebei.” Rosita zit vol overtuiging in haar verhaal, en trekt een bijna zakelijke blik. Van gêne is duidelijk geen sprake meer. “Soms ook eventjes, en dan maak ik het dus zelf af. We zijn tegenwoordig ook veel oraler dan vroeger. Jelle kan het likken veel langer volhouden en ik ben natter dan voorheen.”

“Ja, ja, ja, ja”, zeg ik, “zo is het wel genoeg.”

Ik open mijn computer en zoek naar alle Starbucks-restaurants in de buurt. Langs de snelweg en in de Randstad, dat is het wel zo’n beetje. Wat is wijsheid? Waar zou Fae kunnen zijn? De snelweg lijkt me onlogisch, want hoe komt ze daar?

“Laten we eerst naar Anna gaan”, stelt Rosita voor. “Ik maak snel wat te eten en dan gaan we. Als we aanbellen rond etenstijd, is de kans groot dat ze thuis zijn. En ik lust nu al best wel wat, jij ook?”

“Als jij kookt zeker”, glimlach ik.

Vlak voordat we gaan, pak ik nog snel een trui uit haar kast. Fae zal het wel koud hebben.

“Al rijden we de hele nacht”, troost Rosita. “We brengen je meisje thuis.”

Haar woorden doen me goed.

Ik trek mijn jas aan en draai de deur op slot.

Trrr. Trrrr. Trrrr.

Het is Verbunt. M’n baas, die ik alleen nog maar via de app heb verteld dat ik wat extra dagen nodig heb.

“Dag Sanna, hoe staat het ervoor?”

“O, ja, excuus, ik heb niks meer van me laten horen”, verontschuldig ik me.

“Ik wil graag weten wanneer je weer komt, want de zaak stagneert zo langzamerhand. Ik heb wel een invaller voor je, maar die blijft maar tot eind van de week en zoals je weet-”

“Fae is nog steeds vermist, zoals je misschien wel weet, dus ik ga haar nu weer zoeken. Pas als ze thuis is, gezond en wel, kom ik weer werken.”

Ondertussen staat Rosita druk te wapperen met haar hand.

“Helpen!” mimet ze. “Laat ’m helpen!”

“Kunnen jullie niet helpen met zoeken? De leerlingen, misschien weten ze wel wat. Iets waaraan ik niet denk, en de politie ook niet.”

“Wat naar voor je Sanna, en dat meen ik”, antwoordt Verbunt. “Maar dit lijkt me toch echt een zaak voor de politie. Succes, Sanna, en sterkte. Houd me een beetje op de hoogte, wil je?”

Met een zucht hang ik op.

We stappen in de auto van Rosita en zetten koers naar Anna. Faes beste vriendin woont een paar straten verderop, maar we weten niet hoe ver we vannacht nog moeten rijden en zoeken, dus we hebben ook twee thermoskannen koffie, een zak bananen en een stapel crackers bij ons. Je weet maar nooit.

Anna’s moeder valt me meteen om de nek wanneer ze de deur opendoet.

“Weet je al iets?” vraagt ze.

“Nee”, schud ik. “Ik hoopte juist dat Anna ons misschien nog iets kon vertellen.”

“Hoi, Rosita”, steekt mijn vriendin haar hand uit. Vergeet ik haar toch helemaal te introduceren.

Gestommel in de gang, en niet veel later staat ook Anna in de deuropening. “Ik heb echt alles al gezegd”, huilt ze.

“Oké lieverd”, zeg ik. “Ik hoopte alleen op een aanwijzing. Sorry voor het storen.”

We draaien weer om en lopen terug naar de auto.

“Het komt goed”, zegt Rosita nog maar een keer. Misschien ook wel om het zelf te geloven.

Ping!

Ik kijk op mijn telefoon en zie een bericht van Van Rijn.

Er zijn aanwijzingen dat Fae zich in Leeuwarden bevindt. Twee eenheden daar onderzoeken de tip en het mogelijke gebied. Ze is mogelijk vastgelegd door de camera van een fastfoodrestaurant. Ik bel je zodra ik meer weet.

“Leeuwarden?!” roep ik. “Rosiet!!” Ik sla met mijn linkerhand op haar arm van enthousiasme, maar ze hoort me niet.

“Ja, Jelle?” zegt ze, blijkbaar ook bellend. “Fae is wát?”

Hieronder luister je alle muziek die je terugvindt in de hoofdstukken van De Stagiair.

OVER DE STAGIAIR

Elke zaterdag om 22.00 uur verschijnt er op Libelle.nl een nieuw hoofdstuk uit onze erotische thriller ‘De Stagiair’.

Sanna (49) geeft les op een middelbare school. Ze twijfelde toen de stoere skater Laurens solliciteerde om haar stagiair te worden, maar hij pakte haar in met zijn charme en kennis. In de loop van het jaar laat ze hem steeds dichterbij komen en komt-ie zelfs bij haar thuis. En dan is haar dochter Fae (12) ineens verdwenen.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden