L40_Roos Beeld Petronellanitta
L40_RoosBeeld Petronellanitta

Column

Roos: “Verbaasd knipperde ik naar mijn evenbeeld. Wie verzint dit?”

Ze heeft twee zonen, een man, een vader op leeftijd en veel vriendinnen. O ja… en zichzelf om voor te zorgen. Iedere week schrijft Roos Schlikker (46) in Libelle wat haar bezighoudt.

Toen ik net studeerde en het uitgaansleven ontdekte, kwam ik geregeld in een tent bij het Leidseplein die de Cooldown heette. Het was bepaald geen braaf schaakcafé waar je onder het genot van een kopje thee de stand van het land besprak. Nee. Eerlijk gezegd was de Cooldown de grootste grijp- en graaitent van Amsterdam, waar voornamelijk nummers met een hoog Ik heb een toe-toe-toeter op m’n waterscooter-gehalte werden gedraaid.

Het onvermijdelijke moment

Omdat er doorgaans meer mannen dan vrouwen binnen waren, werden vrouwen door het barpersoneel altijd schandalig gepaaid, waardoor mijn vriendinnen en ik na een paar uurtjes niets anders meer konden zingen dan “Ik heb een shoo-shoo-shooter op m’n waterscooter!”

Uiteraard kwam ook altijd het onvermijdelijke moment waarop al die drankjes moesten worden geloosd. Ik probeerde dat zo lang mogelijk uit te stellen, want naar het toilet gaan in deze kroeg was een op zijn zachtst gezegd confronterende, zo niet ontluisterende ervaring. Er was namelijk een enorme spiegel aan de binnenkant van de wc-deur gemonteerd. En echt, het is geen feestje om jezelf om halftwee ’s nachts met je broek op je enkels aan te staren terwijl je haar op halfzeven hangt, je mascara zich via je voorhoofd een weg naar kin heeft gebaand en je zorgvuldig aangebrachte lipgloss richting oor is verhuisd. Wat een horror.

Flashback

Deze zomer moest ik opeens weer aan dit beeld denken. Niet omdat ik bij het Leidseplein in de lampen hing (mijn mixdrankjestijd is al lang voorbij), maar omdat ik eindelijk weer eens in een vliegtuig zat. En wat hing er aan de binnenkant van de deur van het mini-wc’tje? Precies: een enorme spiegel. Verbaasd knipperde ik naar mijn evenbeeld. Wie verzint dit? Wie wil zichzelf op zo’n moment nou zien? Wie kijkt er al waterende graag naar dat asgrauwe hoofd, dat al weken te weinig slaapt en tot het laatste moment nog een heleboel deadlines moest halen, meehielp bij de musical van groep 8, dagelijks kattenkots dan wel hondenhaar stond op te ruimen en dat sowieso al eindeloos lang niet op vakantie is geweest door alle coronaperikelen?

Plotseling begreep ik de gedachte erachter. Het is juist de bedoeling dat je op zo’n vlucht wordt geconfronteerd met je afgetrokken bekkie. Want daardoor weet je weer precies waarom je die vakantie ook alweer nodig had. Eigenlijk best slim. Alleen jammer dat ze geen waterscooterliedjes in het vliegtuig draaien

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden