null

De Dag Nadat

De dag nadat... mijn zestienjarige dochter vermist raakte

Beeld Shutterstock / fizkes

Het kwijtraken van je kind... het is een nachtmerrie voor alle ouders. Voor Patty (49) werd dat werkelijkheid. Haar dochter Zoë raakte vermist.

Patty (49): “Ik heb geen oog dichtgedaan vannacht, ik heb alleen liggen woelen en piekeren. Uit bed dan maar. Björn, Zoë’s broer, moet naar school. Wonderlijk hoe ik gewoon de trap afloop, thee zet en zelfs nog weet dat Björn vanmiddag naar de tandarts moet. Ik ga zijn afspraak niet afzeggen. Laten we in deze wereld waarin alles op z’n kop staat maar zo veel mogelijk gewoon dóórgaan.

Loverboy-circuit

Mijn gedachten schieten naar gisteren, toen ik hoorde dat Zoë na haar schoolreisje naar Artis niet is teruggekomen bij de gesloten inrichting waar ze verbleef. Omdat het zo goed ging, mocht ze steeds meer, maar nu is het opnieuw misgegaan. Zoë… Waar is ze? Voor de zoveelste keer log ik in op haar bankrekening. Ze heeft geen geld opgenomen. Haar telefoon heeft ze niet bij zich. Onder de bezorgdheid smeult mijn woede. Ik ben woest op de instelling. Zoë woonde daar niet voor niets, ze zat in het loverboy-circuit, is misbruikt en moest beschermd worden.

Bescherming

Mijn grenzeloze dochter die zo graag lief gevonden wil worden. Sex, drugs en drank: het traject met Zoë loopt al vanaf haar dertiende. Ze heeft een autismespectrumstoornis, maar is tegelijkertijd heel slim én onwaarschijnlijk naïef. Vandaar dat ze in handen viel van een loverboy. Ze moest tegen hem beschermd worden, maar ook tegen zichzelf omdat ze naar hem toe bleef trekken. Gisteren wilde ik haar vaste begeleider spreken, maar dat kon niet: zij was vrij en kon ‘hiervoor niet gestoord worden’. Gelukkig was haar leerkracht heel begaan. Zij beantwoordde al mijn vragen, wist welke kleding Zoë droeg en belde alle leerlingen die met haar hadden opgetrokken.

Pijn

Ik loop naar boven om Björn wakker te maken. Hij vraagt meteen: ‘Weten ze al iets?’ Als we even later een broodje eten, zeg ik dat hij op tijd thuis moet zijn vanwege de tandarts. Terwijl ik hem uitzwaai, voel ik de pijn in mijn hart. Ik vind het vreselijk dat ook hij dit moet meemaken.

Ondertussen bliept mijn telefoon onophoudelijk van de binnenkomende appjes. Lief, maar ik word er ook gek van. Telefoontjes druk ik weg, ik wil de lijn vrijhouden voor nieuws over Zoë. Ik plof op de bank en staar voor me uit. Kon ik mijn hoofd en alle beelden van wat er gebeurd zou kunnen zijn maar uitzetten. Heb je hoofdpijn, dan neem je een aspirientje, maar hier is niets voor.

Foute jongen

Ik bel Zoë’s vader, mijn ex-man, om te melden dat er vanmiddag een amber alert uitgaat. Daarna check ik voor de zoveelste keer Zoës bankrekening. Niets. Dan rinkelt mijn telefoon. Het is dezelfde vriendelijke rechercheur die ik gisteravond sprak en die vraagt of ik extra foto’s heb van Zoë. Ik ga meteen op zoek. De tijd gaat in een roes voorbij. In mijn hoofd praat ik doorlopend met Zoë: ‘Wáár ben je, kind? Ben je veilig? Heb je wel geslapen?’ Mijn grootste angst is dat ze opnieuw in handen van een foute jongen is gevallen.

Amber alert

Weer gaat mijn telefoon. De rechercheur meldt dat zijn shift erop zit en geeft door wie hierna mijn contactpersoon is. Ook vertelt hij dat het amber alert straks de lucht in gaat. Uiteindelijk krijg ik een appje met de link. Ik open ’m. Zoë kijkt me vriendelijk aan. Ik ben er stil van. Dit gebeurt met andermans kinderen, niet met de mijne. ‘Zoë, wat heb je gedáán’, vraag ik voor de zoveelste keer in gedachten.

Tranen

Aan het ergste, dat ze misschien niet meer leeft, durf ik niet te denken. En dan, voor het eerst sinds ik het nieuws hoorde, komen de tranen. Van angst, woede en frustratie. Ik ben boos op de wereld waarin we leven, waarin deze dingen gebeuren. Als ik een sleutel in het slot hoor, staat mijn hart voor de zoveelste keer even stil. Zoë? Dan hoor ik Björn roepen: ‘Mam, ik ben thuis, ik ben op tijd voor de tandarts, hè?’ Ik veeg mijn tranen weg, haal mijn neus op en zeg met een normale stem: ‘Hartstikke goed schat, we gaan zo.’”

Lees hier het vervolg van dit verhaal.

In verband met de privacy zijn de namen van dit artikel veranderd

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden