null Beeld Petronellanitta
Beeld Petronellanitta

Column

Roos: “Was vroeger alles beter? Dat niet. Maar de tijd gaat wel heel erg snel”

Ze heeft twee zonen, een man, een vader op leeftijd en veel vriendinnen. O ja… en zichzelf om voor te zorgen. Iedere week schrijft Roos Schlikker (46) in Libelle wat haar bezighoudt.

De smaak was weeïg. Een hint van aardbei, verpakt in een snotterig melkjasje. De kleur bleef onbestemd. Iets van roze. Of gebroken wit. Ergens ertussenin. En dat konijn. Allemachtig, dat veel te vrolijke konijn. Beaardbeide konijnensnot in een hysterisch jolige verpakking, meer kan ik er niet van maken. Toch roffelde mijn hartje opgewonden toen ik las dat Tjolk weer op de markt wordt gebracht. Tjolk!

Godendrank

Dat drankje uit mijn jeugd. Op school hadden we verplichte schoolmelk, thuis kreeg ik alleen water en biologische appelsap met onduidelijke sliertjes. Maar was ik op een feestje van een vriendin wier ouders minder macrobiotisch in de leer waren dan de mijne, dan kregen we tussen het koekhappen en spijkerpoepen door een bakje met Nibbits en een eigen pakje Tjolk. Niets minder dan een godendrank op dat moment. Zelfs tegenwoordig, nu ik als volwassene prosecco kan drinken, bier, cocktails met heel moeilijke namen, zelfs nu ik nimmer meer aan de ranzige appelsap hoef, zelfs nu snak ik naar de smaak van het drankje uit mijn jeugd.

Nostalgie

Weemoed, het is een mal gevoel. Ik kan soms ten diepste verlangen naar dingen van vroeger, terwijl ik echt niet behoor tot de mensen die vinden dat toen alles beter was. Toch droom ik van eindeloze speelmiddagen bij een zon die nooit onder leek te gaan, van Te land, ter zee en in de lucht kijken op de bank, van cassettebandjes in mijn walkman stoppen, gewoon van ooit. De Amerikaanse socioloog Fred Davis zei in 1979 al: “Nostalgie is een herinnering waar de pijn uit is verwijderd.” Dat is natuurlijk zo, daarom voelen dit soort gedachtes zo lekker.

Ik denk dat daar nog een andere component bij komt, namelijk onze huidige enorme behoefte aan onthaasten. Ik schrik er vaak van hoe snel de tijd gaat. Zo lig ik na te hijgen van een bevalling, een tel later fietst mijn oudste naar de middelbare. Het gaat me te hard. Ik wil de tijd stilzetten. En hoe krijg je haar beter stil, dan door even terug te kruipen in vroeger? Door in mijn eigen jeugd te duiken, zet ik het razen naar de toekomst een momentje stop. Overigens is de herintroductie van Tjolk faliekant mislukt. Het drankje verdween in no time weer uit de winkels. Misschien is dat maar goed ook. Want zo goed als vroeger smaakt het vast nooit meer.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden