De Stagiair - hoofdstuk 51: “Je wist dat ik was verliefd op Laurens, en toch sprak jij met hem af!” Beeld Getty Images
De Stagiair - hoofdstuk 51: “Je wist dat ik was verliefd op Laurens, en toch sprak jij met hem af!”Beeld Getty Images

PREMIUMDe Stagiair

De Stagiair - hoofdstuk 51: “Je wist dat ik verliefd was op Laurens, en toch sprak jij met hem af!”

Fae is in Friesland bij Jelle, waar Sanna en Rosita net zijn gearriveerd. Daar blijkt dat Fae helemaal niet zo op haar moeder zit te wachten.

Hanneke MijnsterGetty Images

Ik schrik van Jelles woorden. Zo ken ik Fae helemaal niet. Ik moet me bedwingen om hem niet opzij te duwen. Rosita staat inmiddels achter me en samen gaan we dan toch naar binnen.

“Ze zit in de logeerkamer”, weet Jelle.

Ik loop de keuken uit en de gang in, de tweede deur links is de kamer waar Fae en ik al zo vaak samen verbleven.

“Fae, lieverd!” zeg ik terwijl ik de deur open. Mijn kleine meisje zit op het bed, met haar rug naar me toe. Aan haar houding te zien, zit ze met haar armen over elkaar. Haar staart zit rommelig en vol met klitten. Ik loop naar haar toe en geef een zachte aai over haar hoofd. Ze duikt meteen opzij.

“Meisje, wat ben ik blij dat ik je weer zie!” roep ik. “Ik was zo bezorgd, en ik ben helemaal niet boos. Kom, geef me een knuffel, praten kan later wel.”

Ze ziet bleek, en moe, maar haar ogen staan fel. Ze draagt een shirt dat ik niet ken.

“Met jou ga ik helemaal niet praten”, gilt Fae. “Stomme slet!”

“Pardon?” zeg ik, nu ook fel. “Wat is er in hemelsnaam aan de hand, meisje?”

“Je wist dat ik verliefd op hem was!” huilt ze “En toch ging jij met hem afspreken!”

“Wat? Wie? Waar heb je het over?”

“Seb natuurlijk”, huilt ze. “Ik was met Seb aan het chillen en toen zag ik een foto van jullie samen in zijn telefoon.”

“Seb?” vraag ik. Mijn brein draait overuren, en ik weet het echt even niet.

“Ja, op school heet-ie Laurens. Zodat niet iedereen hem herkent.”

“Mijn Laurens?” vraag ik verbaasd. “Mijn stagiair?”

Het duizelt me nog steeds. Seb? Laurens? En met Fae? Welke foto dan? En wat weet ze precies?

“Lieverd”, sus ik, “ik wist dat echt niet, dat je verliefd op hem was. Dat maakt ook niet uit. Liever hoor ik hoe het met je gaat. Ik ben zo blij dat ik je weer zie! Jeetjemina, wat was ik ongerust.”

“Het maakt wel uit!” roept Fae. “Je hebt alleen maar aan jezelf gedacht. Zoals altijd.”

“Ja, maar schat, wat speelde er dan tussen jullie? Die jongen is toch veel te oud voor jou?”

“En voor jou toch veel te jong?” wijsneust mijn dochter. Ze duwt mijn hand, die ik op haar knie probeer te leggen, resoluut weg.

“Maar lieverd, wat goed dat je naar Jelle bent gegaan”, zeg ik. Om informatie te krijgen, moet ik mijn tactiek wijzigen. Leer mij m’n puber kennen. “Hoe ben je hier gekomen?”

“Met de trein.”

“Heb je een OV-chipkaart dan?”

“Ja, die heb ik gekocht toen ik naar Nijmegen ging, met geld van papa.”

Ik luister zonder te vragen. Laat haar maar even vertellen.

“Daar zou S... eh, Laurens meedoen aan een skatekampioenschap en ik ging kijken. Anna wilde ineens niet meer mee, dus ik ging alleen. Hij vond het heel chill dat ik er was, dat zag ik. En hij werd tweede! Ik wilde dat met hem vieren, maar hij moest door, zei hij. Toen heb ik hem mijn armbandje gegeven. Dat vond hij leuk, want hij zei dank je wel. Ik wilde een selfie maken, met hem, maar mijn telefoon was leeg. Het mocht wel met zijn telefoon, en toen zag ik dus die foto van jullie samen. Daardoor moest ik huilen, dus ik rende gauw weg.”

“En daarna?” probeer ik.

“Nou, toen was ik heel boos en verdrietig. Ik ben weer naar het station gegaan en met de trein naar Heerenveen.”

“Hoe wist je de weg dan?”

“Dat staat toch op die borden?” Fae zucht.

“En niemand heeft je daar gezien?” vraag ik door.

“Hoezo? Ik heb allemaal mensen gezien.”

Ik vertel over de zoekactie met de politie en het speuren in de buurt om Fae te vinden, en dan komen ook bij haar de tranen. Dat Pim ook in hechtenis zit, laat ik voor nu even achterwege.

Rosita steekt voorzichtig haar hoofd om de hoek. “Hoe gaat het hier?” vraagt ze. “Zullen we zo lekker gaan slapen en morgen verder kijken wat we gaan doen aan de hele situatie?”

Fae kijkt me aan met een vragende blik.

“Dat lijkt me een heel goed idee”, antwoord ik.

Fae en ik ploffen in het tweepersoonsbed. Rosita is de koningin van de sfeer en dus wemelt het hier van de kussentjes en prullaria en trekken we de deken met grote bloemen op tot onze oren.

Tummm, tudududummmm, neurie ik. My girllllll, I’m talking ‘bout my giiihiiihiirrrll. Ik aai Fae zachtjes over haar haar en wens haar welterusten.

“En waar is papa?” wil Fae weten.

“Er is nog zoveel te bespreken, schat, maar dat komt later wel. Nu gaan we slapen, want ook jij zult wel kapot zijn. Alles komt goed, dat is het voornaamste. Toch?”

Een zacht snurkje is het enige wat ik nog hoor.

De volgende ochtend word ik wakker van de geur van verse koffie en gebakken eieren. Fae is nog in diepe slaap en ik besluit haar maar even te laten.

In de woonkamer hebben Rosita en Jelle de tafel al gedekt en staan er zelfs twee lunchpakketjes voor ons klaar. De schatten.

“Jou kennende wil je straks met de trein naar huis, maar ik wil jullie ook met alle plezier brengen”, zegt Jelle.

“Wat ken je me toch goed”, glimlach ik. “Heel erg lief, maar we gaan inderdaad met de trein. Heb je mijn telefoon ergens gezien?”

Hij blijkt nog in mijn jaszak te zitten en heeft daar een stortvloed aan berichten verzameld. Drie gemiste oproepen van Van Rijn, allemaal appjes van collega’s en nog wat dingen in de buurtapp. En één van Laurens. Ik besluit nog niks te lezen en weer aan tafel te gaan.

“Moet je nog iets met de politie afhandelen vandaag?” vraagt Rosita.

Ik knik. “Allemaal gemiste gesprekken, dus ik denk het wel. En ik wil ook weten hoe het nu zit met Pim, dus ik bel hem wel als we straks weer thuis zijn.” Over het berichtje van Laurens zwijg ik.

“En Fae? Wat is er nou gebeurd?” wil Rosita weten.

“Dat vertel ik later, als ze niet in de buurt is. Ik ben nu juist zo blij dat ze er weer is.”

Rosita knikt en kijkt me naar mijn idee net iets te lang aan.

Wanneer ik mijn laatste slok koffie naar binnen giet, voel ik mijn telefoon trillen. Het is Van Rijn weer.

“Hallo, met Sanna, ik bel je la-”

“Mama, wie is dat?” vraagt Fae, die ineens ook in de keuken staat.

“Heb jij Pim recent nog gesproken?” vraagt Van Rijn, “of ook maar iets van hem vernomen?”

Op zaterdag 17 december om 22:00 uur vind je de spannende ontknoping op Libelle.nl/destagiair.

Hieronder luister je alle muziek die je terugvindt in de hoofdstukken van De Stagiair.

OVER DE STAGIAIR

Elke zaterdag om 22.00 uur verschijnt er op Libelle.nl een nieuw hoofdstuk uit onze erotische thriller ‘De Stagiair’.

Sanna (49) geeft les op een middelbare school. Ze twijfelde toen de stoere skater Laurens solliciteerde om haar stagiair te worden, maar hij pakte haar in met zijn charme en kennis. In de loop van het jaar laat ze hem steeds dichterbij komen en komt-ie zelfs bij haar thuis. En dan is haar dochter Fae (12) ineens verdwenen.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden