PREMIUMvurige vakantieliefdes

“Hij zou de volgende dag verder reizen, dus er was geen tijd om het rustig aan te doen”

null Beeld

Zon, zee en een lege agenda. Dé ingrediënten voor een vurige vakantieliefde. Maar de zomer gaat voorbij, net als de romance… of niet? Vier vrouwen over die ene die ze nooit hebben kunnen vergeten.

Amanda van Schaik
null Beeld

Merel (41) was 25 toen ze Levi ontmoette tijdens een reis door China.

“Ik kwam aan in Peking, ging naar een hostel en zoals dat werkt tijdens reizen: contact is zo gelegd. Met een groepje andere twintigers gingen we naar een disco. Ik raakte aan de praat met Levi, een knappe Amerikaanse backpacker. We hadden een leuk gesprek, dronken, dansten, en in de taxi terug naar het hostel zoenden we. Op vakantie gaat alles een stuk sneller. We logeerden allebei op de slaapzaal, maar hadden behoefte aan privacy. Wat moet je dan? Het werd de gemeenschappelijke badkamer. Levi rommelde wat aan de deurknop en deed hem op slot. Ik weet nog dat hij me optilde en op de vloer legde alsof ik niks woog, daar was ik enorm van onder de indruk. Er werd op de deur gebonkt: ‘Hurry up, what are you doing? Natuurlijk was het asociaal om de gemeenschappelijke badkamer te claimen, maar op dat moment kon het me niks schelen, we gingen helemaal in elkaar op. Er volgden een paar geweldige dagen.
Overdag deden we ieder ons eigen ding, ’s avonds gingen we uit en hadden we magische seks. Ook op de slaapzaal. Dat we zo stil moesten zijn, maakte het extra spannend. Ik had echt vlinders in mijn buik. Levi was intelligent, zat vol plannen en de seks was geweldig. De dag voordat hij verder reisde, gaf hij me een bierviltje met de tekst: ‘Meet me in Morocco, at the end of July’. Dat was een halfjaar later.”

null Beeld

Klik tussen de lakens

“Terug in Nederland bleef ik aan hem denken. Ik kwam het bierviltje weer tegen en dacht: waarom niet? Ik mailde hem en zijn aanbod stond nog steeds, het leek hem super als ik naar Marokko kwam. Ik nam twee weken vrij en voor ik het wist omhelsden we elkaar op het treinstation van Fez. Maar al vrij snel hadden we in de gaten dat het alleen tussen de lakens klikte. Wat ergerde ik me aan hem, zeg! Hij had een soort gitaartje bij zich waar hij de hele dag op zat te tokkelen. Ik vond hem vreselijk overdreven, zijn zucht naar aandacht was in mijn ogen pathetisch. Ondanks alle irritaties bleef de seks met hem fantastisch. Toen we na twee weken afscheid namen, keek ik terug op een unieke vakantie.
In 2009 ging ik met een vriendin naar Argentinië. In Buenos Aires zat ik even op Facebook en zag ineens dat Levi daar ook was. Wat toevallig! We spraken af en binnen vijf minuten waren we aan het zoenen. Die nacht deden we het op het dakterras van mijn hostel onder de sterrenhemel. De volgende dag reisden mijn vriendin en ik verder.”

Laatste avontuur

“Ik heb Levi daarna niet meer gezien, maar anderhalf jaar geleden waren we ineens aan het chatten. Ik was gescheiden, zijn relatie was uit en hij woonde in New York. ‘Zal ik naar je toe komen?’ stelde ik voor. Uiteindelijk heb ik het niet gedaan. Ik ben inmiddels moeder, heb een vaste baan, dan kun je niet spontaan een week naar New York. Ja, we hebben samen veel gezien, bijzondere momenten gedeeld.
Ik weet dat we niet bij elkaar passen, maar de lichamelijke aantrekkingskracht tussen ons is echt bijzonder. Laatst stuurde hij een berichtje waarin hij liet weten dat hij zeker wist dat dat vuurwerk tussen ons er op ons tachtigste nog steeds zal zijn. Wie weet. Als we dan single zijn en nog zin hebben in een avontuurtje, zien we elkaar vast weer terug.”

null Beeld

Tien jaar geleden ontmoette Femke (45) een knappe Fransman in Cannes.

“Als filmjournalist versloeg ik daar het filmfestival, dat is een buitenkansje. Er lopen allerlei beroemdheden in het wild rond, zo voelt het tenminste, er is veel reuring, je raakt met allerlei mensen in gesprek. Achter de schermen krijg je nauwelijks iets mee van de rode lopers, glitter en glamour, maar je zit dicht bij het vuur. Zo botste ik bijna tegen Robert De Niro op. Ook zijn er allemaal feestjes van vage merken, voor je het weet, sta je op een jacht. De laatste dag zat ik in een filmzaal naast een Franse acteur: Gabriel. We dronken koffie en wisselden nummers uit. Later die avond gingen we iets drinken. Het voelde vertrouwd en ik was helemaal op mijn gemak bij hem. De volgende dag zou ik naar Antibes gaan voor een week vakantie. Ik vroeg: ‘Ga je mee?’ Dat zou ik in Nederland echt nooit doen, maar door die Cannes-vibe voelde ik me een vrouw van de wereld en had ik meer lef dan normaal. Hij zei nog ja ook. Drie dagen later haalde ik hem op van het station in Antibes. We brachten de dag door op het strand en hij ging mee naar de B&B waar ik logeerde. We genoten van het weer, het eten en elkaar.”

null Beeld

Spontaan & ondernemend

“Na deze romantische mini-vakantie spraken we nog een paar keer af in zijn woonplaats Parijs en in Brussel. Ik ontmoette zijn vrienden, allemaal heel kunstzinnig. Iedereen was superaardig en ook nog eens interessant. We bezochten feestjes, gingen naar etentjes en exposities. Maar langzaam doofde onze relatie, als je het zo al noemen mag, uit. Het was te los-vast, hij was wat ouder dan ik, het ging nergens naartoe. Ik ben benieuwd hoe het met hem gaat. Af en toe mis ik hem, nou ja, niet hem, maar wel zijn manier van leven en hoe ik toen zelf was. Hij was ondernemend, spontaan, had een rijk sociaal leven, en ik liftte met hem mee. Mijn eigen leven is toch echt een stuk saaier.”

null Beeld

Waarom vakantieliefdes zo’n impact hebben

Ook al is het zo veel jaar geleden, de herinnering aan die ene vakantieliefde blijft. Hoe kan iemand binnen een week of zelfs in één nacht zo’n onuitwisbare indruk achterlaten? Zit er iets in de lucht in het buienland? Of was die ene persoon gewoon echt zo leuk? Volgens Roos Vonk, hoogleraar sociale psychologie en auteur van het boek Liefde, lust en ellende, heeft het daar weinig mee te maken. “Op vakantie hebben de meeste mensen het fijn. Omdat je een vakantieliefde associeert met dat positieve gevoel en omdat de context van de verliefdheid afwijkt van thuis, onthoud je het beter.” Daar hoeft de persoon in kwestie niet eens extreem leuk voor te zijn.
Meer weten over waarom we vakantieliefdes zo intens ervaren? Ga naar libelle.nl/vakantieliefdes.

null Beeld

Elf jaar geleden leerde Pauline (37) de Australische Liam kennen tijdens een backpackreis.

“Op Bali lag ik in het zwembad van een guesthouse toen zo’n typisch Australische surf-dude aan kwam lopen. Hij heette Liam, had halflang, blond haar, was gebruind en gespierd, had een mooie lach… en een Zuid-Amerikaanse vriendin, dus dat was jammer. Een paar maanden later ging ik naar een strand in Margaret River in Australië, en wie zag ik daar? Liam. Ik sprak hem aan en het was meteen heel gezellig. Ik logeerde bij vrienden in een ranzig huis, maar hij zei dat ik wel in de logeerkamer bij hem en zijn huisgenoten kon logeren. In de weken die volgden, trokken we veel met elkaar op. Als hij niet aan het werk was, nam hij me op sleeptouw. Hij regelde een surfplank en leerde me surfen. Op een dag ontbeten we samen, daarna nam hij me mee naar een idyllisch strand met een azuurblauwe zee en later gingen we naar een concert. Die nacht ging ik niet naar mijn kamer, maar kroop ik bij hem in bed. Heel geleidelijk kregen we een relatie. Australië beviel me wel, dus ik besloot een tijdje te blijven en ging op zoek naar een baan.”

Gekke vraag

“Na een tijdje gingen we samenwonen, maar na twee jaar kwamen de eerste barstjes in ons geluk. Het leven dat we leidden begon me steeds meer tegen te staan. Alles draaide om surfen en dat vond ik toch wel erg oppervlakkig. En ik miste mijn familie. We vertrokken naar Nederland en samen verkenden we de rest van Europa. Ik was benieuwd of hij ervoor openstond om hier ergens te wonen, het maakte mij niet uit waar. Maar hij zei dat hij in Australië wilde blijven, bij de oceaan. Toen we door Zuid-Frankrijk reden, vroeg ik ineens: ‘Wat vind je belangrijker, mij of surfen?’ Daar had hij geen antwoord op. Ik vroeg hem niet om het surfen voor mij op te geven, maar ik was wel benieuwd hoe belangrijk ik voor hem was. Daarna wist ik eigenlijk genoeg. Maar ja, ik hield van hem en ik had hem met die vraag wel voor het blok gezet.
Terug in Australië heb ik mijn best gedaan om te settelen, maar ik kon geen baan vinden op mijn niveau. Ik stelde voor om in Sydney of Melbourne te gaan wonen, daar had ik meer kansen op werkgebied. Toen bleek dat Liam niet eens bereid was om binnen Australië te verhuizen. Na drieënhalf jaar keerde ik terug naar Nederland. Hij hoorde daar en ik hier.”

null Beeld

Twintig jaar geleden ging Karin (52) drie weken naar Thailand, waar ze de nacht doorbracht met Scott uit Nieuw-Zeeland.

“Ik zag hem in de supermarkt. Ik stond in de rij bij de kassa om mijn flessen water af te rekenen en achter me stond een knappe, lange, brede man. Hij lachte naar me. Daar schrok ik een beetje van, want ik had nooit sjans van knappe mannen. Ik keek of er niet iemand achter me stond, maar nee, hij flirtte echt met mij. Ik durfde hem niet aan te spreken, hij zei ook niks, dus dat was dat.
Die avond ging ik met mijn vriendin naar de plaatselijk club en daar zag ik hem weer. Hij bood me een drankje aan en we kletsten wat. Hij heette Scott, kwam uit Nieuw-Zeeland en bleek te zwemmen op nationaal niveau. Dat verklaarde zijn gespierde lijf, waar ik maar naar blééf staren. Hij was niet de eerste man die ik aantrekkelijk vond, maar wel de eerste man van wie ik dacht: ik wil jou hebben, ik móet jou hebben. Hij zou de volgende dag verder reizen, dus er was geen tijd om het rustig aan te doen. Toen bleek dat we in hetzelfde bamboehutjes-complex verbleven, ging ik met hem mee en hadden we de heerlijkste seks. Maar ik moest om zeven uur ’s ochtends weg, want mijn vriendin en ik gingen op excursie. We spraken af om contact te houden en elkaar de week erna weer ergens te ontmoeten. In de haast kon hij geen pen en papier vinden. Hij zou wel een briefje onder de deur van mijn hutje schuiven, zei hij. Toen ik ’s avonds terugkwam, lag er inderdaad een stukje papier op de mat met daarop zijn mailadres.”

null Beeld

Fijn fantaseren

“Tot op de dag van vandaag heb ik spijt dat ik daar niet beter naar heb gekeken. Want toen ik de volgende dag naar een internetcafé ging om hem te mailen, kon ik het briefje niet meer vinden. Ik zou zweren dat ik het in mijn handtas had gestopt, maar nee. Ik keerde alles binnenstebuiten, zonder resultaat. Nu, twintig jaar later, denk ik nog steeds af en toe aan hem.
Ik ben gelukkig met mijn partner en weet dat Scott en ik geen toekomst hadden, maar fantaseren mag toch wel? We hadden in elk geval nog een leuke tijd in Thailand kunnen hebben. Wie weet waartoe dat had kunnen leiden.”

Fotografie: Joshua Earle/Unsplash, Getty Images, Tim Johnson/Unsplash.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden