null Beeld Ester Gebuis
Beeld Ester Gebuis

Column

Nico: “We zaten nog geen minuut of er landde een merel. ‘Die heet Wim’, zei ik”

Hij woont samen met Tanja, heeft twee kinderen uit een vorige relatie en een heel eigen kijk op de wereld. Deze week vertelt Nico Dijkshoorn over een weekendje weg samen met Tanja.

Tanja en ik logeerden dit weekend in een tuinhuisje. Alles klopte. Er was een heel lief trapje naar de slaapkamer waar je ’s nachts wel van af kon rollen, maar alles was zo pietepeuterig dat een val hoogstens wat blauwe plekken opleverde. Je rolde heel langzaam de keuken in. Boven het bed hing een romantische klamboe en de televisie hoefde niet eerst vier uur lang te worden bestudeerd. Het wifiwachtwoord bestond niet uit 34 tekens, met allemaal ?@#%^7. We snapten de waterkraan en het rook niet naar natte hond. In de tuin stond een fijne grote stenen tafel.

Eenvoudig geluk

We zaten nog geen minuut of er landde een merel. “Die heet Wim”, zei ik. Tanja dacht het Natasja was. Kortom: eenvoudig geluk op een steenworp afstand van de Argentijns-vlees-etende kudde op het marktplein van Gouda.

Gastenboekje

Intussen verheugde ik me op het gastenboekje. Het kon niet anders of diverse Nederlanders hadden weer pagina’s vol geschreven over de onvolkomenheden. Ik ben dol op gastenboekjes. Je leest ze en je kijkt je medemens recht in zijn chagrijnige smoel. Dat gaat altijd in dezelfde zalvende stijl. ‘Heerlijke badkamer met een goede harde douchestraal. Jammer van het onzorgvuldige tegelwerk en dat er qua spiegelhoogte geen rekening is gehouden met mensen die langer zijn dan 2 meter 10. Het drinkbekertje ontbrak. Jammer van de douchegel, niet iedereen houdt van eucalyptus met gerookte houtsnippers.’ Ik klapte het gastenboekje open en na een kwartier zei ik tegen Tanja: “Het is een wonder. Ze vinden alles fijn! Zelfs niks over dat schilderij van die geplukte eend.” (‘Jammer van het schilderij. Dieren zijn ook mensen!’)

Tanja bladerde door het boekje en vond toch nog een regeltje kritiek: ‘De gratis blikjes bier kunnen een drankzuchtige weer in de verleiding brengen.’ Tanja en ik hebben daarna ons best gedaan op een zo lief mogelijke tekst. Eens kijken welke gast daar nog overheen gaat.

Benno en Theo

‘Het was een heerlijk huisje met fijne geluiden. Die zullen we missen. Thuis hebben we geen trap, dus we hebben de hele dag op en neer gelopen. De merel heet Benno. Wij hebben hem dat gevraagd. Dit jaar gaat hij niet op vakantie. Hij zei: “Als ik, vlak voor dit huisje, een beetje om jullie heen kan wippen, wat zal ik dan nog weg willen?” Het nachtlampje vlak bij de trap heet Theo. Dat hebben we hem niet gevraagd. Puur op ons gevoel. Nou daag!’

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden