PREMIUMPresentator Ewout Genemans

Presentator Ewout Genemans: “Het scheelde niet veel of ik was met loeiende sirenes afgevoerd”

null Beeld Feriet Tunc
Beeld Feriet Tunc

Hij is nieuwsgierig en heeft een grote hang naar avontuur. Presentator en programmamaker Ewout Genemans (37) over zijn drijfveren, de risico’s van zijn werk en het nieuwe seizoen van Verslaafd! “Mijn moeder vertel ik pas achteraf, in een afgezwakte versie, wat ik heb meegemaakt.”

Merel BronsFeriet Tunc

“Deze plek doet me denken aan de ­restaurants waar ik tijdens een rondreis in Californië geregeld stopte om te lunchen of een ijsje te halen”, vertelt Ewout Genemans als hij na de fotoshoot aanschuift voor het interview in de Amerikaanse diner Greazy in Amsterdam. Onder het genot van een aardbeienmilkshake spreken we hem over zijn loopbaan, zijn privéleven en de kogel die hij bíjna in zijn voet kreeg.

Je geeft maar weinig interviews, dus laten we bij het begin beginnen: uit wat voor een nest kom je eigenlijk?

“Een heel warm nest, als oudste met twee jongere broers. Ik ben geboren in Den Haag en opgegroeid in Voorburg, mijn ouders wonen nog steeds in hetzelfde huis. Mijn vader werkte in het zakenleven, mijn moeder in het onderwijs. Ik heb alleen maar goede herinneringen aan vroeger. Mijn ouders lieten me heel vrij in wat ik wilde doen. Al was dat maar weinig geks eigenlijk, behalve filmpjes maken en acteren.”

Op jouw cv staat inderdaad ook een theaterachtergrond.

“Ja, ik zat op de Jeugdtheaterschool en had een carrière als acteur in mijn hoofd. Al maakte ik ook al mijn eigen filmpjes: ik ging achter de schermen bij de lokale politie en brandweer kijken. Maar ik maakte ook filmpjes waarin mijn broertjes de hoofdrol moesten spelen. In de zomervakanties had ik een baantje bij een productiemaatschappij. Daar mocht ik opnames spotten – video’s terugkijken en voorzien van tijdcodes – en kasten opruimen, ik vond die wereld meteen al iets magisch hebben. Ik koos voor een opleiding journalistiek, maar toen ik op een bepaald moment in de jeugdserie ZOOP terechtkwam, was ik opeens toch acteur geworden.”

null Beeld

Niet alleen acteur, je werd een ­tieneridool.

“Ja, zo zou je dat wel kunnen noemen. Ik trad met een groepje acteurs uit de serie ook overal op, omdat we als groep ook allerlei liedjes uitbrachten, we reisden de hele wereld over voor opnames. Het was een leuke, maar bizarre tijd. In de jaren waarin de meeste jongvolwassenen zichzelf een beetje leren kennen, bezig zijn met uitgaan, was ik non-stop aan het werk. Een tijdje had ik daardoor het gevoel dat ik misschien iets had gemist. Maar als ik nu op die periode terugkijk, besef ik dat het vroeg beginnen met werken ervoor heeft gezorgd dat ik wel iets bereikte en dat ik op die manier mezelf beter leerde kennen. De drang om die ‘feestperiode’ in te halen heb ik nooit gehad, ik ben geen feestbeest.”

Na ZOOP begon je met presenteren.

“Ik kreeg nog wel een aantal gastrollen, maar die acteercarrière kwam niet echt van de grond. Misschien ook omdat ik eigenlijk maar een middelmatig acteur ben. Toen ik als presentator van Willem Wever aan de slag mocht, merkte ik dat presenteren me veel beter lag. Net zoals het productiewerk dat ik achter de schermen deed. Ik vond het allemaal zo leuk dat ik samen met collega Jon Karthaus het programma Fans! bedacht en maakte, en dat vervolgens verkocht aan SBS.”

Je programma’s worden goed ­bekeken.

“Het gekke is dat ik daar niet meer zo mee bezig ben. In het begin kon ik ervan balen als een programma dat ik had gemaakt het niet zo goed deed. Inmiddels ben ik op een punt dat het voor mij vooral belangrijk is om te maken wat me zelf interesseert en waar ik graag in wil duiken. En dat ik kan werken met mijn eigen team van mensen met wie ik graag samenwerk. Met mijn vaste cameraman Julian werk ik bijvoorbeeld al jaren. We hebben samen zo veel meegemaakt, dat je wel zou kunnen zeggen dat we inmiddels vrienden van elkaar zijn.”

Op welke productie ben je het meest trots?

“De documentaire die ik maakte over Nicky Verstappen (de elfjarige jongen die in 1998 uit een jeugdkamp werd ontvoerd en vermoord, red.). Het was een unieke kans om op deze manier te mogen meekijken over de schouder van het rechercheteam dat met deze zaak bezig was. Het is vaak een gesloten wereld en ik voelde me bevoorrecht dat wij daar werden toegelaten. Ook Peter R. de Vries was betrokken bij dit programma. Die samenwerking voelt na zijn overlijden natuurlijk extra bijzonder.”

null Beeld

Je hebt een voorliefde voor onderwerpen met een spannend randje. Je bezocht de gevaarlijkste gevangenissen ter wereld. Je gaat mee met de politie en de recherche. Wat drijft je om dit soort situaties op te zoeken?

“Mijn eigen nieuwsgierigheid en interesse. Maar ook het verlangen om mensen een kijkje te bieden in een wereld die misschien ver van ze af staat.”

En die drijfveer is zo krachtig dat je soms zelfs je eigen leven op het spel zet?

“Nou, dat is natuurlijk niet de bedoeling. Maar inderdaad, ik ben weleens in situaties terechtgekomen waarvan ik achteraf denk: dat was niet zo ­verstandig. Zoals toen de bewoners van een slechte wijk in Zuid-Afrika zich tegen ons keerden en onze spullen wilden stelen. Of die keer dat ik met een drugsdealer een sloppenwijk in Argentinië in ging. Deze man had zelf nogal wat drugs gebruikt toen hij op een goed moment bedacht zijn pistool door te laden. Hij schoot. De kogel kwam echt net een centimeter van mijn voet terecht. Het scheelde niet veel of ik was met loeiende sirenes naar het ziekenhuis afgevoerd. De cameraman en ik zeiden wel even tegen elkaar: ‘Dat ging maar net goed!’ Het is een dubbel gevoel, want aan de andere kant ben ik ook blij dat ik heb kunnen laten zien hoe het er daar aan toegaat.”

Denkt je moeder daar net zo over?

“Dat vertel ik haar pas achteraf, in de afgezwakte versie. Als ik op reis ga, vertel ik mijn ouders van tevoren niet wat ik daar ga doen, hooguit in grote lijnen. Tijdens de draaiperiode heb ik sowieso geen contact met ze. Ik wil niet dat mijn moeder thuis in spanning zit om mij. Ik heb het plan om binnenkort naar Mexico te gaan, ­omdat daar de laatste tijd geregeld toeristen betrokken zijn bij schietpartijen. Ook een Nederlandse toerist is er neergeschoten. Ik wil onderzoeken hoe veilig Mexico nog is als vakantieland. Maar nee, van tevoren bel ik mijn moeder niet met dit plan.”

Neem je minder risico naarmate je ouder wordt?

“Dat denk ik wel. Althans, ik neem gecalculeerde risico’s. Zomaar een gevaarlijke wijk in gaan, zou ik niet zo snel meer doen. Ik zorg nu altijd dat er begeleiding bij is, van de politie bijvoorbeeld.”

null Beeld

Je liep voor je serie Bureau mee met verschillende Nederlandse politiekorpsen. Hoe is je beeld van het politiewerk veranderd?

“Ik had me nooit gerealiseerd dat het grootste deel van het politiewerk bestaat uit het verlenen van hulp. Nu ik zo’n tachtig diensten per seizoen meedraai, zie ik hoe het er echt aan toegaat. Dat een agent het ene moment een bon uitschrijft en het volgende probeert iemands leven te redden. Zo’n baan doet iets met iemand. Niet voor niets is het mijn doel om de kijkers ‘de mens achter het uniform’ te laten zien. Weet je, er is zo veel ellende achter de voordeuren. Ook hier in Nederland. Daar stond ik normaal gesproken niet zo bij stil, maar door mijn programma’s des te meer. Voor mijn programma Ewout liep ik mee met de forensische recherche. Die rechercheurs hebben de hele dag door te maken met de dood. Met mensen zoals jij en ik die ’s ochtends naar hun werk gaan en nooit meer thuiskomen. Als je je dat eenmaal realiseert…”

Wat maakte de meeste indruk?

“Een incident tijdens de opnames van Bureau Hofstad in Den Haag vorig jaar. We kregen een melding: ‘Er is iemand van het balkon gevallen.’ Maar we wisten niet wat we zouden aantreffen. Een vrouw zat te lezen op haar balkonnetje in de zon. Waarschijnlijk heeft het hekje van haar balkon het begeven en is ze toen naar beneden gevallen. Hoe het precies is gebeurd, weten we niet. Ze viel in ieder geval van drie hoog naar beneden. Haar boek en haar bril lagen ernaast. Het kan echt zomaar voorbij zijn. Het maakte ontzettend veel indruk op me. We zijn ook meegegaan met het vertellen van dit slechte nieuws aan haar nabestaanden. En ik ben daar later ook nog een keer geweest. De familie was achteraf heel blij met hoe de politie het had aangepakt. Dat is fijn om te horen en zorgt er ook voor dat ik het zelf beter een plek kon geven.”

Als je op pad bent met de politie krijg je dan het gevoel dat de maatschappij verhardt?

“Dat denk ik wel. Ik zie bijvoorbeeld het verschil met 2019, toen ik begon met Bureau Burgwal. Misschien komt dat ook wel doordat mensen door corona een korter lontje hebben. Agenten worden nu – drie jaar later – veel agressiever benaderd. Ook is doxing op dit moment aan de orde van de dag. De agenten worden tijdens hun werk gefilmd en met naam en toenaam op social media geplaatst. Ik zie gelukkig ook genoeg mooie dingen om er niet moedeloos van te worden, maar ik hoop dat er een punt zal komen waarop mensen weer wat liever voor elkaar gaan zijn.”

null Beeld

Wat doet dat met jou persoonlijk om zo dicht met je neus op alle ellende te staan?

“Het is gek, maar hoe heftig het ook is, je went er een beetje aan. Je moet wel oppassen dat je er niet door afgestompt raakt. Dat merk ik ook aan mezelf. Toen ik laatst een keer bij mijn moeder op de bank zat en met de recherche op pad was geweest, zag ik dat er bloed aan mijn schoenen zat. Ik was die dag bij een treinongeluk geweest. Ik vroeg vrij nuchter aan mijn moeder of ze misschien een doekje voor me had. Zij schrok behoorlijk. Om te voorkomen dat het me steeds minder raakt, bouw ik tegenwoordig meer rust in tussen de draaiperiodes. Ik probeer minder haast te hebben en meer te genieten van waar ik mee bezig ben. En meer tijd te nemen voor mijn vrienden en familie, zonder de hele tijd op mijn telefoon te zitten. Het lukt me redelijk.”

Hoe trap je nog meer op de rem?

“Het liefst ga ik op vakantie, maar dat ging de laatste jaren door corona natuurlijk minder makkelijk. Ik ben een paar keer samen met mijn vader op reis geweest – naar Zuid-Afrika en naar Saba en Sint Eustatius – en dat lijkt me heel leuk om nog eens te doen. Naar een avontuurlijke plek, de bergen in Nepal bijvoorbeeld. De laatste paar keer dat ik vakantie had, bracht ik voornamelijk door met wandelen, afspreken met vrienden, series kijken en potjes Rummikub. Nee, spannende hobby’s heb ik totaal niet.”

En verslavingen? Je bent ­binnenkort weer te zien in het nieuwe seizoen van Verslaafd!

“Nee, eigenlijk niet. Behalve dat harde en vele werken soms. Maar dat is geen verslaving. Verslaving is een ziekte die verdergaat dan wat je zelf kunt controleren. Daar heb ik geen last van.”

null Beeld

Wat kunnen we verwachten van de nieuwe reeks?

“Een bijzonder seizoen, met veel schrijnende gevallen. Als wij met onze interventionist op de stoep staan, kan iemand meteen beslissen om mee te gaan naar een kliniek voor een behandeling. Met deze aanpak hebben we al vaak succes gehad. Mensen willen vaak meewerken, ook om daarmee een voorbeeld voor anderen te zijn. De case die me dit seizoen erg heeft aangegrepen is die van een moeder met twee leuke kinderen. Ze is gaan drinken door een moeilijke jeugd. Die kinderen meldden haar aan. Heel indrukwekkend.”

Hoe voel je je na zo’n dag?

“Moe en leeg. Ik geef alles. Gelukkig kan ik er na de opnames met mijn team vaak nog wel even over napraten. Thuis plof ik op de bank met een Netflix-serie waar ik niet al te veel bij hoef na te denken. Ik kijk nu een comedy over een Amerikaanse supermarkt.”

Wat voor programma’s gaan we in de toekomst van je zien?

“Ik zou heel graag een keer langer willen werken aan een onderwerp. Ergens echt in kunnen duiken. Maar waar ik nu mee in mijn hoofd loop, vertel ik nog niet.”

En wat zou je op privégebied nog graag willen?

“Ik woon nu midden in de stad. Ik zou op een gegeven moment wel graag meer de natuur in willen. Ik doe zo veel spannende dingen, thuis meer rust om me heen lijkt me heerlijk.” ■

Dit is Ewout

Als acteur was Ewout Genemans onder meer te zien in de jeugd­serie ZOOP. Hij presenteerde Willem Wever en het Junior Songfestival. De lijst met reportageprogramma’s die hij presenteerde en ook ­produceerde wordt steeds langer: Dreamschool, Superfans, Ewout, Beruchte Gevangenissen. Veel van Ewouts ­televisieprogramma’s zijn te zien op RTL of via het ­platform van Videoland. Ewout woont in Amsterdam.
Een nieuw seizoen van Verslaafd! is te zien vanaf 6 april.

Styling: Pascalle Swinkels. | Haar en make-up: Sarina Overbosch. | Productie: Charissa Macnack. | M.m.v. Asos Design (jasje), Dsquared (T-shirt, jeans, sneakers), Dolce & Gabbana (coltrui, broek, jasje), Palm Angels (overhemd), Nubik (sneakers). | Met dank aan: Greazy 020 Amsterdam.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden