De Stagiair - hoofdstuk 50: “Ik ga Pim zeggen dat hij zijn dochter nooit meer mag zien” Beeld Getty Images
De Stagiair - hoofdstuk 50: “Ik ga Pim zeggen dat hij zijn dochter nooit meer mag zien”Beeld Getty Images

PREMIUMDe Stagiair

De Stagiair - hoofdstuk 50: “Ik ga Pim zeggen dat hij zijn dochter nooit meer mag zien”

Sanna en Rosita zijn onderweg naar Fae, die veilig bij Jelle in Friesland is. Maar wat is Pims rol in haar verdwijning en wat is er precies met Fae gebeurd?

Hanneke MijnsterGetty Images

“San! Ze is oké! Fae is oké!” Rosita gilt, zoals ze ook gilde toen ik vertelde dat ik zwanger was. Zelf werd ze nooit moeder, het was haar niet gegeven zegt ze zelf, maar ik geloof ook niet dat ze het vurig wenste. De rol van suikertante voor Fae zit haar als gegoten.

Rosita kijkt me glunderend aan.

“Ze is bij Jelle.”

Mijn hart klapt bijna uit elkaar, van geluk en van ontlading.

“Wat? Hoezo?”

Ik steek mijn hand uit om de telefoon van Rosita over te nemen, maar ze buigt zich bewust van mij af.

“Oké, ja. Maar waarom dan? Ja maar Jel, je snapt toch - Nee, oké, oké, ja, we komen eraan.”

Rosita hangt op en kijkt me aan.

“Fae is gezond, maar ze weigert Jelle te vertellen wat er is gebeurd en ze wil ook niet met jou praten. Ik stel voor dat we er nu gewoon naartoe gaan en dan zien we van daaruit wel verder. Maar ze is oké, schat! Wat een opluchting!”

Duizend vragen buitelen over elkaar heen en benemen me haast de adem.

“Kom, we gaan!” roep ik en ik trek het portier aan de bijrijderskant open.

“Laten we eerst langs jouw huis rijden”, stelt Rosita voor. “Mijn spullen staan daar nog en ik blijf straks natuurlijk in Lemmer.”

“Dat snap ik”, knik ik, ook al voelt iedere vertraging nu te lang.

In het korte stukje naar mijn flat zitten we zwijgend naast elkaar. Af en toe een ‘goh’ of een ‘zou ze?’ en dan valt de stilte weer. We zijn er in een oogwenk. Terwijl Rosita haar tas pakt, bel ik Van Rijn.

“Ja”, is het enige wat hij zegt als hij opneemt.

“Met Sanna van Appelen”, zeg ik, “Fae is terecht.”

“Dat is fraai”, antwoordt Van Rijn. Fraai. Leeft die man nog in 1957?

“Ze is bij een vriend van mij, in Lemmer. Ik ga er nu naar toe, met Rosita. Ze is bij haar huis namelijk. Je teams hoeven dus niet meer te komen.”

“Wat fijn dat ze in goede gezondheid is aangetroffen.” Van Rijn klinkt ineens een stuk monterder dan voorheen. “Wat is het adres? Ik kom er ook heen met een collega, de andere teams zal ik terugroepen.”

Ik zeg dat dat niet hoeft, maar Van Rijn weet van geen wijken. Iets met protocol en gangbaar hoor ik hem zeggen, terwijl ik ondertussen mijn tas pak en kijk hoe ver Rosita is.

Een halfuur en een snelle tosti later, zitten we op de A2. Het is al bijna halftien, dus we zijn er waarschijnlijk pas rond middernacht. Ik schuif onrustig heen en weer op mijn stoel. Hoe zal Fae eraan toe zijn? Wat is er precies gebeurd? En waarom wil ze nog niks zeggen?

“Het is wat hè, lieverd”, sust Rosita. “Zal ik even een muziekje opzetten? Daar worden we allebei rustig van.”

Met haar knie houdt ze haar stuur zo recht mogelijk en ondertussen grabbelt ze haar telefoon uit haar tas.

“Deze is altijd fijn”, zegt ze en al bij de eerste tonen herken ik Helplessly hoping van Crosby Stills ’n Nash, een oude liefde van Rosita, al zolang als ik haar ken.

They are one person
They are two alone
They are three together
They are for each other

We zingen samen, dat doet ons allebei goed.

“Dit waren de zwaarste dagen uit mijn leven”, zucht ik.

“Nou, uit het mijne ook. Hoe lang heb je Fae nu niet gezien?”

“Elf nachten en twintig uur”, antwoord ik, “omdat ze eerst al een paar dagen bij Pim was. Zolang zijn we nog nooit van elkaar gescheiden geweest.”

“En wat is Pims aandeel in dit hele verhaal?”

“Hij heeft haar aan haar lot overgelaten!” roep ik. “Of weggejaagd, of op weet ik veel welke manier onder druk gezet zodat ze niet bij hem wilde blijven. En dat krijgt hij zeker nog van me te horen, maar nu wil ik gewoon eerst naar mijn meisje toe.”

“Ik snap het niet”, gaat Rosita verder. “Het ene moment heeft Pim niet eens geld om te pinnen, en moet jij alles voor Fae in je eentje rooien, en dan heeft hij wel stapels geld in huis. Engels geld ook nog eens.”

“Pim is geen knip voor de neus waard”, antwoord ik. “Hij heeft al lang geleden besloten dat hij geen zin heeft om te werken, en investeert liever in crypto en in louche handeltjes, dan in zijn dochter. Ik had er nooit mee moeten instemmen dat Fae die paar nachten bij hem zou zijn, dan was dit allemaal niet gebeurd.”

Ik voel mijn kaken strakker worden nu ik dit zeg. “Sterker nog, ik ga hem nu bellen en zeggen dat hij zijn dochter nooit meer mag zien.”

“Zou je dat nou-” probeert Rosita, maar mijn telefoon gaat al over. Vanaf de piep gil ik zijn voicemail helemaal vol met alles wat ik zojuist ook tegen Rosita heb gezegd, en ik sluit af met de boodschap dat ik die ponden morgen kom ophalen en dan zelf wel zal omwisselen bij de bank, als achterstallige alimentatie.

Rosita schudt haar hoofd.

“Ik meen het hoor!” roep ik.

“Pas nou maar op”, zegt ze, “je weet niet eens waar dat geld vandaan komt. Straks ben je nog medeplichtig aan iets.”

Wanneer we Rosita’s erf op rijden kan ik haast niet wachten met uitstappen. Ik had gehoopt op een scène zoals in films, waar Fae en Jelle ons zouden opwachten, maar er staat niemand en er brandt alleen een klein lichtje in het voorhuis. Ik spring uit de auto, terwijl de motor nog draait en ren achterom.

“Fae!” gil ik zo hard ik kan. “Fae!”

Ik bons op de deur, want hij zit op slot. Waarom zou Jelle de knip erop doen? Hij weet toch dat we komen?

“Fae!! Waar ben je?”

Het licht in de keuken schiet aan en ik zie Jelles lange gestalte naar de deur lopen.

“Heee Sanna, hi, goed je te zien. Haal even diep adem, dan kan ik je binnenlaten.”

“Hoezo?” zeg ik fel. “Waar is Fae?”

“Binnen, ja Fae is hier, maar toen ik vertelde dat jullie onderweg hiernaartoe waren, probeerde ze weer weg te lopen. Daarom had ik de deur op slot.”

“Weglopen?” vraag ik verbaasd. “En: weer?”

Hieronder luister je alle muziek die je terugvindt in de hoofdstukken van De Stagiair.

OVER DE STAGIAIR

Elke zaterdag om 22.00 uur verschijnt er op Libelle.nl een nieuw hoofdstuk uit onze erotische thriller ‘De Stagiair’.

Sanna (49) geeft les op een middelbare school. Ze twijfelde toen de stoere skater Laurens solliciteerde om haar stagiair te worden, maar hij pakte haar in met zijn charme en kennis. In de loop van het jaar laat ze hem steeds dichterbij komen en komt-ie zelfs bij haar thuis. En dan is haar dochter Fae (12) ineens verdwenen.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden