null Beeld

Dagboek Koen: “Ik ben de straat nog niet uit of ik bedenk me wat een ongelofelijke eikel ik ben”

Koens zoon Julian kan het erg goed vinden met Loretta. Koen voelt zich zelfs buitengesloten.

Twee handen op één buik, dat zijn Loretta en Julian vanaf de seconde dat ze elkaar zagen. De hele avond hebben ze zich suf gelachen terwijl ik er geforceerd bij zat.

Grapje

Loretta is geweldig in het maken van nieuwe contacten en kan mensen meteen voor zich winnen. Top natuurlijk, zeker als het om Julian gaat, maar ergens ergert het me ook. Misschien omdat de meeste grappen die ze samen maakten ten koste gingen van mij. Als we naar huis lopen valt het Loretta op dat ik zo stil ben. “Je kunt toch wel tegen een grapje, hè dushi! Anders ben je bij mij echt op het verkeerde adres hoor.”

“Tsst, tuurlijk kan ik daartegen. Als het een goede grap is, kan ik er zelfs om lachen”, plaag ik.

“Ach, mafketel! Nu ben jij mij voor de gek aan het houden.” Met de arm die ze door de mijne heeft gestoken, trekt ze mij naar zich toe en geeft me een kus op mijn wang.

Eigen stekkie

Bij haar huis zeg ik dat ik vannacht weer op mijn eigen stekkie slaap. Verbaasd kijkt ze me aan.

“Koen de Vries, als er iets is, zeggen we dat gewoon en ga je niet in je hotelkamer zitten mokken.”

“Nee, er is niks. Ik wil morgen heel vroeg naar de boot en dan hoef ik je niet wakker te maken.”

“Ik heb daar nooit last van, maar prima als jij dat wilt.” Ze kijkt me aan met een betekenisvolle blik. “Nou, tot morgen dan.”

“Ik weet niet of ik morgen kan. Ik ga ’s middags met Maarten naar Enkhuizen en daar zouden we een hapje eten.”

“Oke dan tot eh… later.”

“Ja tot later.” Ik omhels haar stevig, en dan ga ik.

Alleen slapen

Ik ben de straat nog niet uit of ik bedenk me wat een ongelofelijke eikel ik ben. Ik draai me om en loop terug naar haar huis. Als ik aanbel, duurt het even voor ik haar stem hoor door de intercom.

“Hee Loretta, sorry. Mag ik nog hier komen slapen.”

“Slapen wel, ja”, zegt ze afgemeten.

Boven maakt ze haar zin af. “Maar als je komt voor de seks, daar pas ik voor.”

“Nee, daar gaat het niet om. Het spijt me”, zeg ik tegen haar. “Ik denk dat ik me vanavond zo voelde zoals ik me bij Julian en Maud vaak voelde: buitengesloten. Maar ik wilde het niet toegeven, omdat het zo kinderachtig is.”

“Goed zo, Koen de Vries. Leren praten is niet kinderachtig, dat is alles.”

Terwijl ze me omhelst, ruik ik Loretta’s kruidige parfum en de kokos in haar haar. Jammer wel, dat ze zo stellig is over geen seks vanavond.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden