null

De Dag Nadat

Vervolg: de dag nadat... mijn zestienjarige dochter vermist raakte

Beeld Getty Images

Drie jaar geleden raakte Patty's dochter vermist. Nu vertelt ze wat er daarna gebeurde.

Patty (52): “Toen ik die avond weer naar bed ging, hoopte ik natuurlijk dat ’s nachts de telefoon zou gaan met het bericht dat Zoë gevonden was. Dat was niet gebeurd. Wél had ik wat geslapen, ik was volkomen uitgeput. Een slaappil had ik niet genomen. Stel dat er gebeld zou zijn, dan had ik geen auto mogen rijden. Gelukkig had de huisarts me wel iets rustgevends voorgeschreven. Ik was gék van bezorgdheid, wist niet waar ik het zoeken moest.

Getraceerd via e-mail

Op 1 oktober verdween Zoë, op 8 oktober is ze gevonden door de politie. Ik had de inloggegevens van haar mailaccount aan hen gegeven en toen ze probeerde in te loggen, kon de politie achterhalen waar die computer was. Ze hebben een inval gedaan, maar vonden alleen haar tas. Zelf was ze vervoerd naar een volgende plek. Achteraf blijkt dat Zoë drie dagen gedrogeerd op die eerste plek verbleef. De rechtszaak daarover moet nog voorkomen.

Op de vlucht

Uiteindelijk is Zoë gevonden in een andere flat. Toen de politie binnenviel, probeerde ze te ontsnappen via de balustrade, maar het was driehoog dus gelukkig durfde ze niet te springen. De politie belde me direct om te vertellen dat ze was gevonden. Toen ik het hoorde, heb ik héél diep gezucht. Alle spanning vloeide weg: ze is terecht! Dat ik verder niets wist, maakte me niets uit. Ze was terecht! Ik ben direct naar het politiebureau gereden waar Zoë was omdat ze verhoord moest worden.

In de handboeien

Omdat Zoë had proberen te vluchten voor de politie, werd ze met handboeien afgevoerd. Op het bureau werd direct een speciale brigadier ingezet die haar kon verhoren om zo veel mogelijk informatie te krijgen. Ze mocht niet met me mee naar huis. Vanuit het politiebureau werd ze opnieuw naar de gesloten instelling gebracht, maar ik mocht meerijden. Het was heerlijk om haar vast te kunnen houden, met haar te kunnen praten.

Ik zei meteen: ‘Ik ben niet boos op je, ik ben zó opgelucht dat je er weer bent.’ Zoë bood haar excuses aan dat mijn verjaardag nu niet door kon gaan. Ik had een weekje Center Parcs geboekt voor mijn vijftigste verjaardag, maar dat had ik inmiddels afgezegd. Daar hebben we nog grapjes over gemaakt. Ach, je bent op van de zenuwen op zo’n moment. Maar mijn hart jubelde onophoudelijk.

Eigen woning

Ik heb ook domme dingen gedaan in mijn puberteit, maar ik had altijd wel een gevoel van eigenwaarde. Ik hoop dat Zoë dat gevoel ooit nog ontwikkelt, en dat ze ooit van haar fouten leert. Ze is nu achttien. Vanwege haar problematiek heeft ze met voorrang een huis gekregen: heel Nederland wacht op een woning en zij krijgt – patsboem – een huis. Ze wordt bijgestaan door een organisatie en krijgt leefgeld. Op de dag dat ze haar sleutel kreeg, haalde ik haar mail van mijn computer. En zodra je kind achttien is, kun je sowieso niet meer bij de bankgegevens.

Haat-liefdeverhouding

Ik kan en hoef niets meer te controleren, het is nu haar leven, haar eigen verantwoordelijkheid. Ze is meerderjarig. Als zij een stomme keus maakt, dan is het haar stomme keus. Dat klinkt hard, maar het voelt fijn dat ik er niet meer achteraan hoef. Ik hou zielsveel van haar, al is het ergens ook een haat-liefdeverhouding. Dat neemt niet weg dat ik altijd voor haar zal klaarstaan. Ze blijft mijn kind. Mijn deur staat altijd voor haar open.”

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden