null Beeld Privé
Beeld Privé

Column

Hanneke: “Je kunt het meisje wel uit de provincie halen, maar de provincie niet uit het meisje”

Hanneke Mijnster (40 en een beetje) leest, praat en schrijft het liefst over de liefde. Co-oudert vol overtuiging en vindt cola bij de lunch helemaal niet gek. Ze woont vlak bij de kust en zoekt al jaren een hobby. Deze week schrijft ze over haar jongere jaren in de grote hoofdstad Amsterdam.

Where are you from?

Mijn baas lachte me keihard uit, en mijn collega’s ook. In mijn gezicht, handenklappend en alles. Ik snapte niet waarom. Maar echt niet. We waren met het hele kantoor, vijf mannen en een stuk of zeven vrouwen gok ik, op uitje naar Boom Chicago aan het Leidseplein. We zaten vlakbij het podium en de comedian van dienst duwde zijn microfoon onder mijn neus. “Where you from?” wilde hij weten. “Emsterdem,” antwoordde ik in mijn beste Engels. Dat bleek het startschot voor het lachsalvo. Even dacht ik dat het kwam door mijn steenkolenkunstje, maar nee. “Amsterdam, ja?” proestte mijn baas.

Drie maanden eerder kwam ik vanuit Brabant in de hoofdstad wonen. Mijn zachte G, en zachte R op sommige momenten, bleek vanaf dag één een favoriet imitatie-ingrediënt op kantoor. Kon ik goed hebben, in mijn oren klonken zij ook gek (en vooral hard).

Amsterdammer vanaf dag één

Die transfer naar de hoofdstad was een hele bewuste geweest. Een soort journalistiek asiel zoeken. Na een bezoek aan New York wist ik zeker dat ik mijn leven groots en meeslepend wilde leiden. In de grootst haalbare stad, bij de mooiste media in de buurt en vooral helemaal met een schone lei. Heerlijk idee om bij de supermarkt, of op kantoor, nooit iemand tegen te komen die bij mij op de basisschool had gezeten. Of op handbal. Vrienden en familie in Brabant hadden afkeurend gereageerd, maar zoals je ziet was wonen, werken, groeien, leven in Amsterdam nogal een bewuste keus. Ik zou er mijn droombaan vinden (check) en mijn kinderen krijgen (check). Dat ik in hun ogen nog steeds een provinciaaltje was, zag ik niet. Ik voelde me Amsterdammer vanaf dag één.

Een Heintje Davids doen

Het werd de running gag op kantoor. En nog steeds, als we elkaar weer eens ontmoeten op een borrel of een andere zakelijke kruisbestuiving, begroeten ze mij smalend met ‘de ras-Amsterdammer’. Want ondanks het uitlachen bleken die collega’s het warmste bad ooit. Een fijn cluppie mensen dat voor altijd in mijn hart huist. Nadat ik mijn baan opzegde voor een nieuw avontuur, deed ik zelfs nog een Heintje Davids, toen de baas me in mijn proeftijd opbelde en zei: “Je vind het daar niks, hè? Kom dan ook terug, muts.”

Van groots en vrij naar chaotisch en veel

Goed. Na een jaar of tien hield ik zowel die baan als Amsterdam dan toch voor gezien, en verkaste net als heel veel import-Mokummers naar de buren aan de kust. Want kinderen, want ruimte, want rust.

Dit weekend was ik er weer. Op weg naar een borrel met de zeldzame maar bijzonder fijne collega’s die ik nu als freelancer heb, liep ik door de Haarlemmerstraat. Dat was best even slikken. Slalommend tussen de wietdampen en vreettoko’s zag ik jongens die zich met hun jasje en dasje voordoen als mannen, en moeders die in matchende kleurjurken met hun dochters graag nog lang een meisje wilde blijven. Wat ik vroeger zag als groots en vrij, vond ik nu chaotisch en veel. Overal mensen, steppend, scooterend en gewoon te voet. De schoonheid van de stad zag ik bijna niet meer door de krioelende fietsbellers. Het rondje shoppen liet ik voor wat het was, en lekker vroeg schoof ik aan bij de borrel. Om een paar uur later met gierende banden de hoofdstad weer te verlaten. Nooit gedacht dat die liefde zou bekoelen. Blijkbaar hadden mijn collega’s van weleer gelijk. Je kunt het meisje wel uit de provincie halen, maar de provincie niet uit het meisje. Ik grinnik er nog eens om. Ik had me geen mooiere schone lei kunnen wensen.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden