Pexels

De dag nadat... ik mijn ex naar een afkickkliniek bracht

PexelsBeeld Pexels

Jojanneke (31) brengt haar ex-vriend naar een afkickkliniek. Dit heeft niet alleen veel gevolgen voor hun relatie, het heeft ook veel invloed op het leven van hun dochtertje (1).

Jojanneke (31): “Ik ben kapot. Het is alsof ik nu pas voel hoe zwaar ik het de afgelopen tijd heb gehad. Maar ik voel me ook verlost: Daan is in goede handen en even niet meer mijn probleem. Hoewel we officieel al maanden uit elkaar zijn, deed ik nog alles voor hem. We hebben samen een dochter, Lotje. Dus ik blijf voor altijd met hem verbonden.

Afscheid nemen

Gisteren bracht ik hem naar de afkickkliniek, waar hij gaat proberen van zijn drank- en drugsverslaving af te komen. ’s Ochtends hielp ik hem zijn koffer pakken en keek ik toe hoe hij nog een laatste wodka-cola achteroversloeg. Voor de ingang van de kliniek namen we huilend afscheid van elkaar. Dat moest in de auto, want vanwege de coronamaatregelen mocht ik niet mee naar binnen. ‘Hier stopt mijn leven zoals het nu is’, zei Daan geëmotioneerd. ‘Hopelijk kom ik hier sterker uit.’ Daarna reed ik naar mijn ouders, bij wie ik met Lotje ben ingetrokken nadat ik Daan verliet. Ze vroegen niets toen ik terugkwam. Met hen kan ik niet over Daan praten. Ze vonden het maar niks, zo’n verslaafde man voor hun dochter. Hij is ook al een tijd niet meer welkom bij hen thuis, wat ik wel snap.

Drank- en drugsverslaving

Dat Daan wel van een drankje hield, wist ik al toen we een relatie kregen. Ook dat hij weleens drugs gebruikte, wist ik. Maar dat hij echt verslaafd was, merkte ik pas veel later. Het was moeilijk om er de vinger op te leggen, want hij werd niet opgefokt na gebruik. Bovendien kon hij goed liegen en manipuleren, zoals veel verslaafden. Als ik lege flessen sterke drank in huis vond, zei hij: ‘Die zijn al van lang geleden, toen vrienden iets kwamen drinken.’ De afgelopen twee jaar waren er steeds meer alarmsignalen. Zo belde Daan vaak in de badkamer met de deur dicht. Daarnaast was hij steeds weg en wist ik niet waar hij uithing. Als ik ernaar vroeg, had hij altijd een smoes. Soms gaf hij toe dat hij meer dronk dan goed voor hem was. Elke keer weer beloofde hij beterschap. Ik wilde niets liever dan hem geloven: ik hield veel van hem en we hadden een kind samen. Ons leven samen moest blijven zoals het was.

Op mijn werk kan ik mijn aandacht er vandaag niet bij houden. Ik denk aan hoe Daan maar bleef ontkennen dat hij verslaafd was. Dan ben je dus uitgepraat: een verslaafde moet zelf inzien dat hij een probleem heeft en er iets aan willen doen. We modderden een tijd door. Ik kreeg weer extra argwaan toen ik een prepaidtelefoon vond met berichten waaruit bleek dat Daan ook dealde. En ik ontdekte dat hij enorme schulden had. Het was alsof de grond onder mijn voeten wegzakte. Ik had geen idee van zijn financiële situatie, want we hadden geen gezamenlijke bankrekening. We komen er wel uit, stelde hij me gerust. Maar toen ik hem kort erna op heterdaad betrapte op het gebruik van drugs, was de maat voor mij vol: ik nam Lotje mee en ging bij mijn ouders wonen. Hij liet niets van zich horen. Op Lotjes eerste verjaardag, kort daarna, kwam Daan niet eens opdagen. Ik sta er alleen voor, besefte ik. Wat voelde ik me eenzaam. Met anderen erover praten durfde ik niet, want ik schaamde me voor de situatie.

Afkicken

Al snel zag Daan eindelijk, eíndelijk in dat er iets moest veranderen. Hij kreeg gezondheidsproblemen door zijn gebruik en besefte dat hij geen goede vader was voor zijn dochter. ‘Ik wil afkicken voor Lotje’, zei hij. Tijdens het intakegesprek met de kliniek, waar ik ook bij was, bleek zijn gebruik nog veel erger dan ik dacht. Hij snoof niet alleen cocaïne, hij gebruikte ook GHB. Hij vertelde dat hij ’s ochtends al bezig was met hoe hij aan geld kon komen om drugs te kopen.

Behandelingen

In de lunchpauze ga ik in mijn eentje een eind wandelen. Ik heb vandaag geen zin om te socializen. Hoe zou het met Daan gaan, pieker ik. Hij krijgt nu een detoxbehandeling en therapie. Tijdens de detox wordt onder medische begeleiding zijn gebruik van verslavende middelen gestopt. Dat is hartstikke zwaar, al krijgt hij wel medicatie om de ontwenningsverschijnselen te onderdrukken. Ik hoop zó dat het gaat lukken. Daan en ik komen niet meer bij elkaar. Maar Lotje verdient een vader die er voor haar is.”

Lees op libelle.nl/dedagnadat of via de Libelle-app hoe Jojannekes verhaal verdergaat.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden