null Beeld

PREMIUMcolumn

Hanneke: “Al vaker heb ik op de Tinder van huizen gekeken. Er staan knapperds op, maar die blijken toch te hoog gegrepen”

Hanneke Mijnster

Na een jaar of drie is Hanneke meestal wel toe aan iets nieuws, maar dit keer lijkt het anders.

Meestal krijg ik het na een jaar of drie op mijn heupen. Schuifel ik wat heen en weer, loer ik naar het gras van de buren. Niet eens om te kijken of het groener is, nee, juist witter. Ligt er ergens nog een blank canvas aan nieuwe mogelijkheden? Een witte muur? Een smetteloos voorland? Want dat maakt verhuizen zo leuk vind ik. Opnieuw tekenen, opnieuw plannen maken. Liefst dus ook in een nieuwe wijk, of een nieuwe stad als het helemaal feest is.

Voor velen is verhuizen dus een lifechanging event vol stress en pijn en zuchten, maar ik kan daar enorm van genieten. Van de mogelijkheden die andere oppervlaktes bieden, zoals ineens vanuit de keuken de tuin in kunnen kijken bijvoorbeeld, terwijl ik nu helemaal geen tuin heb. En ook niet wens, want de groene vingers zijn bij de boedelscheiding achtergebleven. Het genot schuilt in het idee. Ineens een huis met ensuite deuren met van die knusse open kasten ernaast voor al je mooie spulletjes. Of genieten van het ruimtelijke gevoel van hoge plafonds.

Minstens zo leuk is de ontdekkingstocht om zo’n volgende plek heen. Hoe kom je bij de supermarkt? En wat hebben ze daar allemaal? Misschien wel gevlochten broodjes, heel andere gebakjes of staat alles er prachtig gespiegeld.

Laatst was ik in een AH in Hattem, een dorp onder de rook van Zwolle waar veel artsen wonen, en me dunkt dat het assortiment daar van het weelderige soort was. Alles strak gespiegeld, grote tafels in het midden van de zaak met gezellige bonbons en lokale lekkernijen. Het was duidelijk dat de plaatselijke supermarktmanager er echt zin in had. Kan ik dus heel blij van worden. Op zo’n plek zou ik voor mijn lol elke dag even boodschappen gaan doen, in plaats van de boel lekker praktisch te laten bezorgen door een student die vraagt of je zelf de lege flessen even telt.

Nu ga ik hier in huis al mijn vijfde jaar in, en ook al brand ik soms van nieuwsgierigheid, ik weet ook: beter kan ik niet krijgen. Ja, natuurlijk heb ik al meerdere keren op de Tinder van huizen gekeken. Twee jaar geleden al. Er staan soms wel knapperds op, maar die blijken dan toch te hoog gegrepen of wonen te ver weg.

“Je mag blij zijn dát je woont,” zei mijn vader laatst en helaas heeft hij gelijk. Kijk naar de vluchtelingen in Oekraïne, in Syrië, maar ook naar de 244.000 Nederlanders die nu al in niet passende huizen wonen. Te klein, 24 en nog bij moeders, op een vakantiepark, en dat aantal stijgt de komende jaren naar 316.000 woningzoekenden als we de kenners mogen geloven. Dus wat zit ik nou.

Deze keer blijf ik. Bewust. Lang genoeg om m’n huis in volle glorie te omarmen, eens met andere ogen te bekijken en bewust te onderhouden. Liefdevol, zoals ik dat ook met mijn relaties probeer te doen. Scheurtjes repareren, een nieuwe laag verf, af en toe een kamer een nieuwe bestemming geven. Vriendschappen en liefdes zijn in dit huis veranderd, gegroeid, gebloeid, intenser geworden of juist eens goed gelucht. En nu is deze warme jas zelf toe aan wat liefde en aandacht. Meestal was ik alweer weg voordat de eerste opfrisser nodig was. Nu krijgt mijn lak barstjes en is mijn RAL 9010 opgeleefd met vingers, putten, en chocomelconfetti.

Gek genoeg heb ik wel zin in deze nieuwe fase. Het is een tijd van liefde stoppen in wat je al hebt, in plaats van de verrassing zoeken iets volgends. En ook dat is een avontuur.

Hanneke Mijnster (40 en een beetje) leest, praat en schrijft het liefst over de liefde. Co-oudert vol overtuiging en vindt cola bij de lunch helemaal niet gek. Ze woont vlak bij de kust en zoekt al jaren een hobby.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden