null Beeld

Column

Wieke: “Ge-vingerlast… Ik vind dat ranzig klinken”

Ze is getrouwd met Rob, heeft drie volwassen kinderen en zeven kleinkinderen. Wieke woonde in bijna alle Nederlandse provincies én in Zambia, maar heeft nu haar hart verpand aan Noordwijk. Ze houdt van LLL: leven, lachen en laat-toch-waaien. En eigenlijk is er nog een vierde L, namelijk die van Libelle-lezeressen.

Ik heb een nieuw woord geleerd. Of die kennis iets gaat toevoegen aan mijn leven, staat nog te bezien. Het gaat om het woord ‘gevingerlast’. Ge-vingerlast… Ik kan er niks aan doen, maar ik vind het ranzig klinken.

Steve de klusser

Hoe het zo kwam dat dit woord mijn brein binnensloop? Ik ging met Steve mee naar de Bouwmaat, een enorme groothandel voor bouwmaterialen. Steve is onze Klusser, zonder wie ons leven een chaos zou zijn.

Ik zou zelf nooit op het idee zijn gekomen om naar zo’n toko toe te gaan, maar ik moet betalen en we hebben veel dingen nodig. Zoals, onder anderen, ‘gevingerlaste’ planken. ‘Als we er zijn’, belooft Steve, ‘leg ik het je uit’. In die groothandel gaat er een wereld voor me open. Je wordt duizelig van de immense hoeveelheden schroefjes, raadselachtige metalen dingetjes (onmisbaar bij van alles in de bouw), gereedschap, isolatiespullen, buizen en natuurlijk die gevingerlaste planken.

Als dit nou een stoffengroothandel was, annex fourniturenafdeling, dan zou ik intens gelukkig rond slenteren en er niet weg te branden zijn. Nu bespeur ik alleen maar opperste bevreemding en vluchtneigingen bij mezelf. Hier wil geen vrouw dood gevonden worden. Of wel? Mocht dat het geval zijn, weet dat ik grenzeloos ontzag heb voor vrouwen die voor hun lol bouwmarkten afstropen en daar blij van worden. Mannen lopen hier met kennis van zaken rond. Die weten precies wat ze moeten hebben. Steve dus ook. Ik sukkel braaf achter hem aan, met een enorme laadkar. Hij heeft er ook eentje en hij stapelt geroutineerd de zaken op die hij op zijn lijstje heeft staan.

Vingertjes

Hoe is het mogelijk dat Steve precies weet bij welk schap hij moet zijn? Deze hal is krankzinnig hoog, groot en afgestampt met die raadselachtige spullen. Toch hebben we ze nodig om onze zolder, nu nog een gecuretteerde ruimte, om te toveren tot een werkkamer. ‘Kijk’, wijst Steve, ‘dit is nou een gevingerlaste plank!’ Ik had het woord zomaar zelf kunnen bedenken als ik geweten had dat die planken met hun uiteinden als vingers in elkaar worden gelijmd. Daartoe moet je die vingertjes er eerst inzagen. En dan in elkaar plakken. Leg ik het een beetje goed uit?

Potje vingerlassen

Met twee enorme laadkarren vol spullen gaan we naar de kassa. Daar regelt Steve een aanhanger, want mijn Toos de Toyota kan zoveel spullen fysiek niet aan. Het betekent, dat we nog een keer terug moeten met Steves auto. Die heeft een trekhaak. Toos heeft geen trekhaak. Wilde ze ook nooit, een trekhaak, net als ik. Met een trekhaak aan je achterste wordt je leven nog veel zwaarder namelijk.

Zo. Wat heb ik geleerd van die middag naar de bouwmarkt? Niets. ‘Je stelt je wel een beetje aan’, vindt Rob, als ik hem vertel over mijn lugubere ervaringen in de Bouwmarkt. Daar heb ik maar één antwoord op: ‘ga toch een potje vingerlassen joh!’ Dit klinkt toch sympathieker dan het f woord en daarom ga ik het vanaf nu gebruiken als de situatie erom vraagt.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden