hans klok

“Mensen gunden me het succes in Las Vegas”

null Beeld Petronellanitta
Beeld Petronellanitta

Als een trein ging het met illusionist Hans Klok in Las Vegas – en toen kwam ook voor hem corona. Hij keerde terug naar Nederland en settelde zich in Bloemendaal: “Ik wil er niet weg hoor, maar ik kijk wel veel op Funda.”

Je zou je voor járen settelen in Las Vegas, wat was het moment waarop je dacht: die coronatoestand gaat langer duren dan gedacht, ik ga terug naar Nederland?

“Na een maand of vier was het wel klaar. Al mijn medewerkers waren al terug naar Nederland. Daarom moesten mijn vriend Dann en ik samen alle locaties opruimen: het theater, het casino, de werkplaats én ons eigen huis. Drie verhuizingen die door elkaar heen liepen. We hebben vier zeecontainers gevuld. Een zeecontainer is zo groot als een trailer die op de weg rijdt, dus reken maar uit. Ik had bedacht daar nog tien jaar te blijven, dus ik had heel veel gekocht, ook voor de shows. Echt leuke vintage spullen waarvan meer dan de helft niet mee kon. Vrolijk werd ik er niet van, maar ik probeerde er toch een beetje de schouders onder te zetten. Iedereen heeft zich moeten herpakken. Ik heb wel geleerd dat je jezelf in de coronatijd niet te belangrijk moet maken, want iedereen zit in die boot. Je zou maar een restaurant hebben, of net een kermisattractie gekocht hebben van een paar miljoen. Zo’n ding moet draaien, anders kost het geld. Nu alles weer een beetje gaat beginnen, zal pas blijken wat de echte schade zal zijn.”

Het lijkt me niet niks, dat moment dat je daar dan staat en alles hebt ingepakt.

“Dat was wel emotioneel. Vooral omdat mijn hoofdassistente Nathalie Hoop, twee dagen voor wij terugkeerden naar Nederland, overleed. Ze was al ziek, ze was die laatste keer al niet meer meegegaan. Haar ziekte – ze had baarmoederhalskanker – liep door het hele Las Vegas- en coronaverhaal. Iedereen was met haar bezig, dat zij het moest gaan halen. Ik heb altijd gedacht, en zij geloof ik ook, dat zij die ene uit de miljoen was die het wél zou gaan redden. Op 3 november overleed Nathalie. Twee dagen later arriveerden Dann en ik in Nederland. Onze situatie was niet fijn, maar wat Nathalie is overkomen, dat is pas echt erg. Dan valt je eigen ellende daarbij in het niet. De dood is onomkeerbaar en daarmee veel erger, zeker ook vanwege haar kinderen. Zo tragisch. Waarmee corona wel in een bepaald perspectief werd gezet. Met het virus, hoe erg het ook is, kun je toch alles weer oppakken. Over drie weken treden we weer op, wat Nathalie niet meer gegund is.

null Beeld
null Beeld

Wat me overigens is opgevallen bij onze terugkeer, is hoe lief de mensen in Nederland reageerden. Mensen gunden me het succes in Las Vegas. Er wordt wel gezegd van de Nederlanders dat wij zo’n hard volk zijn, maar ik vond juist dat iedereen enorm meeleefde. Er gingen twee vluchten per week van Amsterdam naar Las Vegas, en al die Nederlanders gingen naar mijn show. Je kunt daar naar Cher, je kunt naar David Copperfield, maar dan ga je naar Hans Klok, dat vond ik toch wel erg leuk.”

Je gaat nu aan de tour hier beginnen natuurlijk, maar wil je daarna weer terug naar Las Vegas?

“Voorlopig kan ik helemaal niet terug. Ik heb ontzettend veel afspraken gemaakt voor het komend jaar. Omdat er toch niets doorging, heb ik op alles ja gezegd. En nu gaat alles door en heb ik weer vier agenda’s door elkaar heen lopen. Nou ja, word ik weer lekker dun. Overigens weet ik natuurlijk niet of het was gelukt, met die nieuwe show in Las Vegas. Die plek is niet zaligmakend, zeker niet. Gezelligheid zoals wij dat hier kennen, dat is daar niet zo. Tenminste, Las Vegas heeft dat niet, New York is weer heel anders. Hoe dan ook, voorlopig blijf ik hier.”

En waar is hier?

“Ik heb een grote werkplaats in de haven van IJmuiden. Daar repeteren we en creëren we de muziek; zijn we aan het plakken, knippen en luisteren of het allemaal wel klopt. Met hulp van goeie mensen, maar de basis doe ik allemaal zelf. Soms werk ik samen met een componist, dan heb ik een idee in mijn hoofd en gaan we er samen aan werken. Zo is het met alles: de kostuums, de kleding, de teksten – niet dat ik veel tekst heb trouwens, maar dat wat ik zeg, moet wel goed zijn. De marketing: je bent toch je eigen merk en dat moet je aan de man brengen. Daar vul ik eigenlijk mijn dagen mee, net als nu dit interview voor Libelle en eerder deze week zat ik in Georgië voor een commercial. Ik vind de variatie wel leuk, dat je altijd onderweg bent en dat het niet saai is of zo. Reizen en in hotels leven vind ik leuk, optreden natuurlijk ook.

Ik ben nu 52 jaar en ik hoop dit nog tien, twintig jaar te kunnen doen. In Bloemendaal, waar we wonen, probeer ik iedere dag wel even naar de sportschool te gaan, om weer goed in shape te komen. Onder ons huis is een sportschool en een zwembad, voor alle mensen die daar wonen. Het is goed om in beweging te zijn; sporten maakt je hoofd leeg. Verder vind ik Bloemendaal een erg leuk dorpje. Het heeft iets kneuterigs, op een goede manier. Ik zou er niet weg willen, al is een van mijn hobby’s huizen kijken op Funda. Laatst heb ik bijvoorbeeld gekeken naar het oude huis van mijn opa en oma waar ik als kind veel ben geweest. Het is nu onherkenbaar. Maar goed, dan zie ik op Funda bijvoorbeeld een huis in Aalsmeer, en dan vind ik die omgeving zo industrieachtig. Wat dat betreft is Bloemendaal prachtig. Je kunt er uren in de bossen lopen, het is fantastisch.”

null Beeld
null Beeld

Je vriend Dann kwam al een paar keer voorbij in het gesprek, wonen jullie eigenlijk samen?

“Ja! Al binnen een week. Ik had hem al vaker gezien in de zaal, tijdens optredens. Ik dacht dat hij een journalist was, ik wist niet eens dat hij zelf goed kon goochelen. Op een gegeven moment, bij een optreden in Carré, vroeg ik een paar mensen uit de zaal om me te helpen. Dan ga ik in zo’n kleine kartonnen doos en dan mogen de mensen overal waar ze willen van die zwaarden insteken. Ik vroeg om twee vrijwilligers en toen hij zijn hand opstak, zei ik: ‘kom maar naar voren.’

Hij zat naast iemand die ik kende, dus ik heb diegene een bericht gestuurd of hij aan die leuke jongen die me hielp met de zwaarden zijn telefoonnummer wilde vragen. Ik stuurde hem een bericht en hij stuurde meteen een berichtje terug. We spraken af en de rest is geschiedenis. Ik heb eerder langere relaties gehad en geloof dat er in elk leven meerdere liefdes kunnen zijn, maar deze hou ik. Hij helpt me, met de voorbereidingen, maar ook in de show en in de act. We werken veel samen en dat gaat erg goed. Soms vind ik een bepaalde truc goed en dan zegt Dann dat hij het niks vindt. Zeg ik weer: ‘Ja, maar ik wel. De eerste 45 jaar voordat ik jou kende, heb ik het ook zo gedaan.’ Je moet soms wel je eigen ding blijven doen.”

Je moeder, die jou die eerste 45 jaar natuurlijk wel kende, is inmiddels overleden. Jij was op dat moment in Las Vegas. Hoe was dat voor je?

“Mijn moeder zat in een gesloten tehuis in IJmuiden, daar werd ze goed verzorgd. Eind 2019 ging het steeds slechter met haar, binnen een paar dagen overleed ze. Bij het casino waar ik toen werkte, heb ik direct gezegd dat ik zo snel mogelijk terug moest naar Nederland. Het was heel raar: je hoort dat je moeder is overleden, maar die avond treed je gewoon nog op, hè. Mijn moeder had zwaar alzheimer, op het laatst was ze eigenlijk gewoon een kind. Ze had gelukkig de vrolijke vorm van alzheimer. Van de vijftig vormen heb je er geloof ik maar drie die vrolijk zijn. Ze zong de hele dag, ze was gelukkig op haar manier – op het laatst dan. Uiteindelijk is ze tachtig geworden. Ik kwam aan in Nederland op de dag van de begrafenis, had in het vliegtuig mijn speech geschreven. Dan kom je aan op Schiphol en moet je meteen door, ik had geen tijd meer om mijn haar te föhnen, dus ik had er maar een beetje gel in gedaan. Gelukkig kon ik haar nog even zien, dat vond ik wel fijn.

Ze lag opgebaard in het tehuis. Mijn moeder had altijd mooie handen, ik heb haar nog even kunnen aanraken. Mijn broer had de dienst fantastisch geregeld, er waren ontzettend veel mensen en het was een waardig afscheid. De volgende dag vloog ik weer terug naar Las Vegas. Met alzheimer begint het afscheid nemen al op het moment dat de diagnose is gesteld en daar ben je vervolgens wel een paar jaar mee bezig. Mijn vader is onverwacht overleden, dat was echt een schok. Mijn moeder stierf eigenlijk langzaam af.

Ik denk aan hen terug met veel liefde, ik had goede ouders. Ik was erg slecht in school. Mijn moeder had er net als ik een bloedhekel aan gehad dus dan zei ze: ‘kind, dan blijf je toch lekker thuis?’ Totaal niet opvoedkundig verantwoord natuurlijk, al moest ik wel vanaf mijn veertiende mijn eigen geld gaan verdienen. Ik werkte in de supermarkt maar verdiende daarnaast al met goochelen. Mijn ouders zagen dat ik daar serieus mee was en dachten: die gaat het wel redden. Hoewel ze totaal geen artistieke achtergrond hadden, hadden ze alle vertrouwen in me. Sommige ouders hameren enorm op een studie voor hun kinderen. Prima als jij daarmee wordt wat jij wilt worden, maar veel mensen studeren zomaar iets, wat ze soms helemaal niet willen worden. Dan denk ik: waarom? Maar goed, wat ik deed is niet aan te raden want ik moest daarna drie keer zo hard werken.”

null Beeld
null Beeld

Over werken gesproken: nog even en je gaat weer op tournee in Nederland. Wat mogen we van Hans Klok & Friends verwachten?

“In elk geval een enorm spektakel. In alle jaren waarin ik optreed, heb ik veel bijzondere mensen ontmoet: zangers, zangeressen, acrobaten, messenwerpers, fakirs, koorddansers, trapezeartiesten. Daar hebben we een selectie van gemaakt en met die artiesten ga ik op tournee. In een grote tent vertel ik het verhaal van al mijn reizen en natuurlijk laat ik daarnaast mijn eigen kunstjes zien, dus verdwijnen en zweven en dat soort dingen. We nemen het publiek echt mee in de magische reis. Een spectaculair programma, al is het niet een lange show, het is gewoon anderhalf uur knallen. We zijn geen circus hè, het is een variétévoorstelling. Mensen gaan lekker eten, komen om zes uur, overal eten en drinken, tentjes, lekker wijntje drinken. Na de voorstelling komt een dj in de tent, je kunt dansen, buiten wat eten, of binnen – het maakt niet uit. Het is echt een totale, avondvullende ervaring. Ik hoop dat iedereen na afloop kan zeggen dat ze een fantastische avond hebben gehad. Dat gun ik iedereen na deze ellendige coronatijd.”

null Beeld

Als je naar de toekomst kijkt, wat zou je dan nog écht graag willen?

“Ik zou nog wel de ultieme truc willen uitvindennatuurlijk, en ik wil graag blijven optreden, dat is iets magisch. Ik heb al veel mee mogen maken, heb altijd een leven gehad om dankbaar voor te zijn. Niet dat je zo in het verleden moet blijven hangen hoor, iemand zei laatst heel mooi: als je alleen maar achteromkijkt, sta je met je rug naar de toekomst. Je moet verder, in het nu leven. En af en toe dankbaar zijn natuurlijk. Het gaat allemaal zo snel. In mijn hoofd ben ik 30, maar in de realiteit ben ik 52. Ik heb buiten mijn ogen die achteruitgaan geen lichamelijke mankementen, maar ik moet wel harder trainen om nog steeds al die trucs en illusies uit te kunnen voeren. En dan moet je ook nog ouder wórden, Nathalie werd maar 44 jaar. Je moetgewoon hopen dat het je gegeven is, maar er is niks van te zeggen.”
T/m 31 oktober reist Hans Klok & Friends door heel Nederland hansklokshow.nl.

null Beeld

Uit de tent lokken

Loopt Hans gewoon met een wc-rol over de camping? Is hij ijdel en tovert hij thuis wel eens iets weg? Iris van Lunenburg bespreekt het met hem in deze video:

Benieuwd wie er volgende week in de tent zit? Raad mee op Instagram @libelle

  • Tekst bewerking: Christien Jansen. Styling: Liselotte Admiraal. Visagie: Astrid Timmer. Productie: Charissa Macnack. M.m.v. Mango (bruin linnen overhemd, suède espadrilles), WE (jeans, gebreide trui), Lanvin (zonnebril), GANT (pantalon), Zara (geprinte overhemd met korte mouw, gestreept shirt), H&M (armbanden)

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden